ในโลกยุค AI และเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว “คนรุ่นใหม่” คือพลังสำคัญในการขับเคลื่อนอนาคตประเทศ เครือเจริญโภคภัณฑ์ (ซีพี) เชื่อมั่นในศักยภาพของคนรุ่นใหม่ และให้ความสำคัญกับการพัฒนาคนมาอย่างต่อเนื่องกว่า 48 ปี ภายใต้แนวคิด “สร้างผู้นำ สร้างอนาคต” เดินหน้ายกระดับเฟ้นหาเยาวชนคนเก่งจากทั่วประเทศ หรือ Next-Gen Talent ตามเจตนารมณ์ของ ท่านประธานอาวุโสธนินท์ เจียรวนนท์ ที่ต้องการพัฒนาคนรุ่นใหม่ให้เติบโตเป็น “ผู้นำแห่งอนาคต”

โครงการทุนการศึกษาเครือซีพี สะท้อนวิสัยทัศน์ขององค์กรที่เชื่อมั่นว่า “การพัฒนาคน คือการลงทุนที่สำคัญที่สุดของประเทศ” โดยตลอดระยะเวลากว่า 4 ทศวรรษที่ผ่านมา ซีพีไม่ได้มองทุนการศึกษาเป็นเพียงการสนับสนุนค่าใช้จ่ายทางการศึกษา แต่เป็น “เวทีแห่งโอกาส” ที่เปิดทางให้เยาวชนคนเก่งและมีศักยภาพ ได้ค้นพบความสามารถของตนเอง ได้เข้าถึงการศึกษา พร้อมเสริมสร้างทักษะสำคัญที่จำเป็นต่อโลกอนาคต ทั้งความเป็นผู้นำ ความคิดสร้างสรรค์ การทำงานเป็นทีม และความรับผิดชอบต่อสังคม พร้อมเปิดโอกาสให้ผู้ได้รับทุนได้เรียนรู้ ฝึกงาน และต่อยอดสู่การทำงานจริงในเครือเจริญโภคภัณฑ์และบริษัทในเครือ ซึ่งมีธุรกิจครอบคลุมทั้งอาหาร เกษตร ค้าปลีก โทรคมนาคม ดิจิทัล เทคโนโลยี และธุรกิจแห่งอนาคต

นายภาคิน สังแก้ว หนึ่งในผู้รับสมัครทุน ซึ่งสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนเทพศิรินทร์นนทบุรี และกำลังจะเข้าศึกษาต่อที่คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่า รู้จักโครงการทุนการศึกษาเครือซีพีจากคำแนะนำของอาจารย์และเพื่อนที่เคยได้รับทุนมาก่อน ซึ่งมองว่าโครงการนี้ไม่ได้มอบเพียงโอกาสทางการศึกษา แต่ยังเปิดโลกแห่งการเรียนรู้และประสบการณ์ใหม่ที่สามารถนำไปต่อยอดสู่การพัฒนานวัตกรรมและสร้างประโยชน์ให้สังคมได้จริง สอดคล้องกับแรงบันดาลใจในการศึกษาต่อที่ต้องการเติบโตเป็นแพทย์ที่ดี และใช้ความรู้ทางการแพทย์ในการช่วยเหลือผู้ป่วยและสังคม โดยตั้งเป้าหมายเพียงการตั้งใจเรียนและนำความรู้ไปสร้างประโยชน์ให้ประเทศต่อไป

“อยากขอบคุณเครือเจริญโภคภัณฑ์ที่เปิดโอกาสทางการศึกษาให้กับเยาวชน เพราะการศึกษาเป็นพื้นฐานสำคัญของการพัฒนาคน และเมื่อคนได้รับการพัฒนา ก็จะสามารถกลับมาสร้างประโยชน์ให้ประเทศและสังคมได้ต่อไป” นายภาคิน กล่าว

ขณะที่ น.ส.ภูริชญา นิลวิสุทธิ์  นักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ผู้สมัครรับทุน เผยว่า รู้สึกตื่นเต้นและเป็นเกียรติอย่างมากที่มีโอกาสเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโครงการทุนการศึกษาเครือซีพี ซึ่งทุนนี้จะนำไปสู่โอกาสสำคัญ ทั้งด้านการฝึกงานในบริษัทในเครือซีพีที่เป็นองค์กรธุรกิจชั้นนำของไทยและครอบคลุมหลายธุรกิจ การพัฒนาทักษะหลากหลายมิติ และองค์ความรู้ที่จำเป็นต่อการทำงานในอนาคต ที่จะช่วยเพิ่มความพร้อมสู่เส้นทางอาชีพอย่างมั่นคง

ด้าน น.ส.ธิดา แซ่ลี นักเรียนจากโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 24 จังหวัดพะเยา เปิดเผยความรู้สึกหลังเข้าร่วมการคัดเลือกว่า ถือเป็นประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่ท้าทาย เพราะกระบวนการคัดเลือกแต่ละรอบมีความเข้มข้นมาก หากได้รับทุนการศึกษานี้ นอกจากจะสร้างโอกาสทางการศึกษาให้ตัวเองแล้ว หากประสบความสำเร็จในชีวิตและมีโอกาสเป็นผู้นำในอนาคต จะนำความรู้และประสบการณ์ที่ได้รับกลับไปพัฒนาชุมชน โดยเฉพาะพื้นที่ห่างไกลที่ยังขาดโอกาสทางการศึกษา พร้อมเป็นอีกหนึ่งแรงผลักดันในการกระจายองค์ความรู้ ทุนการศึกษา และการเข้าถึงเทคโนโลยีให้กับเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารต่อไป

ขณะที่บิดาของนางสาวธิดา กล่าวเสริมว่า ครอบครัวไม่ได้บังคับเส้นทางชีวิตของลูก และพร้อมสนับสนุนในสิ่งที่ลูกสนใจอย่างเต็มที่ โดยการสมัครขอรับทุนครั้งนี้เกิดจากข้อจำกัดด้านกำลังทรัพย์ของครอบครัว จึงหวังให้ลูกได้มีโอกาสทางการศึกษาที่ดีขึ้น และมองว่าทุนนี้เป็นโอกาสสำคัญที่จะทำให้ลูกได้ใช้พัฒนาตนเอง เรียนรู้ในสิ่งที่ชื่นชอบได้อย่างเต็มที่

“ขอบคุณโครงการทุนการศึกษาเครือเจริญโภคภัณฑ์ที่เปิดโอกาสให้เยาวชนได้พัฒนาตนเองและนำทุนไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อการเรียนในอนาคตต่อไป”

ทั้งนี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีเยาวชนทุนซีพีจำนวนมากเติบโตเป็นบุคลากรคุณภาพในหลากหลายสาขาอาชีพ ทั้งภาคธุรกิจ วิชาการ เทคโนโลยี การแพทย์และงานพัฒนาสังคม โดยหลายคนได้นำองค์ความรู้กลับไปพัฒนาชุมชนและสร้างผลกระทบเชิงบวกในวงกว้าง สะท้อนให้เห็นถึงพลังของ “โอกาสทางการศึกษา” ที่สามารถต่อยอดจากการเปลี่ยนแปลงชีวิต “หนึ่งคน” ไปสู่การสร้างอนาคตที่ดีให้กับสังคมและประเทศต่อไป

ด้วยความเชื่อมั่นว่า “คน” คือหัวใจสำคัญของการพัฒนาประเทศ ทุนการศึกษาเครือซีพี จึงยังคงเดินหน้าสร้างโอกาสให้เยาวชนไทยได้ก้าวข้ามข้อจำกัด พัฒนาศักยภาพของตนเองและเติบโตเป็น “Next-Generation Leaders” ที่พร้อมเป็นพลังสำคัญในการขับเคลื่อนประเทศไทยในอนาคตอย่างยั่งยืน

The post เสียงสะท้อนความภูมิใจเยาวชนสมัคร “ทุนฯ เครือซีพี” มากกว่าแค่โอกาสศึกษา แต่คือประตูสู่ประสบการณ์จริง ปั้น Next-Gen Leaders ขับเคลื่อนสังคม appeared first on .

“กรุงเทพฯ ชีวิตดีๆ ที่ลงตัว” คำกล่าวบนป้ายที่ใครก็คุ้นเคย หลายคนอาจคิดว่าชีวิตในกรุงเทพไม่ได้ลงตัวเท่าไรนัก ทั้งรถติด บ้านเรือนแออัด อากาศมีฝุ่น ส่วนหนึ่งก็มาจากการที่กรุงเทพฯ เป็น ‘เมืองโตเดี่ยว’ ทำให้คนจากทุกแหล่งแห่งที่ในไทยต้องเดินทางมาหาโอกาสกันจนแออัด

คำว่า ‘เมืองโตเดี่ยว’ พูดง่ายๆ ก็คือ เมืองที่โตอยู่เมืองเดียวในประเทศ มีประชากรมากกว่าเมืองรองอื่นแบบนำไปไกลลิบ อย่างไทยก็มีกรุงเทพฯ ที่เป็นศูนย์กลางในด้านต่างๆ อยู่แค่เมืองเดียว ไม่ได้กระจายความเจริญไปหาเมืองอื่น

กรุงเทพฯ เป็นหนึ่งในเมืองโตเดี่ยวมากที่สุดเมืองหนึ่งของโลก จนล่าสุด ธนาคารโลกหรือ World Bank ได้เผย “รายงานตามติดเศรษฐกิจไทย ปลดล็อคศักยภาพการเติบโตของเมืองรอง” บอกว่ากรุงเทพฯ อาจจะเป็นเมืองที่เติบโตเต็มที่และอิ่มตัวแล้ว ทำให้ไทยต้องหันไปใส่ใจในศักยภาพของเมืองรองแทน

อิ่มตัวแค่ไหน ลองมาดูตัวเลขให้เห็นชัดขึ้นกันอีกหน่อย

การเติบโตของ GDP ต่อหัวในเมืองรองของไทยล่าสุดแซงหน้ากรุงเทพฯ ไปแล้วเกือบ 15 เท่า

เมืองรองสามารถเพิ่มผลผลิต เพิ่มจำนวนประชากร เพิ่มการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานได้มากกว่ากรุงเทพฯ มาก เห็นได้ชัดว่ามีศักยภาพในการแข่งขันระดับโลก เป็นศูนย์กลางที่่จะเพิ่มโอกาสให้คนและธุรกิจได้ แถมยังช่วยลดความยากจนในชนบทนอกกรุงเทพฯ ได้ด้วย ขณะที่เมืองหลวงเองเริ่มเติบโตจนถึงจุดอิ่มตัว

ทำไมต้องดันเมืองรอง?

หนึ่งในเหตุการณ์ที่ตอกย้ำความเจริญกระจุกตัวได้ชัดเจน คือ เหตุการณ์น้ำท่วมเมื่อปี 2011 ที่เห็นได้เลยว่า กรุงเทพฯ เป็นที่กระจุกตัวของอุตสาหกรรม พอเกิดน้ำท่วม ธุรกิจก็เสียหายกันไปเป็นโดมิโน่ ถึงเวลาแล้วที่ไทยจำเป็นต้องมีฐานเศรษฐกิจแบบกระจายตัวออกไป

ที่สำคัญ เรายังไม่สามารถแก้ปัญหาให้จบ ครบ ภายในเมืองเดียวได้ ต้องอาศัยเมืองอื่นที่ทำหน้าที่ต่างกัน

อย่างกรุงเทพฯ ทำให้ที่ให้บริการเรื่องธุรกิจระดับโลกและการดำเนินงานของภาครัฐ ขณะที่เมืองรองอื่นเหมาะจะเป็นเมืองอุตสสาหกรรม เมืองกิจกรรมมากกว่าเพราะหลายเมืองก็มีบทบาททางเศรษฐกิจในระดับภูมิภาคอยู่แล้ว ถ้าดึงศักยภาพออกมาได้อีกก็จะดีมากกว่าเดิม

ปัญหาของเมืองรอง

ปัญหาสำคัญของบรรดาเมืองรองอยู่ตรงที่ว่าต้องพึ่งพารายได้ส่วนกลางอย่างมาก ไม่มีอำนาจในการวางแผนเรื่องพื้นที่ ลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานอย่างถนนหนทางเองได้จำกัด กำหนดนโยบายการคลังได้แค่เล็กน้อย ทำให้ต้องรองบประมาณประจำปีจากส่วนกลางเป็นท่อน้ำเลี้ยงทางเดียว

การผลักดันเมืองรองจะนำมาสู่อำนาจของท้องถิ่นที่จะสรรเงินได้ ทำให้มีเงินหมุนเวียนมาพัฒนาโครงสร้างต่าง ๆ มากขึ้น และใช้นโยบายการคลังที่จำเป็นได้ด้วย เช่น การเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พอมีเครื่องมือด้านรายได้ก็นำไปสู่การกำหนดทิศทางการเติบโตของเศรษฐกิจของเมืองได้สะดวกมากขึ้น

การมีรายได้ภายในเมืองรองจะช่วยปลดล็อกแม่กุญแจต่อมา คือ เมื่อมีรายได้เพียงพอและน่าเชื่อถือก็จะเข้าถึงการกู้ยืมเงินไปลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานในท้องถิ่นได้ ซึ่งการกู้ยืมเงินของเทศบาลและการเป็นหุ้นส่วนระหว่างภาครัฐและเอกชนก้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นวิธีการเข้าถึงเงินทุนที่เหมาะสม

ลงมือวันนี้ ไม่ใช่ว่าเปลี่ยนได้ชั่วข้ามคืน

ความท้าทายของการผลักดันเมืองรองอยู่ตรงที่ว่า ต่อให้รัฐบาลยอมรับในหลักการแล้วก็ใช่ว่าจะเปลี่ยนได้เลยเพียงชั่วข้ามคืน หรือใช่ว่าจะปรับเปลี่ยนตรงนู้นนิดตรงนี้หน่อยก็เป็นอันใช้ได้

ตรงกันข้าม การดันเมืองรองมารับไม้ต่อจากกรุงเทพฯ ต้องอาศัยทั้งการเปลี่ยนกฎหมาย การวางแผน การดำเนินงานที่กินเวลาหลายปี

ไทยต้องใช้เวลาในการวางรากฐานเมืองรองให้แข็งแรงเสียก่อนผ่านการพัฒนาความสามารถขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ให้เชี่ยวชาญและวิเคราะห์ความต้องการชุมชนได้สม่ำเสมอ

การเปลี่ยนของนโยบายการคลังยังเป็นเรื่องใหญ่ที่ต้องอาศัยการปฏิรูปกฎหมายและสถาบันให้ อปท. มีอำนาจมากขึ้น ซึ่งทั้งหมดอยู่ที่กระบวนการวางแผนในหลายเรื่องทั้งที่ดิน ที่อยู่อาศัย แรงงาน และการขนส่ง พอได้แผนแล้วก็ยังมีเรื่องการดำเนินการอีกที่จะต้องให้เป็นไปตามแผนที่วางไว้

ทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้แนวคิดของ ‘หลักการอุดหนุน’ แบบสหภาพยุโรป ที่ให้รัฐบาลปฏิบัติงานขั้นพื้นฐานให้ใกล้เคียงกับพลเมืองมากที่สุด เรื่องไหนที่รัฐบาลท้องถิ่นทำได้ ก็ควรปล่อยให้รัฐบาลท้องถิ่นเป็นผู้จัดการ

เพราะการปลดล็อกศักยภาพของเมืองรองมีอะไรที่รัฐบาลและการปกครองส่วนท้องถิ่นต้องทำหลายอย่าง เรียกว่าเป็นงานใหญ่และใช้เวลานาน การเริ่มต้นให้เร็วที่สุดก็อาจจะเป็นทางที่ดีต่อไทยมากที่สุดในยุคของการอิ่มตัวของเมืองหลวง

ที่มา – World Bank / Brand Inside

The post ประเทศไทยไม่ใช่กรุงเทพ World Bank แนะไทยดันเมืองรอง-ท้องถิ่น เศรษฐกิจจะโตดี มีศักยภาพ appeared first on .

ศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เปิดเผยว่า ดัชนีความเชื่อมั่นของผู้บริโภคในเดือน มิ.ย.67 อยู่ที่ 58.9 ลดลงจาก 60.5 ในเดือน พ.ค.67 โดยปรับตัวลงต่อเนื่องเป็นเดือนที่ 4 และอยู่ในระดับต่ำสุดในรอบ 9 เดือนนับตั้งแต่เดือน ต.ค.66 เป็นต้นมา

เนื่องจากผู้บริโภคเริ่มกลับมากังวลว่าการเมืองไทยเริ่มขาดเสถียรภาพหลังจากศาลรัฐธรรมนูญรับคำร้องของ 40 สว. เกี่ยวกับคุณสมบัติของนายกรัฐมนตรี และกังวลเศรษฐกิจไทยชะลอตัวลงและฟื้นตัวช้า เพราะยังไม่เห็นมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจที่ชัดเจน ประกอบกับราคาพลังงานปรับตัวสูงขึ้นโดยเฉพาะน้ำมันเบนซิน และผู้บริโภคยังคงมีความกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์เศรษฐกิจโลกชะลอตัว สงครามในตะวันออกกลางที่ยังคงยืดเยื้อบานปลาย อาจเป็นปัจจัยที่เพิ่มแรงกดดันของการฟื้นตัวล่าช้าของเศรษฐกิจไทย

ส่วนดัชนีความเชื่อมั่นเกี่ยวกับเศรษฐกิจไทยโดยรวม อยู่ที่ 52.6 ดัชนีความเชื่อมั่นเกี่ยวกับโอกาสในการหางาน อยู่ที่ 56.1 และดัชนีความเชื่อมั่นเกี่ยวกับรายได้ในอนาคต อยู่ที่ 67.9

ที่มา สำนักข่าวอินโฟเควสท์

The post ดัชนีเชื่อมั่นผู้บริโภค มิ.ย. ปรับลงต่อเนื่อง กังวล ศก. ฟื้นช้า-การเมืองฉุด appeared first on .

SCB EIC เปิดเผย ‘ผลสำรวจ SCB EIC Real estate survey 2024’ สะท้อนความต้องการซื้อ ที่อยู่อาศัย ยังไม่สามารถฟื้นตัวได้มากนักจากปัจจัยทางเศรษฐกิจที่ยังกดดัน ทำให้ปัจจัยด้านราคายังมีความสำคัญมากที่สุด และตลาด ที่อยู่อาศัย มือสองยังได้รับความนิยมสูง ขณะที่ปัจจัยด้านทำเลที่เดินทางสะดวกหรือใกล้สิ่งอำนวยความสะดวกยังคงมีความสำคัญมากกว่าพื้นที่ใช้สอย

เชษฐวัฒก์ ทรงประเสริฐ นักวิเคราะห์อาวุโส ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์ (SCB EIC) เปิดเผยผลสำรวจ พบข้อมูลดังนี้

• ปัจจัยกดดันทางเศรษฐกิจ ได้แก่ ภาระหนี้ครัวเรือน ภาระค่าใช้จ่าย ที่ยังอยู่ในระดับสูง ยังกดดันการตัดสินใจซื้อที่อยู่อาศัย โดยเฉพาะในกลุ่มผู้มีรายได้ไม่เกิน 50,000 บาทต่อเดือน โดยความต้องการซื้อในช่วงไม่เกิน 2 ปีข้างหน้ามีสัดส่วนลดลงจากการสำรวจปีก่อนหน้า ขณะที่ความต้องการซื้อส่วนใหญ่ยังอยู่ในระยะ 3-5 ปีข้างหน้า ที่ผู้ซื้อส่วนใหญ่คาดหวังว่าสถานการณ์เศรษฐกิจและกำลังซื้อจะฟื้นตัวมากขึ้น รวมถึงมีความพร้อมทางการเงินมากกว่าในปัจจุบัน นอกจากนั้น ผู้ตอบแบบสอบถามเกือบครึ่งหนึ่งยังไม่มีแผนจะซื้อที่อยู่อาศัย หรืออาจมีแผนหลังจาก 5 ปีข้างหน้า
• กำลังซื้อกลุ่มผู้มีรายได้ระดับปานกลาง-บน มีแนวโน้มฟื้นตัวได้มากขึ้น และช่วยประคองตลาดที่อยู่อาศัยในปี 2024 และในระยะ 2 ปีข้างหน้า ได้บางส่วน โดยเฉพาะในตลาดที่อยู่อาศัยราคามากกว่า 5 ล้านบาทขึ้นไป ซึ่งส่วนใหญ่เป็น Real Demand ที่ต้องการซื้อเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยหลังที่ 2 และหลังแรก ตามลำดับ ขณะที่ความต้องการซื้อเพื่อการลงทุนยังมีสัดส่วนไม่มากนัก ใกล้เคียงกับการสำรวจในปีก่อนหน้า
• สาเหตุหลักของการไม่มีแผนซื้อที่อยู่อาศัยในช่วง 5 ปีข้างหน้า เนื่องจากตนเองหรือคนในครอบครัวเป็นเจ้าของที่อยู่อาศัยอยู่แล้ว และรายได้หรือภาระค่าใช้จ่ายไม่เอื้ออำนวย ตามลำดับ โดยกลุ่ม Gen Y และ Z ที่มีรายได้ระดับปานกลาง-ล่าง มองว่ารายได้ในปัจจุบันไม่สามารถซื้อที่อยู่อาศัยใหม่ได้ จึงเลือกที่จะปรับตัวและอาศัยกับครอบครัวแทน ขณะที่กลุ่มที่รายได้หรือภาระค่าใช้จ่ายไม่เอื้ออำนวยส่วนใหญ่ยังเชื่อว่าสถานการณ์ด้านรายได้หรือภาระค่าใช้จ่ายจะคลี่คลายมากขึ้น จนสามารถซื้อที่อยู่อาศัยได้หลังจาก 5 ปีข้างหน้า
• ปัจจัยด้านความคุ้มค่าของราคา/ราคาที่เข้าถึงได้ มีผลต่อการตัดสินใจซื้อที่อยู่อาศัยมากที่สุด ส่วนปัจจัยด้านทำเลสำคัญมากขึ้น และยังสำคัญกว่าปัจจัยด้านความเพียงพอของพื้นที่ใช้สอย โดยในกลุ่ม Gen Y และ Z
  ให้ความสำคัญกับปัจจัยด้านทำเลที่สะดวกต่อการเดินทาง และต้องการรักษาสมดุลกับความพอเพียงของพื้นที่ใช้สอยควบคู่ไปด้วย
• ตลาดที่อยู่อาศัยเพื่อการลงทุน/เก็งกำไร/ปล่อยเช่า ยังฟื้นตัวได้ไม่มาก จากแรงกดดันด้านกำลังซื้อ และมาตรการ LTV โดยส่วนใหญ่ยังเป็นการลงทุนคอนโดมิเนียมในทำเลกรุงเทพฯ ซึ่งยังคงมีความต้องการจากผู้เช่า กลุ่มที่ต้องการอยู่ใกล้ที่ทำงาน สถานศึกษาของตนเอง และสถานศึกษาของบุตรหลาน และกลุ่มที่งบประมาณไม่พอสำหรับการซื้อเป็นหลัก
• มาตรการภาครัฐยังเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยกระตุ้นการตัดสินใจซื้อที่อยู่อาศัย โดยมาตรการด้านดอกเบี้ยจะกระตุ้นการตัดสินใจซื้อที่อยู่อาศัยจากกลุ่มที่มีแผนจะซื้อที่อยู่อาศัยได้มากที่สุด สำหรับมาตรการอื่นๆ รองลงมา เช่น การลดหย่อนภาษี รวมถึงการผ่อนคลาย LTV ที่จะช่วยให้ผู้ซื้อที่อยู่อาศัยหลังที่ 2 กู้ได้ 100%

ปัจจัยกดดันทางเศรษฐกิจส่งผลให้การซื้อที่อยู่อาศัยชะลอตัว

ผลสำรวจแสดงให้เห็นว่า ปัจจัยด้านทำเลที่สะดวกต่อการเดินทางหรือการอยู่ใกล้เมืองส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อที่อยู่อาศัยแนวราบมากขึ้น โดยทำเลที่ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องคือทำเลฝั่งทิศตะวันตกของกรุงเทพฯ ขณะที่ความสามารถปรับแต่งฟังก์ชันการใช้ประโยชน์ภายในบ้านได้ (Customization) และเทคโนโลยี Smart Home คือปัจจัยที่ผู้ซื้อที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่ยินดีที่จะจ่ายเงินเพิ่มจากงบประมาณเดิมมากที่สุด

โดยรายละเอียดความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยแต่ละประเภทมีดังนี้

SCB EIC มองว่าผู้ประกอบการยังเผชิญความท้าทายในการพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย จากปัจจัยเศรษฐกิจที่ยังคงกดดันการฟื้นตัวของกำลังซื้อ ต้นทุนการพัฒนาโครงการที่ยังอยู่ในระดับสูง รวมถึงพฤติกรรมของผู้ซื้อที่อยู่อาศัยที่เปลี่ยนแปลงไป โดยแนวทางการปรับกลยุทธ์ของผู้ประกอบการมีดังนี้

• พัฒนาโครงการใหม่อย่างระมัดระวัง โดยคำนึงถึงต้นทุนราคาที่ดิน หลีกเลี่ยงทำเลที่มีการแข่งขันรุนแรง หรือมีหน่วยเหลือขายสะสมสูง รวมถึงการกระจายพอร์ตโฟลิโอให้มีตัวเลือกที่อยู่อาศัยในหลากหลายระดับราคายังคงมีความจำเป็น
• ตอบโจทย์ความต้องการของผู้ซื้อแต่ละกลุ่มอย่างตรงจุดในทุกประเภทที่อยู่อาศัย โดยเน้นการพัฒนาสินค้าและบริการเพื่อสร้างความแตกต่าง สามารถตอบโจทย์ความต้องการ รวมถึงลด Pain Point ของผู้ซื้อในปัจจุบันที่ความต้องการเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วได้ทันอยู่เสมอ
• ขยายตลาดผู้ซื้อชาวต่างชาติ จะเป็นอีกทางเลือกในช่วงที่ตลาดที่อยู่อาศัยยังมีแนวโน้มซบเซา ซึ่งกลุ่มผู้ซื้อที่มีสัดส่วนมากที่สุดคาดว่ายังคงเป็นชาวจีน ขณะที่กำลังซื้อจากรัสเซีย รวมถึงเอเชีย เช่น เมียนมา ไต้หวัน ก็ยังมีศักยภาพ
• บริหารจัดการต้นทุนการพัฒนาโครงการอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อรักษาอัตรากำไร ควบคู่กับการรักษามาตรฐานที่อยู่อาศัย และการให้บริการหลังการขาย เพื่อสร้างความพึงพอใจของผู้ซื้อที่อยู่อาศัย เช่น การนำเทคโนโลยีที่ช่วยลดขั้นตอนการก่อสร้างและลดการใช้แรงงานมาใช้มากขึ้น การรักษาความสัมพันธ์และสร้างความร่วมมือใหม่ๆ กับผู้รับเหมาก่อสร้างและธุรกิจที่เกี่ยวข้องในซัพพลายเชน
• ให้ความสำคัญกับเทรนด์ ESG เนื่องจากผู้ซื้อในปัจจุบัน โดยเฉพาะกลุ่มคนรุ่นใหม่ เริ่มหันมาให้ความสำคัญกับเทรนด์ ESG มากขึ้น โดยเฉพาะด้านสิ่งแวดล้อม ทำให้ผู้ประกอบการพัฒนาที่อยู่อาศัยควรหันมาให้ความสำคัญและดำเนินงานภายใต้กรอบ ESG อย่างครอบคลุม

ที่มา THE STANDARD

The post ผลสำรวจพบ ปัญหาหนี้ฉุดคนไทยไร้แผนซื้อบ้านช่วง 5 ปีข้างหน้า ด้านคน Gen Y และ Z มองรายได้ปัจจุบันไม่พอซื้อที่อยู่อาศัยได้ appeared first on .

