23 เมษายน 2569 กรุงเทพมหานคร – ภาคเอกชน หน่วยงานตรวจสอบสากล และภาคประชาสังคมส่งสัญญาณตรงกันว่า ‘ระบบตรวจสอบย้อนกลับ’ กำลังกลายเป็นกลไกสำคัญในการยกระดับภาคเกษตรไทยสู่มาตรฐานใหม่ที่โปร่งใส ตรวจสอบได้ และปลอดการเผาอย่างเป็นระบบ โดยเทคโนโลยีดังกล่าวช่วยเชื่อมโยงข้อมูลตั้งแต่แปลงปลูกสู่ผลผลิตรายล็อต ผสานเอไอและภาพถ่ายดาวเทียมเพื่อระบุพิกัดและตรวจจับการเผาได้อย่างแม่นยำ ขณะเดียวกัน ภาคประชาสังคมย้ำว่า การขับเคลื่อนระบบนี้ให้เกิดผลจริงในระยะยาว ต้องเดินควบคู่กับการสร้างแรงจูงใจทางเศรษฐกิจ การถ่ายทอดองค์ความรู้ และการสนับสนุนเกษตรกรให้เปลี่ยนผ่านสู่การทำเกษตรปลอดเผาได้อย่างยั่งยืน เพื่อให้การลดฝุ่นควันและ PM 2.5 เกิดขึ้นได้จริงตลอดทั้งห่วงโซ่

นายสรรเสริญ สมัยสุต กรรมการผู้จัดการและผู้บริหารแบรนด์ AXONS หน่วยงานภาคเอกชนผู้พัฒนา “เทคโนโลยีระบบตรวจสอบย้อนกลับ” กล่าวว่า ภาคการเกษตรและอาหารจำเป็นต้องยกระดับด้วย “ระบบตรวจสอบย้อนกลับ” ในฐานะโครงสร้างพื้นฐานของการบริหารจัดการยุคใหม่ เพื่อสร้างความโปร่งใสและความน่าเชื่อถือตลอดห่วงโซ่อุปทาน AXONS จึงพัฒนา “AXONS Trace” บนเทคโนโลยีบล็อกเชน ซึ่งทำให้ข้อมูลไม่สามารถแก้ไขย้อนหลังได้ และสามารถตรวจสอบแหล่งที่มาของสินค้าได้ในขั้นตอนเดียว (One Step) ตั้งแต่ฟาร์ม โรงงานผลิต ไปจนถึงโรงงานอาหารสัตว์ พร้อมแสดงข้อมูลมาตรฐานที่เกี่ยวข้อง ข้อมูลโภชนาการ และมิติด้านความยั่งยืนอย่างครบถ้วน ระบบดังกล่าวยกระดับความเชื่อมั่นของผู้บริโภค เป็นเครื่องมือสำคัญกำกับพฤติกรรมการผลิตให้สอดคล้องกับมาตรฐานโลก โดยต่อยอดจากประสบการณ์การพัฒนาเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมเกษตรและอาหารมาอย่างยาวนาน เพื่อผลักดันความสามารถในการแข่งขันและความยั่งยืนในระยะยาว

ในเชิงการทำงานด้านเทคโนโลยี นายบดินทร์ มิลินทางกูร IT Solution Director, AXONS อธิบายถึงการพัฒนาแพลตฟอร์มตรวจสอบย้อนกลับในงานเวทีเสวนา “ระบบตรวจสอบย้อนกลับ…เกษตรปลอดเผา นำไทยยั่งยืน” ซึ่งจัดโดยหอการค้าไทยและสภาหอการค้าแห่งประเทศไทยไว้ว่า “ระบบตรวจสอบย้อนกลับทำให้ผลผลิตทุกล็อตมีตัวตน สามารถตรวจสอบได้ทุกขั้นตอนการผลิต ผ่านการเชื่อมโยงข้อมูลแปลงปลูก ประวัติการเพาะปลูก และการจัดการพื้นที่เข้ากับห่วงโซ่อาหารทั้งหมด ความท้าทายสำคัญคือการระบุพื้นที่เผาให้ได้อย่างแม่นยำ ซึ่งระบบใช้เอไอร่วมกับภาพถ่ายดาวเทียมทั้งแบบรายวันและย้อนหลัง เพื่อตรวจจับร่องรอยการเผาได้ ทำให้การตัดสินใจเชิงบริหาร หรือการรับซื้อผลผลิตมีความแม่นยำ โปร่งใส ตรวจสอบได้ และบริหารจัดการได้อย่างมีระบบ แพลตฟอร์มดังกล่าวพัฒนามากว่า 5 ปี บนฐานข้อมูลกายภาพจริงในพื้นที่ และยังมีแอปพลิเคชันสำหรับเกษตรกรเพื่อบันทึกและติดตามการพัฒนาแปลงปลูก สะท้อนการยกระดับจาก “การเห็นข้อมูล” ไปสู่ “การจัดการข้อมูล” อย่างเป็นระบบ

ขณะที่นายจารุวัฒน์ บุญรอด ผู้จัดการฝ่ายรับรองคุณภาพ บริษัท คอนโทรล ยูเนียน (ประเทศไทย) จำกัด หน่วยงานสากลผู้ตรวจสอบเทคโนโลยีระบบตรวจสอบย้อนกลับ กล่าวในงานเสวนาดังกล่าวว่า แก่นของระบบตรวจสอบย้อนกลับอยู่ที่ความสามารถในการติดตาม chain of custody หรือเส้นทางการเคลื่อนย้ายของสินค้าในทุกขั้นตอน ตั้งแต่ฟาร์ม ผู้รับซื้อ จนถึงผู้บริโภค โดยต้องตรวจสอบได้ทั้งในมิติของเทคโนโลยีและเอกสารประกอบ หากระบบมีประสิทธิภาพ จะต้องสามารถย้อนกลับได้ครบทุกจุดและทุกช่วงเวลา พร้อมมีหน่วยงานอิสระเข้ามาตรวจสอบเพื่อยืนยันความน่าเชื่อถือของข้อมูล ทำให้ระบบไม่เพียงโปร่งใส แต่ยัง “พิสูจน์ได้” ในระดับสากล