สมัยนี้ ความหลากหลายในที่ทำงานไม่ใช่เรื่องแปลก บางบริษัทอาจมีบุคลากรตั้งแต่รุ่น Baby Boomer ยัน Gen Z เลยด้วยซ้ำ

ถ้าใครยังคิดว่า Gen Z เป็นน้องเล็กสุดในวงการทำงาน ขอบอกเลยว่าคุณอาจต้องคิดใหม่ เพราะ ‘Gen Alpha’ กำลังมาแล้ว

ในปี 2030 ‘Gen Alpha’ บางส่วนจะอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ นับเป็นวัยแรกเริ่มของการเข้าทำงาน ไม่ว่าจะในฐานะเด็กฝึกงานหรือพนักงานฟูลไทม์ก็ตาม ดังนั้น บริษัทที่ดีก็ควรเริ่มเตรียมรับมือกับการเข้ามาของเจนเนอเรชันใหม่ ไม่เช่นนั้น คงเกิดปัญหาในการทำงานแน่นอน

แนวคิดแบบ ‘Perennial’ ไม่สนใจความต่างของวัย โฟกัสที่ความเหมือนเท่านั้น

จากนิยามของ ‘Gina Pell’ ผู้ประกอบการด้านเทคโนโลยี บริษัททุกแห่งควรมีแนวคิดแบบ ‘Perennial’ มายด์เซ็ตในการทำงานแบบไม่นำอายุมาแบ่งแยกบุคลากร แต่จะเน้นว่าแต่ละคนมีความเหมือนตรงไหนมากกว่า

แนวคิดนี้จะเป็นตัวช่วยที่ดีในการเตรียมบริษัทให้พร้อมกับการมาของ Gen Alpha เพราะมันจะทำให้องค์กรทั้งหลายดึงคุณสมบัติดีๆ ของคนรุ่นนี้ออกมาใช้กับการทำงานได้ แทนที่จะมัวแต่เหมารวมแล้วตั้งแง่กับเด็กรุ่นใหม่ไปเสียหมด

ถ้าองค์กรสามารถดึงจุดแข็งของ Gen Alpha มาประกอบกับจริยธรรมในการทำงานของ Gen X และ ความใฝ่รู้ของ Gen Y ได้ สภาพแวดล้อมในบริษัทก็จะเป็นมิตรสำหรับทุกคน และบุคลากรก็จะได้รับประสบการณ์การทำงานที่ทรงคุณค่า

Gen Alpha เจนเนอเรชันที่โตมากับ AI ภาวะโลกร้อน และ โควิด – 19

แม้ในตอนนี้พวกเราอาจจะไม่ได้รู้จัก Gen Alpha ดีนัก แต่ที่แน่ๆ คือ พวกเขาเป็นเด็กที่เกิดตั้งแต่ปี 2010 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งแปลว่าคนกลุ่มนี้เติบโตมาพร้อมกับการมาของ AI, ภาวะโลกร้อน และ โควิด-19 ส่งผลให้กลายเป็นเจนเนอเรชันที่จะเก่งด้านเทคโนโลยีที่สุด

ที่สำคัญ ด้วยความที่ Gen Alpha โตมากับการได้เห็นผู้ปกครอง ‘Work from Home’ ช่วงโควิด ดังนั้น มันก็คงไม่แปลกที่พวกเขาจะคาดหวังให้วัฒนธรรมการทำงานที่เขาจะต้องเจอ ควรมีความยืดหยุ่นเช่นกัน

นอกจากนี้ Gen Alpha ยังให้คุณค่าเรื่องความหลากหลาย ความเท่าเทียม การไม่แบ่งแยก และ ความยั่งยืนเป็นอย่างมาก

ทั้งยังเป็นเจนเนอเรชันที่กล้าอาสาช่วยเหลือสังคม ดังนั้น หากองค์กรอยากได้ Gen Alpha มาทำงานในระยะยาว ประเด็นเหล่านี้ก็ควรฝังลึกอยู่ในวัฒนธรรมองค์กรด้วย

อย่างไรก็ตาม เนื่องจาก Gen Alpha เติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ไม่ค่อยมีความแน่นอนแถมอยู่ในโลกที่เทคโนโลยีต้องมาก่อนเสมอ มันจึงเป็นไปได้ว่าพวกเขาอาจมีปัญหาทางจิตใจ ส่งผลให้คนรุ่นนี้คาดหวังว่าองค์กรทั้งหลายจะให้ความสำคัญเรื่องสุขภาพจิตของบุคลากรมากขึ้น

รับมือกับ Gen Alpha อย่างไรดี?

แม้เราจะยังไม่รู้ว่าในอนาคต ความเป็น Gen Alpha จะส่งผลดีต่อการทำงานอย่างไรบ้าง แต่จากบทเรียนที่หลายๆ องค์กรได้รับจาก Gen Z เราคงจะรู้แล้วว่าบริษัทใดๆ ก็ตามที่เตรียมความพร้อมรับมือการมาของคนรุ่นใหม่ได้ดีกว่าก็จะกลายเป็นบริษัทที่เติบโตได้ไวในวันนี้

ข้อมูลจาก ‘Fast Company’ แพลตฟอร์มรวบรวมข่าวสารด้านธุรกิจ นวัตกรรม และเทคโนโลยี คำแนะนำเบื้องต้นในการรับมือกับ Gen Alpha มีดังนี้.

1. ต้องยืดหยุ่น

หากใครยังติดหล่มกับการทำงานแบบเดิมๆ แบบที่ทำโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไปทำไม หรือรู้แค่ว่าต้องทำเพราะเจ้านายหรือนโยบายบริษัทบอกมา

ขอแนะนำตรงนี้เลยว่าองค์กรของคุณควรเปลี่ยนสไตล์การทำงานได้แล้ว เพราะ Gen Alpha เขาคาดหวังที่จะได้สภาพแวดล้อมในการทำงานแบบยืดหยุ่น และจะตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ขององค์กรว่า ‘ทำไปทำไม?’

ดังนั้น บริษัทต่างๆ ก็ควรเตรียมคำตอบที่สมเหตุสมผลให้คำถามเหล่านี้ด้วย อย่าเอาแต่พูดว่า ‘เบื้องบนเขาสั่งมา’

2. จริงใจและเป็นตัวอย่างที่ดี

ความจริงแล้วคุณสมบัติข้อนี้ควรมีในบริษัททุกแห่ง ไม่ใช่แค่กับ Gen Alpha เท่านั้น เพราะผู้นำบริษัทที่ดีควรแสดงความจริงใจให้พนักงานทุกคนรับรู้ และบริษัทก็ควรมีกระบวนการทำงานที่โปร่งใสตรวจสอบได้

หากองค์กรตั้งเป้าไว้ว่าจะทำอะไร เช่น จะสนับสนุนความเท่าเทียมให้ถึงที่สุด ผู้นำก็ควรซึมซับวิสัยทัศน์และแสดงออกเป็นตัวอย่างให้ลูกน้องด้วย ไม่เช่นนั้น อะไรที่เป็นเพียงแค่การตลาด Gen Alpha เขาดูออก

3. เปิดใจรับความเห็น

โดยทั่วไปแล้วเราอาจเห็นแต่เจ้านายหรือผู้ที่มีวัยวุฒิสูงกว่านั่งฟีดแบคผู้น้อย แต่ในบางที การที่ผู้ใหญ่ได้รับความคิดเห็นจากเด็กๆ ก็เป็นโอกาสที่ดีในการแลกเปลี่ยนความรู้

เนื่องจากคนรุ่นใหม่อาจมีไอเดียหรือแนวคิดที่ทันสมัยกว่า ส่งผลให้ทางองค์กรได้รับข้อมูลที่หลากหลายมาปรับใช้เป็นกลยุทธ์ด้วย

4. รับฟังบุคลากร

ผู้นำที่ดีควรรับฟังพนักงานและพยายามทำความเข้าใจสิ่งที่พวกเขาต้องการจะสื่อสาร ยิ่งองค์กรเข้าใจบุคลากรมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นโอกาสในการเรียนรู้แนวคิดใหม่ๆ เพื่อนำไปพัฒนาบริษัท

โดยวิธีการรับฟังอาจทำได้ผ่านการสร้างแบบสำรวจ จัดกิจกรรมทาวน์ฮอลล์ หรือ ประชุมแบบตัวต่อตัว

5. มีความฉลาดทางอารมณ์

คนที่จะสามารถสื่อสารกับ Gen Alpha ได้จะต้องมีความฉลาดทางอารมณ์อยู่ไม่น้อย

โดยสิ่งนี้ก็อาจทำได้ง่ายๆ ด้วยการถามคนในทีมว่าสะดวกใช้ช่องทางการสื่อสารแบบไหนแล้วมาหารือวิธีที่ดีที่สุดกัน

ท้ายสุด องค์กรที่พร้อมรับมือกับการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ ก็อาจเป็นองค์กรที่สร้างผลลัพธ์ได้ดีที่สุด และแม้ Gen Alpha อาจจะยังเป็นเพียงนักเรียนในปัจจุบัน

แต่อีก 6 ปีข้างหน้า เด็กเหล่านี้จะเปี่ยมล้นไปด้วยความสามารถ ขึ้นอยู่กับว่าบริษัทไหนสามารถดึงศักยภาพพวกเขาออกมาได้ดีที่สุด

แหล่งอ้างอิง: Fast Company

ที่มา Brand Inside

The post Gen Z ว่าแน่แล้ว Gen Alpha มาแรงกว่า เตรียมรับมือ เด็กที่เกิดในยุค AI โควิดระบาด และวิกฤตโลกร้อน appeared first on .

‘ทุเรียน’ ราชาผลไม้ไทย ไม่เพียงแต่เป็นที่นิยมในประเทศเท่านั้น แต่ยังเป็นซอฟต์พาวเวอร์ที่สร้างกระแสไปทั่วโลก โดยเฉพาะในช่วงฤดูทุเรียนที่ผ่านมา ข้อมูลจาก DXT360 แพลตฟอร์ม Social Listening ของบริษัท ดาต้าเซ็ต จำกัด เก็บข้อมูลช่วงวันที่ 1 พฤษภาคม – 20 มิถุนายน 2567 เผยให้เห็นว่ามีการพูดถึง (Mention) ทุเรียนบนโลกออนไลน์สูงถึง 10,460 ครั้ง และมีส่วนร่วม (Engagement) มากกว่า 3.5 ล้านครั้ง โดย Facebook เป็นช่องทางที่ได้รับความนิยมสูงสุด สะท้อนให้เห็นถึงความคลั่งไคล้ในราชาผลไม้ชนิดนี้ที่ไม่เคยจางหายไปไหน

ในบรรดาสุดยอดสายพันธุ์ทุเรียน ‘หมอนทอง’ ยังคงครองบัลลังก์ราชาแห่งทุเรียน ด้วยการถูกกล่าวถึงมากที่สุดถึง 56.73% และมี Engagement สูงสุดถึง 64.53% สะท้อนให้เห็นถึงความนิยมที่ไม่เสื่อมคลายของทุเรียนพันธุ์นี้ ที่มีรสชาติหวานมัน เนื้อเยอะ ถูกใจคนไทยทุกเพศทุกวัย

รองลงมาคือ ชะนี (10.38%) ภูเขาไฟศรีสะเกษ (6.13%) ก้านยาว (5.98%) และกระดุม (5.88%) ตามลำดับ ซึ่งแต่ละสายพันธุ์ก็มีเอกลักษณ์และกลุ่มผู้ชื่นชอบที่แตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นชะนีที่รสชาติหวานจัด กลิ่นแรง หรือภูเขาไฟศรีสะเกษที่มีรสชาติหวานมันเป็นเอกลักษณ์จากดินภูเขาไฟ

นอกจากรสชาติแล้ว เนื้อสัมผัสก็เป็นปัจจัยสำคัญในการเลือกทุเรียน โดยเนื้อสุกนิ่ม และเนื้อกรอบนอกนุ่มใน ได้รับความนิยมมากที่สุด แสดงให้เห็นว่าผู้บริโภคมีความต้องการที่หลากหลายและละเอียดอ่อนในการเลือกซื้อทุเรียน

สำหรับแหล่งผลิตทุเรียน จันทบุรีครองแชมป์จังหวัดที่ถูกพูดถึงมากที่สุดถึง 21.54% ตามมาด้วยระยอง (11.45%) ศรีสะเกษ (9.19%) ตราด (7.62%) และชุมพร (4.48%) ซึ่งแต่ละจังหวัดก็มีสายพันธุ์ทุเรียนที่โดดเด่นแตกต่างกันไป เช่น ภูเขาไฟศรีสะเกษ ที่ปลูกในดินภูเขาไฟ ทำให้มีรสชาติเป็นเอกลักษณ์ ข้อมูลนี้บ่งชี้ว่าผู้บริโภคให้ความสำคัญกับแหล่งที่มาของทุเรียน และเชื่อมั่นในคุณภาพของทุเรียนจากแต่ละท้องถิ่น

บุฟเฟต์ทุเรียนกลายเป็นกลยุทธ์การตลาดที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในช่วงฤดูทุเรียน ด้วย Engagement สูงถึง 52,153 ครั้ง และถูกกล่าวถึง 283 ครั้ง โดยเฉพาะบุฟเฟต์ทุเรียนที่ตึกใบหยก ซึ่งได้รับกระแสตอบรับอย่างดีเยี่ยมจากการเชิญอินฟลูเอ็นเซอร์ชื่อดังอย่าง Mavin และ Best Apicha มาร่วมโปรโมต รวมถึงเพจรีวิวอาหารชื่อดังอย่าง Starvingtime ก็สร้างกระแสให้บุฟเฟต์ทุเรียนเป็นที่พูดถึงอย่างกว้างขวาง

จุดเด่นของบุฟเฟต์ทุเรียนคือการตอบโจทย์ความต้องการที่หลากหลายของลูกค้า ไม่ว่าจะมาคนเดียว เป็นคู่ หรือมาทั้งครอบครัว ก็สามารถลิ้มลองทุเรียนหลากหลายสายพันธุ์และเมนูได้อย่างจุใจในราคาที่คุ้มค่า นอกจากนี้บุฟเฟต์ทุเรียนยังเป็นโอกาสที่ดีสำหรับผู้ที่ไม่เคยลิ้มลองทุเรียนมาก่อน หรือผู้ที่อยากทดลองชิมทุเรียนหลากหลายสายพันธุ์ก่อนตัดสินใจซื้อ

นอกจากบุฟเฟต์แล้ว ทุเรียนยังถูกนำไปต่อยอดเป็นเมนูอาหารคาวหวานที่หลากหลาย ทั้งข้าวเหนียวทุเรียน ไอศกรีมทุเรียน เค้กทุเรียน ส้มตำทุเรียน แกงส้มทุเรียน และอีกมากมาย ซึ่งล้วนได้รับความนิยมจากผู้บริโภคอย่างล้นหลาม สร้างโอกาสทางธุรกิจให้กับร้านอาหารและผู้ประกอบการต่างๆ

แม้ทุเรียนจะเป็นผลไม้ที่อร่อยและมีประโยชน์ แต่ก็ควรบริโภคในปริมาณที่พอเหมาะ เนื่องจากมีพลังงานและน้ำตาลสูง หากรับประทานมากเกินไปอาจส่งผลเสียต่อสุขภาพได้ อย่างไรก็ตาม ด้วยความนิยมที่ไม่เสื่อมคลายและการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของตลาดทุเรียน ทำให้ทุเรียนยังคงเป็นราชาผลไม้ที่ครองใจคนไทยและเป็นซอฟต์พาวเวอร์สำคัญของประเทศที่สามารถสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจได้อย่างมหาศาล

The post ทุเรียนฟีเวอร์! หมอนทองครองใจโซเชียล จันทบุรีคว้าแหล่งผลิตยอดฮิต ด้านบุฟเฟต์ทุเรียนกลยุทธ์เด็ดเอาใจสายกิน appeared first on .