ด้านความเห็นของภาคประชาสังคมที่ดำเนินโครงการร่วมกับเกษตรกร และชาวบ้านในพื้นที่ทั้งในประเทศไทย และเมียนมา โดยนางสาวสุดารัตน์ โรจน์พงศ์เกษม ผู้อำนวยการฝ่าย Nature-based Solution มูลนิธิแม่ฟ้าหลวง เน้นว่า ระบบตรวจสอบย้อนกลับต้องทำงานควบคู่กับกลไกอื่น โดยเฉพาะการสร้างแรงจูงใจทางเศรษฐกิจและการให้ความรู้แก่เกษตรกร ในพื้นที่ราบ การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสามารถขับเคลื่อนได้ผ่านมาตรการและผลตอบแทนที่เหมาะสม แต่ในพื้นที่สูงซึ่งมีความซับซ้อนจากความลาดชันและข้อจำกัดด้านการจัดการแปลง จำเป็นต้องสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านจากพืชไร่หมุนเวียนไปสู่ระบบวนเกษตร รวมถึงสร้างความมั่นคงในสิทธิทำกิน ควบคู่กับการมีส่วนร่วมของผู้รับซื้อและพ่อค้าคนกลางในการถ่ายทอดความรู้สู่ชุมชน ทั้งนี้ ประสบการณ์จากโครงการในเมียนมาสะท้อนชัดว่า เมื่อมีระบบสนับสนุนที่เหมาะสม การเผาสามารถลดลงได้จริง โดยหัวใจสำคัญของระบบคือข้อมูลที่โปร่งใสและเปิดเผยได้ ซึ่งต้องตั้งอยู่บนระบบนิเวศที่ช่วยเหลือเกษตรกรอย่างรอบด้าน

ภาพรวมสะท้อนว่า การยกระดับระบบตรวจสอบย้อนกลับเป็นเครื่องมือกำกับ และโครงสร้างพื้นฐานเชิงกลยุทธ์ที่เชื่อมโยงข้อมูล เทคโนโลยี และแรงจูงใจเข้าด้วยกัน เมื่อระบบสามารถระบุแหล่งที่มาและพฤติกรรมการผลิตได้อย่างชัดเจน พร้อมมีการตรวจสอบยืนยันในทุกขั้นตอน ก็จะสร้างแรงกดดันเชิงบวกต่อทั้งผู้ผลิตและตลาด นำไปสู่การลดการเผาอย่างต่อเนื่อง และลดผลกระทบจากฝุ่นควันและ PM 2.5 ได้ในระยะยาว

The post “ตรวจสอบย้อนกลับ” ใช้เทคโนโลยีบล็อกเชนและ AI พลิกเกมเกษตรไทย ชี้ชัดแหล่งที่มา-ทางออกยุติการเผา ลด PM 2.5 อย่างยั่งยืน appeared first on .

ในโลกดิจิทัลที่ AI กำลัง Re-shape พฤติกรรมผู้บริโภคจากการเข้าถึงข้อมูลด้วย Search Engine Optimization (SEO) สู่ Generative Engine Optimization (GEO) ที่ไม่เพียง “ค้นหา” แต่ต้องนำไปสู่ “การถามเพื่อให้ได้คำตอบที่ดีที่สุด” ทำให้ “การสนทนากับ AI” กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการตัดสินใจมากขึ้น ในยุค Answer Economy บนเวที “The New Mandate for Brands in the AI Era” คุณโอลิเวอร์ กิตติพงษ์ วีระเตชะ หัวหน้าคณะผู้บริหารด้านแบรนด์และการสื่อสาร บมจ.ทรู คอร์ปอเรชั่น ได้ร่วมแบ่งปันมุมมองในหัวข้อ “The Authority Bandwagon: Why Brands Must Become the Source of Truth” ชี้ให้เห็นว่า ธุรกิจไทยที่จะก้าวข้ามความท้าทายและอยู่ในใจผู้บริโภคได้นั้น ต้องยกระดับบทบาทจาก “ผู้สื่อสาร” ไปสู่การเป็น “Source of Truth” หรือแหล่งที่ให้ข้อมูลได้ครบถ้วน ถูกต้อง และน่าเชื่อถือ เพื่อให้ AI เลือกใช้อ้างอิงและนำไปสู่คำตอบที่ดีที่สุดที่ถูกเลือกโดยผู้บริโภคในท้ายที่สุด

“ในโลกที่ AI เป็นผู้ช่วยตัดสินใจแทนลูกค้า แบรนด์ที่ไม่ใช่แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ จะไม่ถูกเลือกตั้งแต่แรกเห็น”

เมื่อ Trust กลายเป็นกลไกหลักขับเคลื่อนการเติบโต

คุณโอลิเวอร์ อธิบายว่า “โลกกำลังก้าวเข้าสู่ยุคของ Algorithmic Brand Building อย่างเต็มรูปแบบ การสร้างแบรนด์ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วย Brand Guideline อย่างเดียวอีกต่อไป แต่ต้องอาศัยพลังของดาต้าเพื่อเข้าใจลูกค้าในระดับที่ลึกและแม่นยำยิ่งขึ้น วันนี้ ทรู ดูแลลูกค้ากว่า 50 ล้านราย สามารถวิเคราะห์และแตกย่อยพฤติกรรมสู่การสร้างความเข้าใจเชิงลึกในระดับ micro-segmentation สะท้อนว่าการตลาดยุคใหม่ ไม่ใช่เพียงแค่การเข้าถึง แต่คือ “การเข้าใจให้ลึกซึ้งกว่าเดิม” ผ่านการเชื่อมโยงข้อมูลเข้ากับบริบทของผู้คน

ในขณะเดียวกัน “The new search is conversation” ผู้คนไม่ได้เพียงค้นหาข้อมูล แต่กำลัง “สนทนา” กับ AI เพื่อหาคำตอบที่ดีที่สุด ดังนั้น เราจึงต้องทรานสฟอร์มจากการเป็น “ผู้ส่งสาร” ไปสู่การเป็น Source of Truth ที่ AI เลือกใช้อ้างอิง แนวคิด “We are what they say, not what we say” จึงกลายเป็นความจริง เมื่อรีวิว คอมเมนต์ และบทสนทนา ในโลกดิจิทัล กลายเป็นตัวกำหนดการตัดสินใจ ธุรกิจ SMEs ไทยจึงต้องเป็น Differentiator สร้าง “ความจริงที่น่าเชื่อถือ” เพราะเมื่อ Trust เกิดขึ้น การเลือกแทบจะเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ และนี่คือกลไกสำคัญที่ขับเคลื่อนการเติบโตขององค์กรในยุค AI

เจาะสูตร Source of Truth: ตั้งคำถามให้ถูก ฟังให้ลึก แล้วจึงพูดให้มีความหมาย

หนึ่งในกับดักของยุค AI คือภาวะ “Promptitude” หรือการพึ่งพาคำตอบสำเร็จรูป จนละเลยการตั้งคำถามที่ถูกต้อง คุณโอลิเวอร์ เน้นว่า “การกำหนดขอบเขตและตั้งคำถามอย่างถูกต้อง คือการแก้ปัญหาไปแล้วครึ่งหนึ่ง” ท่ามกลางสมรภูมิที่ทุกคนพยายาม “พูดให้ดัง” เพื่อแย่งชิงพื้นที่การมองเห็น องค์กรที่ปั้นแบรนด์ให้เป็น Source of Truth กลับเลือก “ฟังให้ลึก” การฟังในที่นี้ไม่ใช่เพียงรับรู้ แต่คือการเข้าถึงความรู้สึก ความหวัง และบริบทของมนุษย์อย่างแท้จริง ขณะเดียวกัน ยังชี้ให้เห็นความต่างระหว่าง “การถูกมองเห็น” กับ “การถูกเชื่อถือ” เพราะในโลกที่ AI เป็นตัวกลาง การติดอันดับหรือการถูกเห็นมากขึ้น ไม่ได้แปลว่าจะถูกเลือก หากปราศจากความน่าเชื่อถือที่แข็งแรงพอ

4 เสาหลัก สร้าง Reliable Intelligence เหนือกว่าความฉลาด คือ ‘ความน่าเชื่อถือ’

ในยุคที่ AI ทำหน้าที่คัดกรองข้อมูล กุญแจสำคัญไม่ใช่ Visibility แต่คือ “Reliable Intelligence” หรือความน่าเชื่อถือของข้อมูล โดยคุณโอลิเวอร์ได้อธิบาย 4 เสาหลักสำคัญในการสร้าง Source of Truth ได้แก่

1.Accuracy – ข้อมูลต้องถูกต้อง และสื่อสารอย่างสม่ำเสมอ สร้างความทรงจำของผู้คน

2. Authority – มีจุดยืน และยืนหยัดในสิ่งที่เชื่อจนกลายเป็นความน่าเชื่อถือในระยะยาว

3. Structure – โครงสร้างข้อมูลที่แข็งแรงและบริหารจัดการข้อมูลได้ด้วยตนเองอย่างมีประสิทธิภาพ

4. Consistency – สื่อสารด้วยเสียงเดียวกันในทุกช่องทาง (One Voice – One Truth)

พลิก Mindset จาก “Targeting” สู่ “Understanding” หัวใจธุรกิจยุค AI

ในจักรวาลที่ AI ทรงพลัง แบรนด์ต้องไม่ตัด Human-in-the-loop ออกจากสมการ เพราะแม้ Algorithm จะเป็นเพียง “เครื่องมือ” ที่ช่วยให้ถูกค้นพบ แต่ “ความเป็นมนุษย์” จะทำให้แบรนด์ถูกเลือก การตลาดจึงต้องก้าวข้ามจากการมองผู้คนเป็น “Target” ไปสู่การ “Understanding” เข้าใจทั้งความต้องการ ความรู้สึก และบริบทชีวิตของผู้คนอย่างแท้จริง แบรนด์ที่ชนะ จึงไม่ใช่แบรนด์ที่ ‘Optimize’ เก่ง แต่คือแบรนด์ที่สามารถผสาน Data เข้ากับ Human Insight และส่งมอบ Reliable Intelligence จนกลายเป็น “คำตอบที่น่าเชื่อถือ” ที่ผู้คนเลือก และไว้วางใจในระยะยาว ดังนั้น จงใช้ AI ให้เป็นเครื่องมือ แต่อย่าตกเป็นเครื่องมือของ AI” คุณโอลิเวอร์ กล่าวสรุป

The post ทรู แนะทางรอดก้าวผ่านช่วงธุรกิจท้าทาย แบรนด์บน AI ต้องมี “Reliable Intelligence” SMEs พลิกเกมชนะใจผู้บริโภคได้ด้วย “Truth & Trust” ข้อมูลที่ถูกต้องในยุค Answer Economy appeared first on .

กรุงเทพฯ 13 มีนาคม 2569 – ในหลายพื้นที่ของโลก การพบช้างซึ่งเป็นสัตว์ป่ามีการบุกรุกหมู่บ้านหรือพื้นที่เกษตรไม่ใช่เรื่องแปลก แต่สิ่งที่ตามมาคือความท้าทายในการอยู่ร่วมกันของธรรมชาติระหว่างมนุษย์กับสัตว์ป่า ปรากฏการณ์นี้ถูกเรียกว่าความขัดแย้งระหว่างคนกับช้าง หรือ Human-Elephant Conflict (HEC) ซึ่งเกิดบ่อยขึ้น รุนแรงขึ้น และกระจายตัวกว้างขึ้นทั่วโลก จากการเพิ่มขึ้นของประชากรมนุษย์ การขยายตัวของเมืองและพื้นที่เกษตร รวมถึงการสูญเสียถิ่นอาศัยของช้างป่า

ข้อมูลจาก องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ หรือ International Union for Conservation of Nature (IUCN) ระบุว่า ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับสัตว์ป่าส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยและวิถีชีวิตของชุมชน และอาจนำไปสู่การตอบโต้สัตว์ป่าซึ่งเป็นภัยต่อการอนุรักษ์ในระยะยาว การจัดการปัญหานี้อย่างมีประสิทธิภาพจึงเป็นกุญแจสำคัญในการปกป้องทั้งชุมชนและสัตว์ป่า พร้อมทั้งสร้างความเชื่อมั่นต่อการอนุรักษ์

การจัดการความขัดแย้งของปัญหานี้ ยังมีบทบาทสำคัญต่อการบรรลุเป้าหมาย UN Vision for Biodiversity 2050 ที่ตั้งเป้าให้โลกในอนาคตเป็นสังคมที่ “มนุษย์อยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างสมดุล และสัตว์ป่ารวมถึงสิ่งมีชีวิตทุกชนิดได้รับการคุ้มครอง” ภายในปี พ.ศ. 2593

ในประเทศไทย “ช้าง” ถือเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับวิถีชีวิตและประวัติศาสตร์ของชาติไทยมาอย่างยาวนาน เป็นสัญลักษณ์แห่งพระราชอำนาจในอดีต เป็นพาหนะในการศึก และเป็นแรงงานสำคัญของสังคมไทยมาแต่โบราณ เพื่อรำลึกถึงคุณูปการของสัตว์คู่บ้านคู่เมืองชนิดนี้ วันที่ 13 มีนาคม ของทุกปีจึงถูกกำหนดให้เป็น “วันช้างไทย”