เปิดสถิติ 10 อุทยานแห่งชาติทำเงินสูงสุด ปี 2567 (วันที่ 1 ตุลาคม 2566-วันที่ 20 มิถุนายน 2567) หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี ขึ้นแท่นอันดับหนึ่ง ยอดจัดเก็บเงินได้กว่า 500 ล้านบาท จากข้อมูลรายงานสถานการณ์อุทยานแห่งชาติที่สามารถจัดเก็บรายได้ให้กับสำนักอุทยานแห่งชาติ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ทั่วประเทศ ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2566 ถึงวันที่ 20 มิถุนายน 2567 มียอดจัดเก็บเงินได้เป็นจำนวนเงินทั้งสิ้น 1,785,493,410.99 บาท โดยอุทยานแห่งชาติหาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี สามารถจัดเก็บเงินได้สูงสุดเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ ยอดจัดเก็บเงินได้สูงถึง 500,866,577 บาท

โดยอุทยานแห่งชาติที่สามารถจัดเก็บเงินได้สูงสุด 10 อันดับแรก ได้แก่

1. อุทยานแห่งชาติหาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี จ.กระบี่ 500,866,577 บาท

2. อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน จ. พังงา 243,655,470 บาท

3. อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด จ.ระยอง 127,820,710 บาท

4. อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา จ.พังงา 114,226,610 บาท

5. อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จ.เชียงใหม่  100,545,505 บาท

6. อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ จ.นครราชสีมา 89,806,771 บาท

7. อุทยานแห่งชาติขาสก จ.สุราษฎร์ธานี 63,008,716 บาท

8. อุทยานแห่งชาติเอราวัณ จ.กาญจนบุรี 60,767,470 บาท

9. อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง จ.สุราษฎร์ธานี 35,489,530 บาท

10. อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ จ.พังงา 33,037,790 บาท

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ

The post เปิด 10 อันดับอุทยานรายได้สูงสุด ปี’67 เกาะพีพีแชมป์ กวาดรายได้ 500 ล้าน appeared first on .

ศูนย์วิเคราะห์เศรษฐกิจ ทีทีบี (ttb analytics) ระบุว่า นับตั้งแต่ญี่ปุ่นย้ายฐานการผลิตมายังประเทศไทย อุตสาหกรรมยานยนต์ของไทยก็เติบโตอย่างต่อเนื่องตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา และเติบโตอย่างร้อนแรง 2 ช่วงหลัก ๆ โดยช่วงแรกในปี 2554-2555 จากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจผ่านนโยบายรถคันแรก ทำให้ยอดขายรถยนต์ในช่วงนั้นทะยานสู่ 1.3-1.4 ล้านคันต่อปี และอีกช่วงในปี 2560-2562 ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องหลังการปลดล็อกเงื่อนไขการครอบครองรถคันแรก ส่งผลให้ยอดขายรถยนต์แตะที่ 1.1 ล้านคันต่อปี เทียบกับปีก่อนหน้า 7.8 แสนคัน

อย่างไรก็ดี แม้จะผ่านพ้นช่วงวิกฤตโควิด-19 และปัญหาการขาดแคลนชิ้นส่วนจากอุปทานชะงักงันทั่วโลก แต่สถานการณ์ตลาดรถยนต์ในประเทศกลับยังฟื้นตัวได้ค่อนข้างช้า โดยล่าสุดยอดขายรถยนต์ 5 เดือนแรกของปี 2567 หดตัวอย่างหนักถึง 23.8% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน (YoY) และมีแนวโน้มที่ยอดขายรถยนต์ทั้งปี 2567 จะหดตัวรุนแรงสุดในรอบ 15 ปี

โดย ttb analytics มองว่า ยอดขายรถยนต์ในประเทศ อาจไม่สามารถกลับเข้าสู่ระดับก่อนการเกิดสถานการณ์โควิด-19 ในปี 2562 ได้ในระยะเวลาอันใกล้ จากการชะลอตัวของภาคอุปสงค์ในระยะยาว เนื่องจากปัญหาเชิงโครงสร้าง 5 ปัจจัยหลัก ได้แก่

1. ตลาดรถยนต์ในประเทศอิ่มตัว จากจำนวนรถยนต์ที่วิ่งบนท้องถนนสะสมทั่วประเทศ ปัจจุบันสูงถึงเกือบ 20 ล้านคัน หรือคิดเป็น 277 คันต่อประชากรไทย 1,000 คน ซึ่งค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับเวียดนาม 50 คัน ฟิลิปปินส์ 38 คัน และอินโดนีเซีย 78 คันต่อประชากร 1,000 คน ประกอบกับพฤติกรรมการใช้งานรถยนต์ของคนไทยที่ค่อนข้างนาน เฉลี่ยถึง 12 ปี เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยประเทศหลัก ๆ ที่ใช้งานรถยนต์ประมาณ 6-8 ปี จึงทำให้โอกาสที่จะซื้อรถยนต์ใหม่เพื่อหมุนเวียนรถเก่าค่อนข้างต่ำ

2. พฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนไป โดยนับตั้งแต่การบุกตลาดรถยนต์ไฟฟ้า (EV) ของแบรนด์ผู้ผลิตจีน ทำให้มาตรฐานการตั้งราคารถใหม่ในท้องตลาด มีแนวโน้มลดลงจากเดิม ทำให้ผู้บริโภคมีตัวเลือกมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ขณะที่บางส่วนชะลอการซื้อรถยนต์ออกไปจนกว่าจะเจอราคาที่เหมาะสมกับกำลังซื้อ รวมไปถึงทัศนคติต่อการซื้อรถยนต์ของคนยุคใหม่ ที่หันมาใช้การเช่าแทนการซื้อครอบครอง เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นในการใช้ชีวิต และลดภาระค่าใช้จ่ายที่จะตามมา ทำให้การซื้อรถยนต์ในยุคสมัยนี้อาจน้อยกว่าในอดีต

3. โครงสร้างประชากรกำลังเข้าสู่สังคมผู้สูงวัยเต็มรูปแบบ เห็นชัดจากยอดขายที่อยู่อาศัย และรถยนต์ในประเทศ ระยะหลังชะลอการเติบโตลง ส่วนหนึ่งมาจากโครงสร้างประชากรไทยที่อยู่ในภาวะ “สังคมสูงวัยอย่างสมบูรณ์” (Complete Aged Society) และกำลังจะขยับเป็น “สังคมสูงวัยระดับสุดยอด” (Super Aged Society) (สัดส่วนประชากรอายุ 65 ปีมากกว่า 20% ของประชากรทั้งหมด) ในอีกไม่ถึง 10 ปีข้างหน้า สวนทางกับสัดส่วนประชากรที่เป็นกลุ่มเป้าหมาย ที่มีกำลังซื้อรถยนต์อย่างกลุ่มอายุ 25-49 ปี กลับมีสัดส่วนลดลงอย่างต่อเนื่องจาก 40% ของประชากรทั้งหมดในปี 2553 เป็น 35.2% ในปี 2566 และคาดว่าจะลดลงเหลือเพียง 33.2% ของประชากรทั้งหมดในปี 2573

4. เศรษฐกิจไทยมีแนวโน้มเติบโตช้าลง แม้เครื่องชี้การบริโภคในช่วงที่ผ่านมาจะขยายตัวได้ดี แต่ส่วนหนึ่งมาจากการฟื้นตัวของภาคบริการตามการท่องเที่ยว ขณะที่การลงทุนโดยรวมอยู่ในระดับต่ำเป็นเวลานาน ภาคการผลิตและส่งออกก็กำลังเผชิญปัญหาเชิงโครงสร้างรุนแรงขึ้น รวมไปถึงการบุกตลาดของสินค้าราคาถูกจากจีน ที่มีแนวโน้มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ กระทบความสามารถในการแข่งขันของประเทศ ทำให้เศรษฐกิจไทยมีแนวโน้มเติบโตช้าลงในระยะยาว ซึ่งจะบั่นทอนการเติบโตของรายได้ และกำลังซื้อของภาคครัวเรือนในที่สุด

5. หนี้ครัวเรือนสูงกำลังเพิ่มข้อจำกัดในการปล่อยสินเชื่อ เนื่องจากระดับหนี้ครัวเรือนไทยในปัจจุบันสูงถึง 91.3% ของจีดีพี ซึ่งสูงเกินกว่าระดับที่เหมาะสมที่เอื้อต่อการบริโภคที่ 80% ของจีดีพี และสูงกว่าประเทศที่มีรายได้ต่อหัวใกล้เคียงกัน ท่ามกลางความพยายามแก้ปัญหาหนี้ครัวเรือนอย่างยั่งยืนและเป็นระบบ จึงทำให้สถาบันการเงิน มีข้อจำกัดในการปล่อยสินเชื่อแก่รายย่อยมากขึ้น สะท้อนจากการเติบโตของสินเชื่อเช่าซื้อของสถาบันการเงินหดตัวต่อเนื่องติดต่อกัน 2 ไตรมาสในช่วงที่ผ่านมา

ทั้งนี้ แม้ว่าการปล่อยสินเชื่อของสถาบันการเงิน จะมีแนวโน้มผ่อนคลายลงบ้างตามการฟื้นตัวของเศรษฐกิจและกำลังซื้อ แต่คาดว่าความกังวลเกี่ยวกับการเสื่อมค่าของมูลค่าสินทรัพย์ (รถยนต์) ในอนาคตแนวโน้มการด้อยลงของคุณภาพหนี้ รวมถึงเงื่อนไขสัญญากู้ และมาตรการที่เกี่ยวข้องกับการให้ความคุ้มครองสิทธิของผู้บริโภค จึงทำให้สถาบันการเงินยังคงมีความรัดกุมในการพิจารณาสัญญาสินเชื่อเช่าซื้อต่อไป

จับตา 5 เมกะเทรนด์ จุดเปลี่ยนตลาดรถยนต์

ttb analytics ชี้ว่า นอกจากความต้องการรถยนต์ในประเทศ จะมีแนวโน้มชะลอตัวลงในระยะยาวแล้ว ในมิติของห่วงโซ่อุปทานของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย ก็เผชิญการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างที่รุนแรงขึ้นในหลายมิติเช่นกัน จากกระแสความนิยมของรถยนต์ EV ซึ่งจะนำไปสู่ 5 เมกะเทรนด์สำคัญ ที่กำลังเปลี่ยนรูปแบบการแข่งขันในอุตสาหกรรมยานยนต์ และห่วงโซ่อุปทานที่สำคัญ ได้แก่

เมกะเทรนด์ที่ 1 ผู้ผลิตรถยนต์ดั้งเดิมแบรนด์รองในตลาด จะแข่งขันได้ยากขึ้น เนื่องจากราคารถยนต์ EV มีแนวโน้มถูกลงมาก ตามการลดลงของต้นทุนแบตเตอรี่ การพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อลดความซับซ้อนในการผลิตและประกอบชิ้นส่วน รวมถึงการวิจัยและพัฒนาเพื่อออกแบบระบบซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ที่มีความเชื่อมโยงกันตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำแบบเสร็จสรรพ (In-House Production) จึงทำให้ผู้ผลิตรถยนต์ EV มีความยืดหยุ่นในการใช้กลยุทธ์ด้านราคาได้มากกว่าแบรนด์รถยนต์ดั้งเดิม

ขณะเดียวกัน ผู้ผลิตรถยนต์รุ่นเก่าหลายรายยังคงใช้การรับจ้างผลิตชิ้นส่วนและงานประกอบจากภายนอก (Outsourcing) ทำให้การปรับเปลี่ยนสายพานการผลิตมีความยืดหยุ่นต่ำ ต้นทุนสูง อีกทั้งยังไม่สามารถตอบโจทย์พฤติกรรมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งแรงกดดันนี้ ส่งผลให้ผู้ผลิตดั้งเดิมจำเป็นต้องปรับราคาขายลง ทำให้ผู้ผลิตที่เป็นแบรนด์รองในตลาด จะเผชิญกับข้อจำกัดมากขึ้นจากยอดขายที่น้อยอยู่แล้ว ทำให้อัตรากำไร (Margin) มีแนวโน้มบางลง

เมกะเทรนด์ที่ 2 ผู้ผลิตจากญี่ปุ่นจะยังมุ่งพัฒนาตลาดรถไฮบริดต่อไป ส่วนหนึ่งจากการที่ผู้ผลิตจากญี่ปุ่นปรับตัวได้ช้า เมื่อเทียบกับผู้ผลิตรถยนต์ EV จากประเทศจีน โดยคาดว่าแบรนด์ผู้ผลิตญี่ปุ่นเอง จะยังคงมุ่งมั่นวิจัยและพัฒนารถยนต์ที่รองรับเครื่องยนต์ไฮบริด ซึ่งเป็นจุดแข็งหลักต่อไป เพื่อรักษาฐานลูกค้าเก่าและรองรับตลาดใหม่ที่ยังคงคุ้นชินกับการใช้งานรถยนต์เครื่องยนต์สันดาปภายใน (ICE)

โดยล่าสุด บริษัทผู้ผลิตญี่ปุ่นอยู่ระหว่างพัฒนาเครื่องยนต์ไฮบริดที่สามารถใช้เชื้อเพลิงที่มีความเป็นกลางทางคาร์บอน (Carbon-neutral Fuels) เช่น เชื้อเพลิงสังเคราะห์ (Synthetic Fuels) และเชื้อเพลิงชีวภาพ (Biofuel) ซึ่งคาดว่าจะเปิดตัวภายในปี 2573