ปัจจุบันประเทศไทยมีช้างป่าประมาณ 4,000 กว่าตัว กระจายอยู่ในพื้นที่อนุรักษ์กว่า 91 แห่งทั่วประเทศ แม้จำนวนช้างป่าจะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น แต่พื้นที่ป่าซึ่งเป็นถิ่นอาศัยกลับสวนทางลดลง จากการขยายตัวของพื้นที่เกษตรกรรมและชุมชน ส่งผลให้พื้นที่ของคนและช้างทับซ้อนกันมากขึ้น

สถานการณ์นี้นำไปสู่ปัญหา HEC ซึ่งเกิดขึ้นในหลายประเทศที่มีช้างอาศัยอยู่ทั่วโลก ตัวอย่างเช่น อินเดีย ซึ่งมีประชากรช้างเอเชียมากที่สุดในโลก มีรายงานผู้เสียชีวิตจากช้างเฉลี่ยประมาณ 400–500 คนต่อปี ขณะที่ ศรีลังกา เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความรุนแรงของความขัดแย้งสูง โดยบางปีมีช้างเสียชีวิตจากเหตุปะทะกับมนุษย์มากกว่า 300 ตัวต่อปี

สำหรับประเทศไทย สถิติในช่วงปี พ.ศ. 2555–2567 พบว่ามีผู้เสียชีวิตจากเหตุปะทะกับช้างป่าถึง 227 ราย และมีครัวเรือนที่ได้รับผลกระทบมากกว่า 150,000 ครัวเรือน สะท้อนให้เห็นถึงความท้าทายของการอยู่ร่วมกันระหว่างมนุษย์กับสัตว์ป่าขนาดใหญ่

ในอดีตการแก้ไขปัญหามักใช้วิธีการดั้งเดิม เช่น การขุดคูแนวกันช้าง การติดตั้งรั้วไฟฟ้าแรงต่ำ หรือการจัดเวรยามเฝ้าระวังของชุมชน ซึ่งแม้จะช่วยลดความเสี่ยงได้ในบางพื้นที่ แต่ก็มีข้อจำกัดทั้งในด้านประสิทธิภาพ ต้นทุน และความยั่งยืน

ในยุคดิจิทัล เทคโนโลยีจึงเข้ามามีบทบาทสำคัญในการช่วยลดความขัดแย้งดังกล่าว ปี พ.ศ. 2560 ทรู คอร์ปอเรชั่น ซึ่งเป็นบริษัทโทรคมนาคม-เทคโนโลยีชั้นนำของไทย ได้ร่วมมือกับกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช และ WWF-ประเทศไทย ได้เริ่มพัฒนาโซลูชัน True Smart Early Warning System (TSEWS) ระบบเตือนภัยล่วงหน้าอัจฉริยะที่ผสานการทำงานของเครือข่าย 5G, 4G, IoT, กล้องอัจฉริยะ และล่าสุด ได้นำ  ปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้าช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของระบบเฝ้าระวัง TSEWS  โดย AI ที่พัฒนาขึ้นและติดตั้งอยู่ใน Cloud Server จะช่วย วิเคราะห์ คัดกรองภาพช้างและวัตถุต่างๆ ที่ส่งผ่านจากกล้องตามจุดต่างๆ ในพื้นที่ความขัดแย้ง ให้มีความแม่นยำมากยิ่งขึ้นจากนั้นระบบจะแจ้งเตือนแบบเรียลไทม์ไปยังเจ้าหน้าที่และชุมชน ทำให้สามารถเตรียมการและผลักดันช้างกลับเข้าสู่พื้นที่ป่าได้ก่อนที่จะเกิดความเสียหาย นอกจากนี้ AI ยังสามารถวิเคราะห์แนวโน้มการเคลื่อนที่ของช้างอย่างต่อเนื่อง ช่วยให้การบริหารจัดการพื้นที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น เพื่อลดความสูญเสียทั้งต่อชีวิตชาวบ้านและช้างป่า

นายประพาฬพงษ์ มากนวล หัวหน้าฝ่ายทรูปลูกปัญญา บมจ. ทรู คอร์ปอเรชั่น กล่าวว่า “ทรูเชื่อว่าเทคโนโลยีสามารถสร้างสมดุลระหว่างมนุษย์และธรรมชาติได้ เราจึงนำ AI มาผสานโซลูชัน TSEWS ทำให้เราสามารถ ‘รู้จักช้าง’ ได้ดีขึ้น เข้าใจพฤติกรรมและเส้นทางการเคลื่อนที่ช้างป่าอย่างแม่นยำ เทคโนโลยีนี้จึงไม่เพียงช่วยลดความสูญเสีย แต่ยังช่วยเชื่อมความผูกพันระหว่างคนกับช้าง ให้สามารถอยู่ร่วมเกื้อกูลกันได้อย่างยั่งยืนในยุคดิจิทัล และเป็นการนำ AI มาใช้เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตทั้งชาวบ้านและช้างป่า”

ระบบเฝ้าระวังช้างป่า หรือ TSEWS ที่มาพร้อม AI รองรับการใช้งานตามจุดต่างๆ ที่ ทรู และ กรมอุทยานฯ  พร้อมด้วยภาคีเครือข่ายอื่นๆ ดำเนินงานร่วมกัน ครอบคลุมพื้นที่ที่มีปัญหาวิกฤติความขัดแย้งของคนและช้างป่า อาทิ  อุทยานแห่งชาติกุยบุรี

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่รอยต่อ 5 จังหวัดภาคตะวันออก ได้แก่ ฉะเชิงเทรา ชลบุรี ระยอง จันทบุรี และสระแก้ว

ผืนป่าแห่งนี้มีพื้นที่กว่า 674,352 ไร่ และถือเป็นป่าราบต่ำที่อุดมสมบูรณ์แห่งสุดท้ายของภาคตะวันออก เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยสำคัญของช้างป่า รวมถึงสัตว์ป่าหายาก เช่น กระทิง และนกเงือก เป็นต้น

ในวันที่โลกกำลังเผชิญกับความท้าทายจากการลดลงของพื้นที่ธรรมชาติ เทคโนโลยีจึงไม่ได้เป็นเพียงเครื่องมือของความสะดวกสบาย แต่ยังเป็นสะพานสำคัญที่ช่วยให้มนุษย์และสัตว์ป่าสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างยั่งยืน เพื่อให้ “ช้างไทย” สัตว์คู่บ้านคู่เมือง ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของผืนป่าและสังคมไทยต่อไปในอนาคต

แน่นอนว่า สำหรับ ทรู คอร์ปอเรชั่น คำถามสำคัญจึงไม่ใช่เพียง พัฒนาเทคโนโลยีและ AI อย่างไร แต่คือเราจะทำอย่างไรให้คนและช้างอยู่ร่วมกันได้ในโลกที่พื้นที่ธรรมชาติลดลงเรื่อย ๆ

The post วันช้างไทย 13 มีนาคม ทรู คอร์ปอเรชั่นนำ AI ผสานโซลูชัน TSEWS เพิ่มความแม่นยำ ระบบ เข้าใจช้าง ลดความขัดแย้ง ส่งเสริมการอยู่ร่วมกันของคนและช้างป่า ในโลกที่พื้นที่ธรรมชาตินับวันจะลดลงเรื่อยๆ appeared first on .

เนื่องในโอกาส วันสตรีสากล (International Women’s Day) วันที่ 8 มีนาคม เครือเจริญโภคภัณฑ์ (ซีพี) ร่วมส่งต่อพลังและแรงบันดาลใจจากผู้หญิงในหลากหลายบทบาทขององค์กร ซึ่งล้วนมีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนงาน สร้างสรรค์นวัตกรรม และร่วมพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืน ผ่านมุมมองและประสบการณ์ของผู้หญิงที่เติบโตในเส้นทางอาชีพด้วยศักยภาพ ความมุ่งมั่น และความเชื่อมั่นในคุณค่าของตนเอง

คุณอภิญญา สินสัตยกูล ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ ด้านพัฒนาความยั่งยืน สำนักบริหารความยั่งยืน ธรรมาภิบาลและสื่อสารองค์กร เครือเจริญโภคภัณฑ์ กล่าวว่า ซีพีให้ความสำคัญกับการเปิดโอกาสอย่างเท่าเทียม โดยมุ่งเน้นที่ศักยภาพของบุคลากรมากกว่าข้อจำกัดด้านเพศ พร้อมสนับสนุนให้ทุกคนได้แสดงความสามารถอย่างเต็มที่

“ที่ซีพี เราไม่ได้มองที่เพศ แต่มองที่ศักยภาพ ที่นี่คือเวทีเปิดกว้างที่เปิดโอกาสให้ผู้หญิงได้พิสูจน์ฝีมืออย่างเต็มที่ ไม่ว่าโจทย์จะท้าทายแค่ไหน ขอเพียงมีความมุ่งมั่นและไอเดียใหม่ ๆ ซีพีพร้อมสนับสนุนให้เราเติบโตและก้าวสู่ความสำเร็จในแบบฉบับของตัวเองค่ะ”

ด้าน คุณฐิติรัตน์ ศิริพัฒนาเลิศ หัวหน้าสายงานด้านความปลอดภัยระบบสารสนเทศ ทรู ดิจิทัล กรุ๊ป กล่าวว่า

“ในฐานะผู้หญิง เราอาจต้องรับบทบาทหลายด้าน ทั้งการเป็นมืออาชีพในที่ทำงาน และการเป็นแม่ที่ดูแลครอบครัว แต่พี่อยากชื่นชมผู้หญิงทุกคนที่มุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้ และทำหน้าที่ทั้งสองอย่างได้อย่างน่าทึ่ง อย่าปล่อยให้ความเป็นผู้หญิงมาจำกัดความฝันของเรา แต่จงเปลี่ยนมันให้เป็นจุดแข็ง เติมเต็มความพยายามในทุกวัน แล้วสักวันหนึ่ง ปลายทางของความฝันจะกลายเป็นความจริง พี่ขอเป็นกำลังใจให้ผู้หญิงทุกคนที่กำลังก้าวเดินบนเส้นทางของตัวเองอย่างเต็มที่” ***

ขณะที่ ดร.นิรามัย เอกรัตน์เจริญชัย ผู้เชี่ยวชาญด้านการวิจัยสุขภาพและอายุยืนยาว เครือเจริญโภคภัณฑ์ ได้สะท้อนมุมมองในเวทีเสวนา “Where Are the Women in Innovation – Why It Matters” ว่า

“ผู้หญิงสามารถสร้างคุณค่าในโลกของเทคโนโลยีและนวัตกรรมได้ไม่แพ้ใคร หากเชื่อมั่นในศักยภาพของตนเอง “ความเป็นผู้หญิงไม่ใช่ข้อจำกัดในการทำงานด้านเทคโนโลยี คุณค่าของเราไม่จำเป็นต้องให้ใครมาตัดสิน หากเราเคารพและเชื่อมั่นในสิ่งที่เราทำ วันหนึ่งคนอื่นก็จะมองเห็นคุณค่าเช่นกัน” ***

ขณะที่ คุณพัชรา กัญญามานนท์ (ปัดแป้ง) ผู้จัดการแผนก ฝ่ายพัฒนาศักยภาพผู้นำและแบ่งปันความรู้ สำนักกลยุทธ์งานบุคคล บริษัท ซีพีแรม จำกัด มองว่า จุดแข็งของผู้หญิงคือพลังของความเข้าใจและการรับฟัง ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของภาวะผู้นำที่ช่วยพาทีมเติบโตอย่างยั่งยืน

“ในฐานะผู้หญิง ปัดแป้งมองว่าความเป็นผู้นำไม่ได้ถูกจำกัดด้วยเพศ เพราะทุกคนสามารถมีศักยภาพของผู้นำที่ดีได้ อยากชวนให้ผู้หญิงทุกคนเชื่อมั่นและภาคภูมิใจในศักยภาพของตัวเอง กล้าแสดงพลังและความสามารถอย่างเต็มที่ เพราะผู้หญิงมีทั้งความเข้มแข็ง ความอ่อนโยน และความเข้าใจผู้อื่นอยู่ในตัว หากเราเชื่อมั่นในตัวเองและพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง เราก็สามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ และพาทีมก้าวไปสู่ความสำเร็จร่วมกันได้”

อีกหนึ่งมุมมองจาก คุณกมลวรรณ เจิมภักดี สำนักยุทธศาสตร์ข้อมูลและการสื่อสาร เครือเจริญโภคภัณฑ์ ที่สะท้อนบทบาทของผู้หญิงในฐานะผู้นำที่ก้าวเดินไปพร้อมกับผู้คนรอบตัว