เมกะเทรนด์ที่ 3 ผู้ผลิตรถระดับพรีเมียม จะหันมาพัฒนาด้านระบบซอฟต์แวร์มากขึ้น ที่จริงแล้ว ค่ายผู้ผลิตยานยนต์ดั้งเดิมจำนวนไม่น้อยเร่งปรับโครงสร้างธุรกิจครั้งใหญ่มุ่งสู่รถยนต์ EV มากขึ้น เพื่อให้สอดคล้องกับจุดยืนในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิให้เป็นศูนย์ (Net Zero Emission) โดยในระยะหลัง บริษัทผู้ผลิตยานยนต์ในยุโรป หันไปเชื่อมโยงห่วงโซ่อุปทานกับผู้นำในอุตสาหกรรมไอที (Hub and Spoke) ในการพัฒนารถยนต์ EV ที่รองรับเทคโนโลยีและระบบซอฟต์แวร์ที่มีความทันสมัยขึ้น ครอบคลุมถึงการพัฒนาเทคโนโลยีช่วยการขับขี่ (Advanced Driving-Assistance) ซึ่งนอกจากจะเป็นการเพิ่มมูลค่าแบรนด์ เป็นหนึ่งในช่องทางสร้างรายได้เพิ่มเติมผ่านกลไกที่ช่วยให้สามารถอัปเดตซอฟต์แวร์หรือเฟิร์มแวร์บนรถได้โดยอัตโนมัติ (Over-The-Air: OTA) อีกทั้งยังช่วยให้ผู้ผลิตสามารถนำข้อมูลพฤติกรรมและตำแหน่งการใช้งานรถยนต์ เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการต่อยอดการพัฒนาในรูปแบบอื่น ๆ ได้อีกด้วย

เมกะเทรนด์ที่ 4 เทคโนโลยีผลิตแบตเตอรี่สำหรับรถยนต์ EV จะเข้าไปดิสรัปเทคโนโลยีสลับแบตเตอรี่ของรถยนต์ EV (Battery Swapping) ด้วยผู้ผลิตเซลล์แบตเตอรี่ทั่วโลก ต่างมุ่งมั่นหาวิธีการลดต้นทุนการผลิต และเพิ่มประสิทธิภาพในการชาร์จ ขณะที่อุปทานส่วนเกินของปริมาณแร่ลิเธียมไอออนสำรองที่ใช้ผลิตแบตเตอรี่รถยนต์ EV ในโลกยังค่อนข้างสูง ทำให้ราคาจำหน่ายแบตเตอรี่รถยนต์ EV ในปัจจุบันลดลงไปมากกว่า 1 ใน 3 ภายในระยะเวลาเพียง 2 ปี และยังมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ความจำเป็นที่ผู้ใช้รถยนต์ EV จะใช้บริการสลับแบตเตอรี่รถยนต์ในช่วงเวลาเร่งด่วนมีแนวโน้มลดลง

ขณะที่การสร้างสถานีให้บริการ Battery Swapping สำหรับรถยนต์ EV ยังมีต้นทุนสูง และต้องอาศัยการวิจัยและพัฒนาจากฝั่งบริษัทผู้ผลิตรถยนต์เป็นหลัก ซึ่งแตกต่างจากสถานีให้บริการชาร์จไฟฟ้า ที่ผู้เล่นนอกตลาดสามารถร่วมอยู่ในห่วงโซ่อุปทานได้

เมกะเทรนด์ที่ 5 ผู้ให้บริการเช่ารถยนต์ EV อาจได้ไม่คุ้มเสีย แม้การใช้งานรถยนต์ EV จะช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายได้มากกว่าครึ่งหนึ่ง (ค่าใช้จ่ายในการอัดประจุไฟฟ้าของรถยนต์ EV อยู่ที่ 0.5-1 บาทต่อกิโลเมตร เทียบกับค่าเชื้อเพลิงสำหรับรถยนต์เครื่องยนต์ ICE ประมาณ 2-3 บาทต่อกิโลเมตร) แต่ก็แลกมาด้วยค่าใช้จ่ายแฝงที่สูงกว่า เช่น ค่ายางล้อ ค่าประกันรถ ค่าดูแลรักษา และค่าใช้จ่ายด้านภาษี

ซึ่งภาระส่วนนี้ กลับตกเป็นของผู้ให้บริการรถเช่าทั้งหมด โดยเฉพาะความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นกับผู้ให้บริการเช่ารถยนต์ระยะยาว (Fleet) ซึ่งลูกค้ากลุ่มนี้จะมีพฤติกรรมการใช้งานที่หนักกว่ารูปแบบการใช้งานทั่วไป 4-5 เท่า จึงอาจส่งผลต่อประสิทธิภาพของแบตเตอรี่รถยนต์ EV หลังการรับประกัน ทั้งยังมีอุปสรรคในแง่ของความเชี่ยวชาญในการซ่อมแซมดูแลรักษาเอง (In-house Service) ตลอดจนความเสี่ยงจากการขาดทุนขายต่อหลังหมดสัญญาเช่าที่รุนแรงกว่ารถยนต์ EV ที่ใช้งานทั่วไป

ที่มา สำนักข่าวอินโฟเควสท์

The post 5 เมกะเทรนด์กระทบตลาดยานยนต์ แนะผู้ผลิตเร่ง “ปรับ” ก่อนถูก “เปลี่ยน” appeared first on .

ธนาคารโลก (World Bank) ปรับลดประมาณการเศรษฐกิจไทยในปี 67 เหลือโต 2.4% จากที่เคยประมาณการไว้เดิมเมื่อเดือนเม.ย. ที่ 2.8% โดยมีสาเหตุหลักมาจากการส่งออก และการลงทุนภาครัฐในช่วงต้นปีที่น้อยกว่าคาดการณ์ อย่างไรก็ดี ยังไม่รวมผลของโครงการดิจิทัลวอลเล็ต 10,000 บาท แต่คาดว่าอาจช่วยเพิ่มการเติบโตในระยะสั้นต่อไปได้

ทั้งนี้ การบริโภคภาคเอกชน และการท่องเที่ยวจะเป็นตัวขับเคลื่อนหลัก แต่อัตราการเติบโตจะชะลอตัวลง โดยจะมีจำนวนนักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาในไทยเพิ่มขึ้นเป็น 36.1 ล้านคนในปีนี้ และคาดการณ์ว่าการท่องเที่ยวจะกลับเข้าสู่ระดับก่อนโควิดได้ในกลางปี 68 เนื่องจากได้รับผลกระทบจากการชะลอตัวของเศรษฐกิจจีน

ขณะที่ในปี 68 คาดว่าเศรษฐกิจไทยจะเติบโตได้ 2.8% (จากเดิมคาดโต 3%) จากอุปสงค์ที่เพิ่มสูงขึ้นทั้งในประเทศและต่างประเทศ รวมถึงการใช้จ่ายภาครัฐที่เพิ่มขึ้น โดยในปี 68 คาดว่าจะมีจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางเข้ามาไทยรวมทั้งสิ้น 41.1 ล้านคน

อย่างไรก็ดี แม้ว่าหนี้สาธารณะของไทย จะยังคงอยู่ในระดับเสถียรภาพ แต่รัฐบาลต้องเผชิญกับแรงกดดันที่เพิ่มขึ้น จากค่าใช้จ่ายในด้านสวัสดิการสังคม และการลงทุนภาครัฐ เพื่อรองรับการเพิ่มขึ้นของประชากรสูงอายุ

นายเกียรติพงศ์ อริยปรัชญา นักเศรษฐศาสตร์อาวุโสประจำประเทศไทย ธนาคารโลก (เวิลด์แบงก์) กล่าวว่า ธนาคารโลกได้ปรับคาดการณ์ตัวเลขเศรษฐกิจไทยในปี 2567 ลดลงเหลือ 2.4% จากคาดการณ์เดิมที่ 2.8% โดยเป็นการฟื้นตัวค่อนข้างช้า ภายใต้ความท้าทายใน 3 เรื่องหลัก ดังนี้

1. การชะลอตัวของเศรษฐกิจโลกที่ส่งผลต่อภาคการค้า ภาคบริการ และภาคการท่องเที่ยวของไทย

โดยมองว่าเศรษฐกิจโลกในปี 2567 และปี 2568 รวมถึงปีต่อไป ยังมีแนวโน้มการเติบโตที่ชะลอตัว โดยเฉพาะเศรษฐกิจจีน โดยเฉพาะจากมาตรการกีดกันทางการค้า และความตึงเครียดระหว่างสหรัฐฯ และจีน ซึ่งปัจจัยดังกล่าวได้ส่งผลถึงการค้า และการส่งออกของไทยค่อนข้างมาก แต่ภาพรวมเริ่มมีแนวโน้มที่ดีขึ้นบ้าง สะท้อนจากตัวเลขคำสั่งซื้อในไตรมาส 1/2567 ที่ปรับตัวสูงขึ้น ซึ่งส่งผลถึงภาคการส่งออกของไทยที่เริ่มฟื้นตัว และผ่านจุดต่ำสุดไปแล้ว

“ตัวเลขเศรษฐกิจในช่วง 7 ไตรมาสที่ผ่านมา GDP เติบโตได้ค่อนข้างต่ำ คือน้อยกว่า 2% ซึ่งเวิลด์แบงก์มองว่าเป็นภาวะ Down Cycle ที่หลัก ๆ มาจากภาคการส่งออกและภาคการท่องเที่ยวที่ฟื้นตัว แต่ยังไม่ไปสู่ระดับเดิม รวมถึงการลงทุนที่ไม่ได้โตมาก ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการลงทุนภาครัฐที่เข้ามาช้า เนื่องจากความล่าช้าของงบประมาณปี 2567 ดังนั้นจึงเห็นว่าตั้งแต่ช่วงโควิด-19 เศรษฐกิจไทยมีการฟื้นตัวได้ช้าสุด แม้ว่าหลายประเทศรวมถึงไทยจะเผชิญปัจจัยเสี่ยงด้านเศรษฐกิจโลกเหมือนกัน แต่เพราะไทยเป็นประเทศเปิดที่พึ่งพาการส่งออก ขณะที่การท่องเที่ยว ก็มีสัดส่วนสูงเมื่อเทียบกับตัวเลขจีดีพี ทำให้ตรงนี้เป็นความท้าทายของเศรษฐกิจไทยในเชิงโครงสร้าง” นายเกียรติพงศ์ กล่าว

ส่วนเรื่องของอัตราเงินเฟ้อ ถือเป็นความท้าทายอย่างยิ่งของธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) แม้ว่าปัจจุบัน ดุลบัญชีเดินสะพัดจะกลับมาเป็นบวก แต่ก็ยังมีความเปราะบาง เพราะการส่งออกและการท่องเที่ยวที่ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ โดยคาดว่าจะกลับมาฟื้นตัวได้เต็มที่ในช่วงต้นปี 2568 จึงเป็นเรื่องท้าทายสำหรับ ธปท. ที่จะต้องดูแลเรื่องอัตราเงินเฟ้อ และการเติบโตของเศรษฐกิจ รวมถึงยังมีปัจจัยกดดันจากโครงการดิจิทัลวอลเล็ต ที่ยังไม่มีความแน่นอน

“โครงการนี้ (ดิจิทัลวอลเล็ต) มีผลกับอัตราเงินเฟ้อ ซึ่งอาจจะทำให้เป็นประเด็นที่ยากในการดำเนินนโยบายการเงิน ดังนั้น ภายใต้ปัจจัยท้าทายดังกล่าว จึงมองว่า ธปท. จะยังคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายต่อไปอีกระยะ” นายเกียรติพงศ์ ระบุ

พร้อมมองว่า เรื่องเสภียรภาพเศรษฐกิจภายในประเทศนั้น อยากให้ดูเรื่องเงินเฟ้อเป็นหลัก โดยเงินเฟ้อไทยถือเป็นจุดเด่นของอาเซียน ที่ตอนนี้กลับมาฟื้นตัวเป็นบวก จากที่เคยติดลบอย่างมากในช่วงปีก่อนหน้า แต่ก็ยังเป็นอัตราที่ต่ำสุดในอาเซียน ดังนั้นในภาพรวมเวิลด์แบงก์ยังมองว่า อัตราเงินเฟ้อของไทยจะกลับเข้าสู่กรอบเป้าหมายของ ธปท.ได้ และเป็นสัญญาณที่ดี แต่ก็ยังมีความเปราะบางจากราคาพลังงาน แม้ว่าที่ผ่านมารัฐบาลจะยกเลิกนโยบายอุดหนุนราคาน้ำมันดีเซล ซึ่งส่งผลให้เงินเฟ้อกลับมาเป็นบวก แต่ก็ยังมีการอุดหนุนราคาพลังงานด้านอื่น ๆ ซึ่งมีโอกาสที่จะทำให้เงินเฟ้อกลับมาเป็นลบได้

2. ความท้าทายเรื่องภาคการคลัง

โดยต้องยอมรับว่า การลงทุนเป็นเครื่องมือสำคัญในการสนับสนุนการเติบโตของเศรษฐกิจ แต่ในช่วงหลังโควิด-19 การลงทุนของไทยติดลบมาก เช่นเดียวกับประเทศในกลุ่มอาเซียน ซึ่งแม้ไทยจะมีการปรับตัวค่อนข้างมาก แต่ก็ยังมีปัจจัยเสี่ยงจากความล่าช้าถึง 7 เดือนในการใช้งบประมาณปี 2567 ส่วนหนี้สาธารณะตั้งแต่ช่วงหลังโควิด-19 คงตัวอยู่ที่ระดับ 64% ของจีดีพี หลังจากที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงโควิด-19 ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากแรงกดดันจากรายจ่ายเพื่อดูแลสังคม แต่ภาพรวมก็ยังอยู่ภายใต้กรอบวินัยการเงินการคลังที่ 70% ของจีดีพี แต่ยอมรับว่าทิศทางของหนี้สาธารณะมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น เป็นประเด็นที่น่าห่วง และต้องจับตา

3. ความท้าทายเรื่องการเติบโตของเศรษฐกิจในระยะปานกลาง

เวิลด์แบงก์มองว่า หากประเทศไทยมีการลงทุนเพิ่มขึ้น และมีโอกาสในการพัฒนาศักยภาพผ่านการเพิ่มคุณภาพทางการศึกษา สาธารณสุข และเพิ่มศักยภาพแรงงาน ซึ่งจะส่งผลให้แรงงานย้ายเข้าไปสู่งานที่มีมูลค่าเพิ่มและมีรายได้ดีขึ้นนั้น จะเป็นประเด็นสำคัญที่ช่วยยกระดับการเติบโตระยะปานกลางให้เพิ่มขึ้นอีก 1% จากระดับคาดการณ์ในปัจจุบันที่ 2.7%