“พลังของผู้หญิงคือพลังแห่งการขับเคลื่อน สำหรับฉัน ผู้นำคือคนที่พร้อมจะประเมินสถานการณ์ วางแผน และพาคนที่รัก ทั้งเพื่อนร่วมงานและครอบครัว ฝ่าฟันทุกอุปสรรคไปด้วยกัน ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง ที่ซีพี ฉันโชคดีที่ได้ถูกรายล้อมไปด้วยผู้นำหญิงที่ยอดเยี่ยมมากมาย ทุกคนเป็นแรงบันดาลใจที่สอนให้ฉันรู้ว่า การเป็นกลไกเล็ก ๆ ที่มั่นคงในทีมและในครอบครัวนั้น มีคุณค่าและสร้างความเปลี่ยนแปลงได้มากแค่ไหน แด่ผู้หญิงทุกคนที่กำลังขับเคลื่อนโลกใบนี้ด้วยสองมือและหัวใจที่เข้มแข็ง… ภูมิใจในความเป็นผู้หญิงของเราไปด้วยกันนะคะ”

เสียงสะท้อนจากผู้หญิงในเครือซีพีเหล่านี้ ไม่เพียงสะท้อนบทบาทสำคัญของผู้หญิงในองค์กรเท่านั้น แต่ยังตอกย้ำแนวคิดของเครือซีพีที่ให้ความสำคัญกับ ความหลากหลาย ความเท่าเทียม และการเปิดโอกาสให้ทุกคนได้เติบโตตามศักยภาพ เพื่อร่วมกันสร้างองค์กรที่แข็งแกร่ง และสังคมที่ยั่งยืนต่อไปในอนาคต 🌷💜

*** เรียบเรียงเนื้อหาจากเวทีเสวนา “Where Are the Women in Innovation – Why It Matters” และข้อมูลจาก True Blog

The post เครือซีพี ส่งต่อพลังผู้หญิง เนื่องในวันสตรีสากล ชูศักยภาพผู้นำหญิงสร้างการเปลี่ยนแปลง appeared first on .

ชีวิตของ “เปิ้ล” อาจไม่ต่างจากลูกหลานเกษตรกรหลายคนในพื้นที่ห่างไกลของจังหวัดน่าน ที่เติบโตมากับไร่พืชเชิงเดี่ยว ก่อนจากบ้านไปทำงานในเมืองใหญ่เพื่อหาโอกาสและรายได้เลี้ยงครอบครัว
.
แต่เมื่อแม่ล้มป่วย การกลับบ้านของเธอจึงไม่ใช่แค่การตัดสินใจทั่วไป หากเป็นจุดเริ่มต้นของคำถามสำคัญในชีวิตว่า อนาคตจะเดินต่ออย่างไร ในพื้นที่ห่างไกลเช่นนี้ จะมีทางเลือกใดนอกจากการทำเกษตรแบบเดิม ๆ ที่ทั้งเหน็ดเหนื่อยและให้ผลตอบแทนไม่คุ้มค่า เช่นเดียวกับแม่ของเธอที่ล้มป่วยจากการทำงานหนักจากพืชไร่ที่ไม่ยั่งยืน มาอย่างยาวนาน

“ซีพีความดี สิ่งแวดล้อมยั่งยืน สบขุ่นโมเดล” จ.น่าน ขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงในชุมชน จากพื้นที่ดอยหัวโล้นที่เคยพึ่งพาพืชเชิงเดี่ยว สู่แนวทางใหม่ที่เน้นการปลูกพืชมูลค่าสูง ภายใต้แนวคิด “กาแฟสร้างป่า สร้างรายได้” ควบคู่กับการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม การพัฒนาอาชีพ และการ9สร้างโอกาสให้คนรุ่นใหม่ได้กลับมาทำงานในบ้านเกิด
.
เปิ้ลเริ่มต้นจากศูนย์ ในฐานะเด็กรับจ้างรายวันในโรงแปรรูปกาแฟของวิสาหกิจชุมชน ซึ่งเป็นหนึ่งในกลไกสำคัญของหมู่บ้านสบขุ่นที่ช่วยยกระดับผลผลิตตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ ทั้งการปลูก การเก็บเกี่ยว การแปรรูป ตลอดจนการสร้างแบรนด์และการเปิดตลาดใหม่ให้เกษตรกร ก่อนจะก้าวเข้าสู่บทบาท “ซีพีอาสา” และเริ่มเรียนรู้การทำงานพัฒนาชุมชนอย่างจริงจัง

เปิ้ลเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโครงการในช่วงปีที่ 6 ของการดำเนินงาน และปัจจุบันโครงการสบขุ่นโมเดลกำลังก้าวเข้าสู่ปีที่ 10 ย้อนกลับไปในช่วงเริ่มต้น เธอเรียนรู้จากเกษตรกรรุ่นบุกเบิกผู้ผ่านทั้งความล้มเหลวและความสำเร็จในการทำเกษตร ด้วยความถ่อมตัวและเปิดใจเรียนรู้ ทำให้เธอค่อย ๆ เติบโต จนกลายเป็นหนึ่งในคนทำงานที่ชาวบ้านให้ความไว้วางใจ พร้อมเปิดใจพูดคุยและปรึกษาปัญหา เปรียบเสมือนลูกหลานอีกคนของชุมชน
.
หนึ่งในบทบาทสำคัญของเธอ คือการร่วมขับเคลื่อนกิจกรรมภายใต้แนวคิด “ดอยลดเผา” ซึ่งเป็นอีกกลไกสำคัญของสบขุ่นโมเดลในการแก้ปัญหาฝุ่น PM2.5 ลดการเผาในพื้นที่การเกษตร โดยสนับสนุนการผลิตปุ๋ยหมักแบบไม่พลิกกลับกอง สูตรวิศวกรรมแม่โจ้ 1 จากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร เปิ้ลมีส่วนร่วมตั้งแต่การโน้มน้าวชักชวนให้องค์ความรู้กับเกษตรกรถึงประโยชน์ของการทำปุ๋ยชนิดนี้ ไปจนถึงดูแลขั้นตอนกระบสนการผลิตปุ๋ยอย่างละเอียด ตั้งแต่การจัดเตรียมวัสดุ การจัดเรียงชั้นปุ๋ย โดยต้องเรียงชั้นซังข้าวโพดสลับกับปุ๋ยคอกและเศษพืชอื่นๆสลับกัน การรดน้ำ ตลอดจนการติดตามความชื้นและอุณหภูมิของกองปุ๋ยอย่างสม่ำเสมอ ก่อนนำไปทดลองใช้ในแปลงกาแฟ เพื่อช่วยฟื้นฟูหน้าดิน ลดต้นทุนการผลิต และสร้างรายได้เสริมให้ครัวเรือน

นอกจากบทบาทซีพีอาสาแล้ว เธอยังได้เห็นภาพรวมของการพัฒนาชุมชนในฐานะคนในพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นการพัฒนาองค์ความรู้กาแฟตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ การยกระดับเศรษฐกิจชุมชน การสร้างแหล่งเรียนรู้ให้เยาวชน การส่งเสริมอาชีพใหม่ และการฟื้นฟูพื้นที่สีเขียวควบคู่กับการพัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่น
.
การกลับบ้านครั้งนี้ทำให้เธอได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของบ้านเกิด จากภูเขาที่เคยแห้งแล้ง ค่อย ๆ กลายเป็นพื้นที่ที่มีร่มเงาจากต้นกาแฟและพืชพี่เลี้ยงซึ่งทยอยเติบโต ปกคลุมผืนดอยให้กลับมาเขียวขจีอีกครั้ง ขณะเดียวกัน ชุมชนก็เริ่มกลับมามีชีวิตชีวา ผู้คนรวมกลุ่มทำกิจกรรมในวันสำคัญร่วมกัน จากวันที่เคยเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด รอยยิ้มที่เกือบเลือนหายก็เริ่มกลับคืนมา และคนรุ่นใหม่จำนวนมากขึ้นก็เริ่มมองเห็นอนาคตในบ้านเกิดของตนเอง

แม้ผืนป่ายังไม่ฟื้นกลับมาเหมือนเดิมทั้งหมด และการเกษตรเชิงเดี่ยวยังคงมีอยู่ในบางพื้นที่ แต่การปรับวิถีชีวิตที่คำนึงถึงสิ่งแวดล้อมเป็นสำคัญ กำลังค่อย ๆ เปลี่ยนวิสัยทัศน์ของชุมชนไปทีละก้าว
.
สำหรับเปิ้ล การกลับบ้านในวันที่ชีวิตเหมือนไม่มีทางเลือก กลับกลายเป็นโอกาสให้เธอค้นพบคุณค่าในตัวเอง และได้เป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงบ้านเกิด
.
ซีพีอาสา…ไม่ได้เพียงเข้ามาฟื้นฟูป่า แต่ยังช่วยสร้างคน สร้างอาชีพ และสร้างชุมชนที่เข้มแข็ง
.
และวันนี้ จากคนที่เคยไม่รู้จะเริ่มต้นใหม่อย่างไรบนภูเขาแห่งนี้ เปิ้ลกลายเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจเล็ก ๆ ที่พิสูจน์ว่า การกลับบ้าน…อาจเป็นจุดเริ่มต้นของการเติบโตของชีวิตและชุมชนไปพร้อมกัน
.
ซีพีอาสา รวมพลังทำดี สร้างสังคมยั่งยืน.

#ซีพีอาสา #cprsa #รวมพลังทำดี #สร้างสังคมยั่งยืน #ซีพีความดี

The post ซีพีอาสา จากดอยที่เคยหมดหวัง…สู่พลังคนรุ่นใหม่ พลิกฟื้นผืนป่า สร้างชุมชนยั่งยืน จ.น่าน appeared first on .

เพราะสัญญาณจะไม่มีความหมาย หากไม่สามารถเชื่อมชีวิตผู้คนได้อย่างแท้จริง

20 มกราคม 2569 – ทรู คอร์ปอเรชั่น เดินหน้าขยายโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล ลดช่องว่างการเข้าถึงการสื่อสารในพื้นที่ห่างไกล เชื่อมชีวิตผู้คนในทุกพื้นที่ของประเทศ ล่าสุดติดตั้งและเปิดใช้งานสัญญาณโทรศัพท์เคลื่อนที่ให้กับบ้านเลาสูนอกหมู่บ้านเล็กๆ กลางขุนเขา ซึ่งไม่เคยมีสัญญาณมือถือเข้าถึงมาก่อน นับเป็นอีกก้าวสำคัญในการผลักดันความเท่าเทียมทางดิจิทัล และยกระดับคุณภาพชีวิตของคนชุมชนชาติไทยอาข่าและเมี่ยนในพื้นที่ชายขอบของประเทศ

บ้านเลาสูนอกเป็นหมู่บ้านขนาดเล็ก มีเพียงราว 20 หลังคาเรือน ประชากรประมาณ 60 คน ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ และผู้สูงอายุ ตั้งอยู่ท่ามกลางภูมิประเทศภูเขาและป่าไม้ การเดินทางต้องใช้ถนนคดเคี้ยวบนดอยสูง ความสงบเรียบง่ายคือวิถีชีวิตของผู้คนที่นี่ แต่ความห่างไกลกลับหมายถึงข้อจำกัดด้านการติดต่อสื่อสารอย่างยาวนานร่วม 31 ปีตั้งแต่ปักหลักเป็นหมู่บ้าน

ที่ผ่านมา การโทรศัพท์เพียงครั้งเดียวไม่ใช่เรื่องง่าย ชาวบ้านต้องเดินขึ้นที่สูงหรือออกไปยังหมู่บ้านอื่นที่ห่างไกล เพียงเพื่อให้โทรศัพท์มือถือใช้งานได้ เพื่อพูดคุยไม่กี่นาที การติดต่อโรงพยาบาล หน่วยงานรัฐ หรือแม้แต่การพูดคุยกับลูกหลานที่ไปทำงานต่างถิ่น ล้วนต้องอาศัยจังหวะและโชค สำหรับชุมชนแห่งนี้ การไม่มีสัญญาณมือถือไม่ใช่แค่ความไม่สะดวก แต่คือความเสี่ยงในยามเจ็บป่วย เหตุฉุกเฉิน และการพลาดโอกาสทางการศึกษาและการประกอบอาชีพ

วันที่สัญญาณทรูมาถึง คือวันชีวิตเริ่มเปลี่ยน

เมื่อทีมงานทรู คอร์ปอเรชั่น เข้าติดตั้งเสาสัญญาณและเปิดใช้งานเครือข่ายมือถือเป็นครั้งแรก สิ่งแรกที่เปลี่ยนไปไม่ใช่แค่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตความเร็วสูง แต่คือ “การโทรเข้า–รับสายได้ทันทีจากที่บ้าน” โทรศัพท์ดังขึ้นโดยไม่ต้องเดินออกจากหมู่บ้าน เสียงปลายสายชัดเจน การติดต่อที่เคยต้องรอ กลายเป็นเรื่องที่ทำได้ในทันที