ขณะเดียวกัน นโยบายการคลังจะต้องตอบโจทย์สังคมสูงอายุให้มีประสิทธิภาพ แต่ยังมีพื้นที่ทางการคลังเพียงพอจะรักษาเสถียรภาพไม่ให้หนี้สาธารณะสูงเกินไป โดยสิ่งที่ต้องทำคือ การมุ่งเน้นการทำนโยบายการคลังแบบเจาะจงกลุ่มเป้าหมาย เช่น กลุ่มคนยากจน กลุ่มผู้สูงอายุ โดยมองว่าหากทำนโยบายที่กว้าง จะส่งผลเสียต่อหนี้สาธารณะของประเทศ

“ภาพเศรษฐกิจในระยะสั้นของไทยนั้น เรายังมองว่า มีความจำเป็นจะต้องเร่งกระตุ้นเศรษฐกิจ แต่ต้องเป็นมาตรการที่มีผลต่อเศรษฐกิจในระยะยาวด้วย รวมถึงต้องพิจารณาเรื่องพื้นที่ทางการคลังว่ามาตรการดังกล่าวส่งผลดี-ผลเสียอย่างไร เช่น โครงการดิจิทัลวอลเล็ต การตรึงราคาพลังงาน การใช้งบประมาณเพื่อดูแลผู้สูงอายุ และการลงทุนภาครัฐ ซึ่งเราอยากเห็นการใช้งบประมาณที่คุ้มค่า ส่งเสริมการเติบโตในระยะสั้นและระยะยาว ดังนั้นจึงควรเป็นมาตรการที่เป็นบวก พุ่งเป้าไปที่การใช้งบประมาณเพื่อดูแลผู้สูงอายุแบบเจาะจงกลุ่มเป้าหมาย และการลงทุนของภาครัฐเป็นหลัก” นายเกียรติพงศ์ กล่าว

ที่มา : สำนักข่าวอินโฟเควสท์

The post เวิลด์แบงก์ มองเศรษฐกิจไทยฟื้นช้า-ความท้าทายรอบด้าน หั่น GDP ปี 67 เหลือโต 2.4% appeared first on .

ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) เผยเศรษฐกิจไทยเดือนพ.ค. ทิศทางขยายตัวชะลอลงบ้างหลังจากเร่งไปในเดือนก่อน โดยการส่งออกสินค้าลดลง สอดคล้องกับการผลิตภาคอุตสาหกรรม อย่างไรก็ดี ภาคการบริการที่เกี่ยวเนื่องกับการท่องเที่ยวยังเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง ด้านการใช้จ่ายภาครัฐกลับมาขยายตัวสูง ทั้งรายจ่ายประจำและลงทุน

สำหรับแนวโน้มเศรษฐกิจในระยะต่อไป ยังมีแรงส่งจากภาคท่องเที่ยว และการกลับมาเร่งเบิกจ่ายงบประมาณของภาครัฐ แต่คาดกว่าการส่งออกสินค้าและการผลิตภาคอุตสาหกรรมยังฟื้นตัวช้า โดยเฉพาะในบางอุตสาหกรรรมที่ได้รับแรงกดดันเพิ่มเติมจากปัจจัยเชิงโครงสร้าง ส่งผลให้รายรับธุรกิจและรายได้ครัวเรือนในบางกลุ่มยังเปราะบาง

ปัจจัยที่ยังต้องติดตามในระยะต่อไป ได้แก่ ผลของการเร่งเบิกจ่ายงบประมาณและมาตรการภาครัฐ การฟื้นตัวของการส่งออกและการผลิต และความขัดแย้งด้านภูมิรัฐศาสตร์

ที่มา สำนักข่าวอินโฟเควสท์

The post ธปท. เผยเศรษฐกิจไทย พ.ค.โตชะลอจากเดือนก่อนหน้า ลงทุนเอกชน-การผลิตภาคอุตสาหกรรมหดตัว appeared first on .

ในปัจจุบันต้องยอมรับว่า Trend และ Future Insight คือหัวใจสำคัญของธุรกิจยุคใหม่ที่ใช้ขับเคลื่อนการเติบโตสู่อนาคต ผู้บริโภคคนไทยได้เห็นข่าวสารการพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ ๆ ข้ามชาติ รู้กระแสความยั่งยืนที่เข้ามากระทบ รวมไปถึงการได้ใช้งานแพลตฟอร์มที่มาจากต่างประเทศ จึงมีความคาดหวังว่าจะได้รับบางอย่างจากผู้ประกอบการไทยด้วย

รู้ทัน…ความคาดหวังผู้บริโภค

ความคาดหวังของผู้บริโภคจะส่งผ่าน 9 มิติของการใช้ชีวิต (9-Life Dimensions) จากค่านิยม 3 เรื่อง ได้แก่

1) เศรษฐกิจตามใจ อยากได้อะไรต้องได้ ทุกที่ทุกเวลา ซึ่งเป็นผลพวงจาก Technology Disruption

2) ยอมจ่ายแพง เพื่อแลกกับประสบการณ์แปลกใหม่ ไม่เน้นการถือครองสินทรัพย์

และ 3) นิยมการเช่ามากกว่าเป็นเจ้าของ ค่านิยมนี้เริ่มขยายตัวเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในต่างประเทศ ซึ่ง 9 มิติของการใช้ชีวิต จะนำมาสู่ความคาดหวังของผู้บริโภคว่าจะเกิดขึ้นภายในปี 2030 ดังนี้

1. มิติด้านที่พักอาศัย มีอาณาเขตของตัวเองในที่พักอาศัย แต่เชื่อมต่อกันด้วยเทคโนโลยี ครอบครัวไซส์เล็กสร้างความสัมพันธ์ผ่านโลกเสมือน ยอมแลกความเป็นส่วนตัวเพื่อความสะดวกที่เพิ่มขึ้น และมีหุ่นยนต์เป็นผู้ช่วยภายในบ้าน

2. มิติด้านการทำงาน ทำงานเพื่อปลดล็อกศักยภาพการทำงานได้สูงสุด มีวัฒนธรรมการร่วมมือ ความแตกต่างหลากหลายที่เปิดเข้าหากัน ทำงานได้หลายหน้าที่ และเข้าถึงทุกที่ สายบังคับบัญชาที่ลดน้อยลง เน้นกระจายอำนาจ เลือกทำงานเฉพาะที่ถนัด ร่วมมือกับหลายแห่ง

3. มิติด้านการบริโภค บริโภคตามความต้องการ และให้ความสำคัญกับคุณค่าของประสบการณ์ ผู้บริโภคเริ่มไม่ยึดติดแบรนด์ อิทธิพลจากสังคม การรีวิว การให้เรตติ้ง มีความสำคัญต่อการตัดสินใจ รวมถึงการบริโภคแบบร่วมแบ่งปัน เพื่อใช้ประโยชน์จากทรัพยากรอย่างคุ้มค่า

4. มิติด้านการเงิน เงินสดรูปแบบใหม่ที่เข้าถึงได้ การทำธุรกรรมการเงินที่ราบรื่น ใช้เงินโดยไม่ต้องจับเงิน (Cashless) มีความเสี่ยงของค่าเงินจากการมีผู้ออกเงินตราเพิ่มขึ้น

5. มิติด้านการเรียน การเรียนรู้เพื่อนำไปใช้ได้จริง ใช้ได้ทันที และสามารถเปลี่ยนเป็นรายได้ ความรู้พร้อมใช้ การเรียนรู้แบบร่วมมือผ่านเทคโนโลยี วางแผนความก้าวหน้าในเส้นทางเฉพาะบุคคล

6. มิติด้านการเข้าสังคม การมีหลากหลายอัตลักษณ์ในหลายบทบาท ทั้งในโลกความเป็นจริงและโลกเสมือน สังคมแตกเป็นกลุ่มย่อย ความเป็นชาติจางลง ความเป็นกลุ่มชัดขึ้น ตื่นตัวด้านความมั่นคงและความปลอดภัยทางไซเบอร์ ความสำเร็จทางสังคมคือการเติมเต็มตัวตน ผู้บริโภคต้องมีส่วนร่วมในการสร้างสินค้าและบริการ

7. มิติด้านการใช้เวลาว่างและดูแลจิตใจ ผู้คนจะโหยหาสัมผัสของความเป็นมนุษย์ เห็นคุณค่าการใช้ชีวิตที่เนิบช้า ให้คุณค่าความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และการสร้างประสบการณ์แบบเสมือนจริง

8. มิติด้านการเดินทาง การเดินทางที่ต่อเนื่องไร้รอยต่อ สามารถคาดการณ์ได้ และรูปแบบการเดินทางที่ไม่ต้องเสียเวลาระหว่างทาง

9. มิติด้านการดูแลสุขภาพ มีส่วนร่วมในการจัดการกับสุขภาพของตนเอง คือ การปลดล็อกขีดจำกัดความเป็นมนุษย์และเทคโนโลยี ที่เพิ่มสมรรถนะความคิดและความทรงจำ ติดตามสถานะร่างกายตนเองแบบเรียลไทม์ และวินิจฉัยโรคด้วยตนเองผ่านอุปกรณ์ Wearable

เทรนด์ธุรกิจอาหารอนาคต 2025

แนวโน้มการบริโภคอาหารของผู้คนในอนาคตจะผูกพันกับ 3 เรื่องใหญ่ 1) กินเพื่อสุขภาพ พัฒนาไปสู่อาหารการกินเพื่อสุขภาพ 2) กินเพื่อเข้าถึงประสบการณ์ “อยู่เพื่อกิน” เน้นเข้าถึงประสบการณ์ใหม่ ๆ และ 3) กินเพื่อโลก การอุปโภคบริโภคที่ทำร้ายโลกน้อยที่สุด ซึ่งนำไปสู่แนวโน้มธุรกิจอาหารแห่งอนาคต ภายใต้ 6 ความต้องการของผู้บริโภคยุคใหม่ดังนี้

1. กินเพื่อสุขภาพที่ดีทั้งกายและใจ โภชนาการเฉพาะบุคคล เช่น Medical Food ในรูปแบบเจลลี่เสริมสารอาหาร หรือ ไอศกรีมที่กินก่อนนอน ช่วยให้นอนหลับได้ดีขึ้น และอาหารประเภทหมักดองมาแรง เช่น เจลลี่คอมบูชาที่อุดมด้วยพรีไบโอติกส์

2. กินเพื่อรับประสบการณ์แปลกใหม่ มื้อแปลกเกินจินตนาการ เช่น ชานมไข่มุกท็อปปิ้งด้วยหมูสามชั้น

3. กินเพื่อเสพเรื่องราวและอัตลักษณ์ การนำวัตถุดิบท้องถิ่น เช่น ไข่ผำของภาคเหนือและภาคอีสานนำมาใส่ในเมนูอาหาร ต่างชาติเรียกว่าเป็นไข่ปลาคาเวียร์เขียว หรือ โกจิโซจู ผสมสมุนไพรที่มีสรรพคุณทางยา เป็นแอลกอฮอล์ที่ดีต่อสุขภาพ

4. กินเพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการทำให้โลกดีขึ้น เช่น ขนมขบเคี้ยวที่ผลิตด้วยกระบวนการที่ประหยัดน้ำ ผงแมลงที่ช่วยเพิ่มโปรตีนในอาหาร และ Plant-Based Meat ที่มีความเหมือนเนื้อสัตว์และอร่อยยิ่งกว่าเดิม

5. สร้างความมั่นใจ ปลอดภัย สะดวก และประสิทธิภาพสูงในการกิน Food Tech มาในรูปแบบ Smart Packaging เช่น บรรจุภัณฑ์ที่มีฉนวนกันความร้อนจากกระดาษแข็งที่นำมารีไซเคิลได้ หรือการใช้ 3D Printing มาออกแบบอาหารที่ง่ายต่อการกลืนของผู้สูงอายุ

6. กินเพื่อให้มีภาพลักษณ์ที่ดีขึ้น กินแล้วสวย ควบคุมน้ำหนักได้ เช่น นำคอลลาเจนมาเป็นส่วนผสมในอาหารและเครื่องดื่ม เป็นต้น

เปลี่ยนเทรนด์เป็นกลยุทธ์ธุรกิจ 

เมื่อเจาะลึกไปยังเทรนด์ธุรกิจเครื่องดื่ม อาหาร และสินค้าอุปโภคบริโภค ตลอดจนพฤติกรรมผู้บริโภคในอนาคตที่ผู้บริโภคคนไทยให้การตอบรับ สามารถนำไปวางเป็นกลยุทธ์ของธุรกิจได้ดังนี้

• โฟกัสเรื่องสิ่งแวดล้อมหรือการใช้ซ้ำ ผลิตภัณฑ์กระบวนการผลิต ควรออกแบบให้ตอบโจทย์เรื่องความยั่งยืน และสื่อสารให้ผู้บริโภคเข้าใจว่าองค์กรธุรกิจหรือแบรนด์ตระหนักและทำเรื่องนี้อย่างจริงจัง
• ตอบโจทย์ความต้องการด้านการดูแลสุขภาพ ควรพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เติมเต็มการดูแลสุขภาพองค์รวม และความสามารถในการวินิจฉัยโรคด้วยตนเอง เช่น Personalized Nutrition ที่มีการตรวจประเมินสุขภาพด้วยตนเอง และมีคำแนะนำเกี่ยวกับอาหารที่ควรกินเพื่อสุขภาพที่ดี
• บอกเล่าเรื่องราวอันเป็นอัตลักษณ์ของท้องถิ่น ผ่านอาหารและเครื่องดื่ม และตอบโจทย์การกินให้มีภาพลักษณ์ที่ดีขึ้น
• ต่อยอดความครบวงจร ต่อยอดสินค้าและบริการให้เกิดความครบวงจรกับชีวิตของลูกค้า เพื่อเพิ่มรายได้ที่มากขึ้น รวมถึงการจับจ่ายที่ตอบสนองผู้บริโภคอย่างครบวงจรในทุกพื้นที่ เช่น การรับชำระเงินที่หลากหลาย ครบทุกความต้องการ โดยทุกวันนี้ผลิตภัณฑ์ธนาคารก็รองรับและเข้าถึงได้ง่าย เช่น การติดตั้งเครื่องรูดบัตรเครดิตและบัตรเดบิต หรือ ttb smart shop ที่ช่วยให้ลูกค้าสามารถชำระเงินได้ด้วย QR Code และยังมีรายงานวิเคราะห์ข้อมูลภาพรวมร้านค้า สิ่งเหล่านี้ก็จะช่วยตอบสนองและต่อยอดในแง่ของบริการ สร้างความประทับใจได้ดียิ่งขึ้น
• ใส่ใจบริหารมุมมองความคิดเห็นของสังคมผู้บริโภค โดยเฉพาะช่องทางออนไลน์ เพราะผู้บริโภคจะเลือกสินค้าและบริการ โดยให้น้ำหนักกับมุมมองความคิดเห็นของสังคมหรือบุคคลที่เคยใช้ มากกว่าข้อมูลจากแบรนด์

จากเทรนด์และกลยุทธ์ทั้งหมดนี้ finbiz by ttb หวังว่าผู้ประกอบการจะสามารถวางแผนธุรกิจเพื่อพิชิตใจผู้บริโภคคนไทย และเปิดประตูเข้าไปนั่งในหัวใจผู้บริโภคในตลาดโลกได้ไม่ยากนัก

ที่มา: งานสัมมนา finbiz connect the future for growth เชื่อมเทรนด์ธุรกิจอนาคต สู่กลยุทธ์การเติบโตยั่งยืน โดย finbiz by ttb

The post แนะเทรนด์ผู้บริโภคในอนาคต “กิน-ใช้” อย่างไร สร้างโอกาสให้ธุรกิจ appeared first on .

ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) อนุมัติหลักการร่าง พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ..) ซึ่งเป็นการปรับลดค่าธรรมเนียมให้กับลูกหนี้ที่ถูกฟ้องคดีแพ่งและคดีล้มละลายให้สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบัน เนื่องจาก พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 22) พ.ศ.2548 ได้บังคับใช้มานานถึง 19 ปีแล้ว

โดยให้ลดภาระในการจ่ายค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีบางประการที่ไม่จำเป็น เพื่อบรรเทาผลกระทบจากการไม่สามารถชำระหนี้ได้ และยกเลิกอัตราค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีเพื่อให้เหมาะสมยิ่งขึ้น เช่น กำหนดค่าธรรมเนียมขายทอดตลาด หรือจำหน่ายโดยวิธีอื่นซึ่งทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดเหลือ 2% ของจำนวนเงินที่ขายหรือจำหน่าย จากปัจจุบัน 3% ของจำนวนเงินที่ขายหรือจำหน่าย, กำหนดค่าธรรมเนียมจ่ายเงินที่ยึดหรืออายัดแก่เจ้าหนี้ 1% ของจำนวนเงินที่ยึดหรืออายัด จากปัจจุบัน 2% ของจำนวนเงินที่ยึดหรืออายัด รวมทั้งยกเลิกค่าธรรมเนียมเมื่อยึดหรืออายัดเงินหรืออายัดทรัพย์สินแล้วไม่มีการขายหรือจำหน่าย จากปัจจุบัน 2% ของราคาทรัพย์สินที่ยึด

นายคารม พลพรกลาง รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า สืบเนื่องจากสถานการณ์โควิด-19 ได้ส่งผลกระทบต่อการประกอบธุรกิจของผู้ประกอบการในทุกระดับ ทำให้ลูกหนี้จำนวนมากอาจต้องตกเป็นผู้ผิดนัดชำระหนี้และมีความรับผิดตามสัญญาหรือตามกฎหมายหลายประการ ส่งผลให้มีปริมาณการฟ้องร้องบังคับคดีเพิ่มมากขึ้น ทั้งคดีแพ่งและคดีล้มละลาย กรณีเป็นปัญหาความเป็นธรรมของประชาชนที่มีความสำคัญและส่งผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจของประเทศโดยรวม สมควรต้องมีมาตรการชั่วคราวเพื่อบรรเทาโดยเร่งด่วน

ทั้งนี้ กรมบังคับคดีได้สำรวจข้อมูลจำนวนค่าธรรมเนียมประเภทต่าง ๆ ตั้งแต่ปีงบประมาณ 2563 – 2567 (ข้อมูลถึงเดือน ม.ค.67) พบว่า ได้มีการจัดเก็บค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นเงินทั้งสิ้น 6,842,907,178.19 บาท เมื่อคำนวณเฉพาะค่าธรรมเนียมยึดทรัพย์สินแล้วไม่มีการขายหรือจำหน่าย และค่าธรรมเนียมยึดหรืออายัดเงินหรืออายัดทรัพย์สินแล้วไม่มีการขายหรือจำหน่าย ซึ่งเป็นค่าธรรมเนียมที่ร่าง พ.ร.บ.นี้กำหนดให้ยกเลิกคิดเป็นเงินทั้งสิ้น 95,461,667.64 บาท คิดเป็น 1.40% ของค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีทั้งหมด และนำส่งเป็นรายได้แผ่นดินเท่านั้น

“การลดหรือยกเว้นค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีดังกล่าวสามารถช่วยสนับสนุนให้คู่ความเข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นบังคับคดี อันเป็นการระงับข้อพิพาททางเลือกระหว่างลูกหนี้ตามคำพิพากษาและเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในการเจรจาชำระหนี้ โดยลูกหนี้ตามคำพิพากษาจะสามารถรักษาไว้ซึ่งทรัพย์สินของตนไม่ให้ถูกขายทอดตลาดและสร้างความยุติธรรมแก่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาที่จะได้รับชำระหนี้อย่างเป็นธรรม” นายคารม กล่าว

ที่มา สำนักข่าวอินโฟเควสท์

The post ครม. เคาะแก้กฎหมายลดค่าธรรมเนียมช่วยลูกหนี้คดีแพ่ง – ล้มละลาย appeared first on .

น.ส.ณัฐพร ตรีรัตน์ศิริกุล รองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ศูนย์วิจัยกสิกรไทย จำกัด เปิดเผยว่า ศูนย์วิจัยกสิกรไทย ปรับลดคาดการณ์การขยายตัวของเศรษฐกิจไทยในปี 2567 ลงมาอยู่ที่ 2.6% ชะลอตัวจากระดับ 2.8% ที่เคยคาดการณ์ไว้เดิม ตามการลงทุน และการใช้จ่ายภาครัฐที่ต่ำกว่าคาด ประกอบกับการส่งออกไทยมีแนวโน้มฟื้นตัวช้ากว่าที่คาด

“คาดว่าเศรษฐกิจไทยในช่วงครึ่งหลังของปี 67 จะเติบโตได้ 3.6% จากครึ่งปีแรกที่คาดว่าเติบโตได้ 1.6% ส่งผลให้ภาพรวมทั้งปี 67 เศรษฐกิจไทยจะเติบโตได้ราว 2.6%”

ทั้งนี้ ทิศทางเศรษฐกิจไทยในช่วงครึ่งหลังของปี 67 มีแนวโน้มเร่งตัวขึ้น ตามการเร่งเบิกจ่ายงบประมาณ และการส่งออกที่ขยายตัวเป็นบวกมากขึ้น จากปัจจัยฐานต่ำในปี 66 แต่อย่างไรก็ดี ยังมีประเด็นความเสี่ยงจากมาตรการกีดกันทางการค้าที่มีแนวโน้มรุนแรงขึ้น การระบายสินค้าจากกำลังการผลิตส่วนเกินจากจีนมายังตลาดโลก รวมถึงไทย ในขณะที่ปัญหาเชิงโครงสร้าง และความสามารถในการแข่งขันที่ลดลง มีผลให้ส่งออกไทยฟื้นตัวได้ช้ากว่าที่คาดการณ์

โดยศูนย์วิจัยกสิกรไทย คาดว่าในปี 2567 การส่งออกของไทยจะขยายตัวอยู่ที่ 1.5% ต่ำกว่าที่เคยประมาณการไว้เดิมที่ 2.0% จากปัญหาเชิงโครงสร้างและความสามารถทางการแข่งขันที่ลดลง ส่งผลให้การส่งออกไทยมีแนวโน้มฟื้นตัวช้า และได้รับอานิสงส์จากการค้าโลกที่ฟื้นตัวในปีนี้ไม่มากเท่าที่ควร โดยเฉพาะกลุ่มสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ นอกจากนี้ ยังมีความเสี่ยงจากปัญหาภูมิรัฐศาสตร์ที่เป็นประเด็นต่อเนื่อง

น.ส.เกวลิน หวังพิชญสุข รองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ศูนย์วิจัยกสิกรไทย จำกัด กล่าวถึงแนวโน้มภาคอุตสาหกรรมไทยว่า ได้ให้น้ำหนักกับ 3 ปัจจัย ที่จะมีผลกระทบกับภาคอุตสาหกรรมในช่วงข้างหน้า ได้แก่ 1. ความไม่แน่นอนของการเบิกจ่ายภาครัฐ ที่จะกระทบอุตสาหกรรมก่อสร้าง 2. สินค้านำเข้าที่ไหลเข้าไทยเพิ่มขึ้น จากผลของสงครามการค้า ซึ่งจะกระทบกับสินค้าในกลุ่มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์, รถยนต์ และเหล็ก 3. ต้นทุนทางธุรกิจเพิ่มขึ้น ทั้งราคาน้ำมันดีเซลที่ภาครัฐทยอยลดการอุดหนุน และค่าแรงที่มีทิศทางสูงขึ้น จะกระทบต่อ SMEs โดยเฉพาะกลุ่มที่ใช้แรงงานเข้มข้น

อย่างไรก็ดี เพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ภาครัฐควรเร่งเบิกจ่ายงบประมาณ กวดขันสินค้านำเข้า และสนับสนุนการใช้วัตถุดิบในประเทศ (Local Content) รวมถึงเติมสภาพคล่องให้กับ SMEs และเน้นวางแผนการจัดการน้ำ ขณะเดียวกัน ถึงเวลาที่ทุกภาคส่วนจะต้องปรับโครงสร้างเศรษฐกิจขนานใหญ่ ด้วยการเพิ่มประสิทธิภาพในทุกมิติ ทำให้รายได้เติบโตเร็วกว่าการเพิ่มขึ้นของต้นทุน

ขณะที่ นายบุรินทร์ อดุลวัฒนะ กรรมการผู้จัดการ และ Chief Economist บริษัท ศูนย์วิจัยกสิกรไทย จำกัด กล่าวว่า แม้ที่ผ่านมาเศรษฐกิจสหรัฐฯ จะให้ภาพแรงส่งของกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่แข็งแรงกว่าคาด จนตลาดปรับการคาดการณ์ว่าธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) จะยังไม่ลดอัตราดอกเบี้ยในเร็ว ๆ นี้ หรือ Higher for Longer นั้น แต่ก็มีประเด็นที่มีน้ำหนักเพิ่มขึ้นมากในระยะหลัง ได้แก่ นโยบายภาษีของสหรัฐฯ และยุโรปที่กีดกันอุตสาหกรรม Cleantech ของจีน ได้แก่ รถยนต์ไฟฟ้า, แบตเตอรี่ และแผงโซลาร์ ซึ่งจะส่งผลให้เกิดการย้ายฐานการผลิตในภูมิภาคยุโรป อาเซียน และอเมริกาใต้

ขณะที่หากโดนัลด์ ทรัมป์ กลับมาเป็นประธานาธิบดีสหรัฐฯ อีกครั้ง กลยุทธ์ของจีนในการกระจายความเสี่ยงทางการค้า เช่น China+1 ที่ขยายฐานการผลิตออกจากจีนไปยังประเทศอื่น ๆ เพื่อเลี่ยงกำแพงภาษีทางการค้า ก็มีความเสี่ยงที่จะได้รับผลกระทบ ดังนั้น ไทยต้องจับกระแสประเด็นการเปลี่ยนแปลงนี้ เพื่อที่ภาคอุตสาหกรรมของไทยจะสามารถปรับทิศทางได้อย่างทันท่วงที

ที่มา สำนักข่าวอินโฟเควสท์

The post วิจัยกสิกรฯ หั่น GDP ปี 67 เหลือโต 2.6% ส่งออกฟื้นช้า บริโภค-ลงทุนภาครัฐต่ำกว่าคาด appeared first on .

ไทยจะคว้าโอกาสจากโครงสร้างการค้าโลกที่เปลี่ยนไปได้ นโยบายส่งเสริมการส่งออกและการปรับตัวของภาคธุรกิจจะต้องสอดคล้องกับบริบทเฉพาะของสินค้าแต่ละประเภท

ปัญหาภูมิรัฐศาสตร์รุนแรงขึ้น เร่งการแบ่งขั้วทางเศรษฐกิจ (Decoupling)

ปัญหาภูมิรัฐศาสตร์และการเมืองระหว่างประเทศรุนแรงขึ้นจากความไว้วางใจกันระหว่างประเทศที่ลดลง โดยเฉพาะประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่อย่างสหรัฐฯ และจีน ที่มีแนวโน้มรับมือกับความเสี่ยงภูมิรัฐศาสตร์ผ่านการพึ่งพาตนเองหรือประเทศพันธมิตรมากขึ้น และกีดกันไม่ให้ประเทศที่มองว่าเป็นภัยต่อความมั่นคงเอาเปรียบและแข่งขันทัดเทียมกันได้ นโยบายระหว่างประเทศในระยะข้างหน้าจึงหันมาเน้นการกีดกันการค้าการลงทุนเพื่อส่งเสริมความมั่นคงของประเทศ โดยเฉพาะการสร้างความแข็งแกร่งของห่วงโซ่การผลิตภายในประเทศและเครือข่ายชาติพันธมิตรเพื่อรักษาระเบียบระหว่างประเทศ นำไปสู่การชะลอกระแสโลกาภิวัตน์และทำให้โลกแบ่งขั้วมากขึ้น

รูปแบบการค้าโลกกำลังเปลี่ยนไป ประเทศเป็นกลางจะมีโอกาสได้ประโยชน์

SCB EIC ศึกษาผลกระทบจากแนวโน้มการแบ่งขั้วทางเศรษฐกิจที่จะรุนแรงขึ้นโดยแบ่งกลุ่มประเทศในโลกออกเป็น 3 กลุ่มตามความใกล้ชิดกับสหรัฐฯ และจีน ผ่านเกณฑ์การจัดกลุ่มประเทศจากปัจจัยภูมิรัฐศาสตร์ พบว่าหลังการแบ่งขั้วเศรษฐกิจ รูปแบบการค้าระหว่างประเทศจะเปลี่ยนไป กลุ่มประเทศที่มีขั้วเศรษฐกิจต่างกันจะพึ่งพาการค้าระหว่างกันลดลงและหันมาพึ่งพาประเทศที่มีบทบาทเป็นกลาง (Neutral stance) มากขึ้น ประเทศไทยซึ่งรักษาบทบาทเป็นกลางในเกมภูมิรัฐศาสตร์โลกจะได้รับประโยชน์จากการเบี่ยงเบนทางการค้าและการลงทุน (Trade and investment diversion) จากกลุ่มประเทศที่แบ่งขั้วกันมากขึ้น

ธุรกิจไทยแต่ละประเภทจะได้รับผลกระทบไม่เท่ากัน

แม้ในภาพรวมการส่งออกไทยมีโอกาสได้รับประโยชน์จากรูปแบบการค้าที่เปลี่ยนไป แต่ภาคการผลิตของไทยจะได้รับผลกระทบแตกต่างกัน SCB EIC ประเมินผลกระทบภาคอุตสาหกรรมไทยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม (1) กลุ่มที่มีโอกาสได้รับประโยชน์จากการแบ่งขั้วทางเศรษฐกิจ โดยสินค้าที่จะได้รับประโยชน์สูงสุด ได้แก่ คอมพิวเตอร์และอิเล็กทรอนิกส์ รถยนต์และส่วนประกอบ (2) กลุ่มที่มีความเสี่ยง ทั้งจากผลกระทบที่สหรัฐฯ หันไปนำเข้าสินค้าจากประเทศคู่แข่งในภูมิภาคมากขึ้น หรือการแข่งขันรุนแรงกับประเทศที่เป็นกลางอื่น ๆ เช่น สิ่งทอ และอุปกรณ์ไฟฟ้า

ไทยจะคว้าโอกาสนี้ได้ ต้องมีนโยบายส่งเสริมการส่งออกและการปรับตัวธุรกิจเชิงรุก

บางอุตสาหกรรมอาจได้ประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงห่วงโซ่การผลิตโลก แต่อาจเผชิญความเสี่ยงและการแข่งขันสูง ทั้งนี้ไทยจะสามารถคว้าโอกาสจากโครงสร้างการค้าโลกที่เปลี่ยนไปได้นโยบายส่งเสริมการส่งออกและการปรับตัวของภาคธุรกิจเชิงรุกจะต้องสอดคล้องกับบริบทเฉพาะของสินค้าแต่ละประเภทที่อาจได้หรือเสียประโยชน์แตกต่างกัน แบ่งได้ 4 กลุ่ม คือ

1)  กลุ่มสินค้าที่ไทยผลิตเก่ง แต่แข่งขันสูง : นโยบายภาครัฐควรเน้นพัฒนาความสามารถในการผลิต สร้างมูลค่าเพิ่ม และความได้เปรียบในการแข่งขัน ขณะที่ภาคธุรกิจต้องปรับตัวชูจุดแข็งของสินค้าและเจาะตลาดเป้าหมาย รวมถึงวางกลยุทธ์เพิ่มส่วนแบ่งตลาด และปรับสินค้าให้ทันเทรนด์โลก

2)  กลุ่มสินค้าที่ไทยผลิตเก่ง และการแข่งขันไม่สูง : นโยบายภาครัฐควรสนับสนุนให้ผู้ส่งออกเปิดตลาดใหม่กระจายความเสี่ยง และยกระดับกระบวนการผลิตตามมาตรฐานความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม ขณะที่ภาคธุรกิจต้องปรับตัวลดความเสี่ยงจาก Climate change และลงทุนพลังงานหมุนเวียน

3)  กลุ่มสินค้าที่ไทยผลิตไม่เก่ง แต่การแข่งขันไม่สูง : นโยบายภาครัฐควรให้สิทธิประโยชน์จูงใจให้ดำเนินธุรกิจเดิม แต่ลงทุนเพิ่มศักยภาพการผลิต มุ่งตลาดส่งออกที่มีอยู่ ขณะที่ภาคธุรกิจควรปรับตัวเพิ่มศักยภาพเทคโนโลยีการผลิตและสร้างความเข้าใจในตลาดขั้วสหรัฐฯ และขั้วจีนเพื่อเข้าถึงความต้องการของตลาดได้ดีขึ้น

4)  กลุ่มสินค้าที่ไทยผลิตไม่เก่ง และแข่งขันสูง : นโยบายภาครัฐควรช่วยให้ธุรกิจเปลี่ยนผ่านไปยังภาคการผลิตที่มีศักยภาพในการเติบโตบนห่วงโซ่การผลิตใหม่ได้ ขณะที่ภาคธุรกิจควรเร่งปรับตัวสู่ห่วงโซ่การผลิตใหม่และหาพันธมิตรด้านเทคโนโลยีสนับสนุน

ท่ามกลางความขัดแย้งยังมีโอกาสที่ไทยจะคว้าประโยชน์ได้ หากภาครัฐและภาคธุรกิจตระหนักถึงโลกที่กำลังเปลี่ยนไปรวดเร็วและปรับตัวเชิงรุก เพื่อให้การส่งออกไทยอยู่รอดได้ทั้งในสถานการณ์ “โลกรวมกันเราก็อยู่” หรือแม้ “โลกแยกหมู่ไทยก็ยังรอด”

อ่านเพิ่มเติม 

ที่มา ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์ (SCB EIC)

The post วิเคาระห์อุตสาหกรรมไทยจะคว้าโอกาส ในวันที่โลกแบ่งขั้ว (Decoupling) รุนแรงขึ้นอย่างไร appeared first on .

จับตาผลการประชุมของคณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) ในวันพุธที่ 12 มิถุนายนนี้ ท่ามกลางปัจจัยซับซ้อนมากมาย ไม่ว่าจะเป็นอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจ (GDP) ที่ต่ำรั้งท้ายหลายประเทศในภูมิภาค โดยขยายตัวเพียง 1.5%YoY ในไตรมาสแรกของปีนี้ ขณะที่อัตราเงินเฟ้อล่าสุด (เดือนพฤษภาคม) ปรับตัวขึ้นสูงสุดในรอบ 13 เดือน และแรงกดดันอย่างต่อเนื่องจากรัฐบาล

จากการสำรวจประมาณการของสำนักวิจัยต่างๆ พบว่า มีความเห็นที่หลากหลาย โดยนักวิเคราะห์ 17 จาก 20 รายในการสำรวจของ Bloomberg คาดว่า กนง. จะยังคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ระดับ 2.50%

ขณะที่ UOB ระบุใน Markets Overview ที่เผยแพร่วันนี้ (10 มิถุนายน) ว่า มีโอกาสที่ กนง. อาจปรับลดอัตราดอกเบี้ยลง 0.25% ในการประชุมวันพุธนี้ (12 มิถุนายน) อย่างไรก็ตาม UOB ก็ยังมองว่า กนง. มีความเป็นไปได้เช่นกันที่จะคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้เท่าเดิม จากเห็นท่าทีที่แข็งกร้าวของ ธปท. ในการแก้ปัญหาหนี้ครัวเรือนที่เรื้อรัง

กสิกรไทยมอง กนง. ไม่ลดดอกเบี้ยทั้งปี

ขณะที่ ณัฐพร ตรีรัตน์ศิริกุล รองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ศูนย์วิจัยกสิกรไทย จำกัด ให้สัมภาษณ์กับ THE STANDARD WEALTH โดยมองว่า การประชุม กนง. ครั้งนี้ คณะกรรมการน่าจะมีมติไม่เอกฉันท์เช่นเดิม โดยเสียงส่วนใหญ่น่าจะลงความเห็นให้คงอัตราดอกเบี้ยไว้ที่ 2.5% เนื่องจากให้น้ำหนักไป 2 ปัจจัยหลัก ได้แก่

1. ทิศทางเศรษฐกิจไทยที่มีแนวโน้มฟื้นตัวต่อเนื่องในช่วงครึ่งปีหลัง จากภาคท่องเที่ยวและภาคส่งออกที่ฟื้นตัวจากฐานต่ำในปีที่แล้ว
2. แรงกดดันจากเงินเฟ้อต่ำก่อนหน้านี้ก็ลดลงไปแล้ว

สำหรับอัตราแลกเปลี่ยนที่ผันผวนในช่วงนี้ ณัฐพรมองว่าน่าจะเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ กนง. ติดตาม เนื่องจาก “ก่อนหน้านี้ กนง.ใช้คำว่าติดตามเรื่องเงินบาทมาโดยตลอด และน่าจะเป็นปัจจัยหนึ่งที่ต้องพิจารณาด้วย เนื่องจากตอนนี้เงินบาทเหวี่ยงค่อนข้างสวิงจาก 36 บาทต่อดอลลาร์ไป 37 บาทต่อดอลลาร์”

อย่างไรก็ดี ณัฐพรไม่ได้คิดว่า ธปท. จะใช้เครื่องมืออย่างอัตราดอกเบี้ยนโยบายมาดูแลเสถียรภาพด้านอัตราแลกเปลี่ยน เนื่องจากต้นทุนอาจสูงเกินไป และ ธปท. ก็มีเครื่องมืออื่นๆ ที่มีประสิทธิภาพในการดูแลเสถียรภาพได้ดีกว่า

CIMB มอง ไทย-สหรัฐฯ กอดคอ ‘คงดอกเบี้ย’

ดร.อมรเทพ จาวะลา ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ ผู้บริหารสำนักวิจัย ธนาคารซีไอเอ็มบี ไทย หรือ CIMBT กล่าวกับ THE STANDARD WEALTH โดยคาดการณ์ว่า การประชุม กนง. วันพุธนี้ คณะกรรมการน่าจะมีมติไม่เอกฉันท์เช่นเดิม โดยส่วนใหญ่น่าจะลงคะแนนคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ 2.5% เนื่องจากการให้น้ำหนักกับปัญหาหนี้ครัวเรือน ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยสหรัฐฯ และไทย และอัตราเงินเฟ้อที่กลับมาพลิกบวกได้

อย่างไรก็ดี ดร.อมรเทพยืนยันว่า ทั้ง 3 ปัจจัยที่กล่าวมาไม่ได้เป็นข้อจำกัดในการลดดอกเบี้ย เนื่องจากก่อนหน้านี้ธนาคารกลางยุโรป (ECB) และแคนาดา (BOC) ก็ลดดอกเบี้ยก่อนธนาคารกลางสหรัฐฯ (Fed) ไปแล้ว โดยไม่ได้เกิดผลกระทบต่อตลาดเงินตลาดทุนเนื่องจากมีการสื่อสารที่ชัดเจน

สำหรับการประชุมคณะกรรมการนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐฯ (FOMC) ในวันที่ 13 มิถุนายนนี้ ดร.อมรเทพประเมินว่า น่าจะคงดอกเบี้ยไว้ที่ 5.00-5.25% เช่นกัน แต่สิ่งที่ต้องติดตามคือ Dot Plot ว่า Fed จะปรับลดคาดการณ์การลดดอกเบี้ยในปีนี้ลงหรือไม่จาก 3 ครั้งในปัจจุบัน เนื่องจากตลาดมองว่าปีนี้ Fed มีโอกาสอาจลดดอกเบี้ยเพียงครั้งเดียว

นอกจากนี้ ดร.อมรเทพยังมองว่า มีสิ่งที่ต่างออกไปในการประชุม กนง. รอบนี้จากรอบก่อนอยู่ 2 ประการ ได้แก่

1. แรงกดดันในการลดดอกเบี้ยน่าจะเบาบางลง เนื่องจากธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงินเฉพาะกิจของรัฐ (SFIs) มีการประกาศลดดอกเบี้ย MRR เพื่อช่วยลูกค้ารายย่อย ซึ่งนับเป็นมาตรการที่ตรงจุดไปแล้ว
2. พ.ร.บ.งบประมาณปี 2567 นำมาใช้ได้เต็มที่แล้ว ทำให้มีเครื่องมือจากนโยบายการคลังเข้ามาช่วยประคับประคองเศรษฐกิจ

สำนักวิจัยต่างๆ มอง GDP ไทยโตไม่ถึง 3% ในปีนี้

ส่วนประมาณการ GDP ของไทยปี 2567 พบว่า ตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมา สำนักวิจัยหลายแห่งก็ประกาศปรับลดคาดการณ์ลง ตัวอย่างเช่น SCB EIC, ศูนย์วิจัยกสิกรไทย และศูนย์วิจัยกรุงศรี เนื่องจากปัจจัยต่างๆ เช่น

• การใช้จ่ายภาครัฐ ซึ่งแม้ว่าจะกลับมาเร่งตัวจากการเร่งรัดเบิกจ่ายหลังพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2567 ประกาศใช้ล่าช้ากว่าครึ่งปี แต่จะไม่สามารถชดเชยการหดตัวรุนแรงในช่วง 4 เดือนแรกของปีนี้ได้ ซึ่งส่งผลกระทบต่อเนื่องไปยังภาคก่อสร้างและภาคอุตสาหกรรม
• ภาคการผลิตอุตสาหกรรมยังคงชะลอลงต่อเนื่อง
• ผลผลิตทางการเกษตรออกสู่ตลาดน้อยกว่าช่วงเดียวกันในปีก่อนหน้า จากผลกระทบของสภาพอากาศที่ร้อนจัดและภัยแล้ง
• การส่งออกไทยหดตัวจากปีก่อนหน้า เนื่องจากปัจจัยฐานสูง ประกอบกับการสูญเสียความสามารถทางการแข่งขันของสินค้าไทยที่ส่งผลให้การส่งออกไทยฟื้นตัวช้า
• ประสิทธิภาพของแรงงาน (Labor Productivity) หลังจากเกิดโควิดลดลงถึง -1.6% ต่อปี และลดลงชัดเจนในหลายภาคอุตสาหกรรม
• การลงทุนภาคเอกชน ที่ได้รับผลกระทบจากความอ่อนแอของภาคส่งออก และความล่าช้าของการลงทุนภาครัฐ

ภาพประกอบ: ธิดามาศ เขียวเหลือ

The post อัปเดตประมาณการเศรษฐกิจไทย-ทิศทางดอกเบี้ยนโยบาย แต่ละสำนักมองอย่างไร ? appeared first on .