ทีมเน็ตเวิร์กของทรู คอร์ปอเรชั่นนำโดย นายธงชัย ขวัญพุฒ หัวหน้าฝ่ายพัฒนาโครงข่ายและการปฏิบัติงานภาคสนาม ได้นำทีมติดตั้งและทดสอบสัญญาณอย่างมั่นใจ พร้อมสาธิตการใช้งานจริงด้วยการวิดีโอคอลระหว่างชาวบ้านกับผู้บริหารของทรู คอร์ปอเรชั่น ได้แก่ นายซิกเว่ เบรกเก้ ประธานคณะผู้บริหารกลุ่ม, นายคูรัม อัชฟาค หัวหน้าคณะผู้บริหารด้านเครือข่าย และ นายมนัสส์ มานะวุฒิเวช หัวหน้าคณะผู้บริหารด้านประสบการณ์ลูกค้าและธุรกิจรีเทล เพื่อสร้างความมั่นใจว่าชุมชนแห่งนี้สามารถเชื่อมต่อกับทุกที่ในโลกได้

สัญญาณมือถือส่งมอบความปลอดภัยและยกระดับคุณภาพของชีวิตที่สัมผัสได้

เมื่อการโทรศัพท์ไม่ใช่อุปสรรคอีกต่อไป การแจ้งเหตุฉุกเฉิน การติดต่อโรงพยาบาล หรือการขอความช่วยเหลือสามารถทำได้รวดเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อินเทอร์เน็ตที่มาพร้อมกับสัญญาณมือถือ ช่วยให้ชาวบ้านเข้าถึงข่าวสาร ก้าวทันโลก และไม่ถูกตัดขาดจากสังคมภายนอกเหมือนในอดีต

จากผืนป่า สู่กาแฟ สู่รายได้ของชุมชน

ชาวบ้านเลาสูนอกส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรปลูกกาแฟเป็นหลัก ควบคู่กับการดูแลและฟื้นฟูผืนป่า เพื่อให้ทรัพยากรธรรมชาติยังคงอยู่และสร้างรายได้อย่างยั่งยืน เมื่อมีสัญญาณมือถือ การทำเกษตรไม่ได้จำกัดอยู่แค่พื้นที่ไร่สวนอีกต่อไป เกษตรกรสามารถติดต่อผู้รับซื้อโดยตรง ติดตามราคาผลผลิต สื่อสารกับลูกค้า และเริ่มทำการค้าผ่านโทรศัพท์มือถือได้ด้วยตนเอง

นอกจากนั้นโลกอินเทอร์เน็ต ยังทำให้พวกเขาสามารถค้นคว้าหาข้อมูล เพิ่มพูนความรู้ในการพัฒนาการปลูกกาแฟให้ดีขึ้น

หมู่บ้านแห่งนี้ยังรวมตัวกันจัดตั้ง กลุ่มวิสาหกิจชุมชนผู้ปลูกกาแฟบ้านเลาสูนอก เพื่อพัฒนาคุณภาพกาแฟ เพิ่มมูลค่า และนำรายได้กลับคืนสู่ชุมชน การมีสัญญาณมือถือจึงไม่ใช่เพียงการติดต่อ แต่คือเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้การประกอบอาชีพมีประสิทธิภาพ มีตลาด มีทางเลือก และมีอนาคตที่ชัดเจนมากขึ้น

โอกาสของเด็กๆ สู่อนาคตที่เริ่มชัดเจน

สำหรับเด็กๆ ในหมู่บ้านเลาสูนอก สัญญาณมือถือคือประตูบานใหม่ของการเรียนรู้ จากวันที่การศึกษาอยู่เพียงในห้องเรียนเล็กๆ วันนี้พวกเขาสามารถค้นคว้าเรียนออนไลน์ ดูคลิปการสอน ส่งการบ้าน และเข้าถึงแหล่งความรู้จากโลกภายนอกได้ เด็กหลายคนเริ่มพูดถึง “ความฝัน” อย่างจริงจัง และมองเห็นเส้นทางชีวิตที่กว้างขึ้นกว่าเดิม

แนวคิดจากทรู สู่ความเท่าเทียมทางดิจิทัล

นายคูรัม อัชฟาค หัวหน้าคณะผู้บริหารด้านเครือข่าย บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) กล่าวว่า “ทรูให้ความสำคัญกับการลดช่องว่างดิจิทัลและสร้างความเท่าเทียมกับทุกคนอย่างจริงจัง เรามุ่งมั่นขยายโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลไปยังพื้นที่ชนบท พื้นที่ห่างไกล และพื้นที่ชายขอบของประเทศ สำหรับบ้านเลาสูนอก เราได้นำคลื่น 900 MHz ซึ่งเป็นคลื่นความถี่ย่านต่ำที่มีประสิทธิภาพสูง ด้วยคุณสมบัติการครอบคลุมที่กว้างและเหมาะกับภูมิประเทศดอยและหุบเขา ทำให้ชุมชนที่เคยขาดโอกาสสามารถเข้าถึงการสื่อสารและอินเทอร์เน็ตได้ เราจะเดินหน้าพัฒนาสัญญาณทั้งในเมืองและชนบท เพื่อเปิดโอกาสให้ทุกคนเข้าถึงโลกดิจิทัลได้อย่างเท่าเทียม”

งานวิจัยของธนาคารโลก (World Bank) และรายงานหลายฉบับระบุว่า การเพิ่มการเข้าถึงบรอดแบนด์หรืออินเทอร์เน็ตความเร็วสูง มีความเชื่อมโยงโดยตรงกับการเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยพบว่าการเพิ่มการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตทุกๆ 10% สามารถช่วยให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) เติบโตเพิ่มขึ้นราว 0.25–1.4% ในหลายประเทศทั่วโลก

การขยายโครงข่ายของทรู คอร์ปอเรชั่นไปยังพื้นที่ชนบทและพื้นที่ห่างไกล เช่น บ้านเลาสูนอก จึงไม่ใช่เพียงการเพิ่มสัญญาณสื่อสาร แต่เป็นการลงทุนเพื่อปิดช่องว่างดิจิทัลและสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจในระยะยาว โดยมุ่งให้ประชาชนทุกกลุ่มสามารถเข้าถึงบริการดิจิทัลและในราคาที่เข้าถึงได้ สอดคล้องกับแนวคิด “ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง” และการพัฒนาประเทศอย่างทั่วถึง

เสียงจากชุมชน เมื่อโอกาสมาถึง

นายสมชัย พงศ์ธัญวลัย ชาวบ้านเลาสูนอก กล่าวว่า “วันนี้ดีใจมากที่บ้านเลาสูนอกมีสัญญาณมือถือใช้แล้ว เมื่อก่อนลำบากมาก ถ้ามีเหตุฉุกเฉินจะโทรหาหมอก็ทำไม่ได้ ต้องเดินขึ้นดอยหรือไปหมู่บ้านอื่น แต่ตอนนี้โทรได้จากที่บ้านเลย สะดวกขึ้นมาก พอมีมือถือกับอินเทอร์เน็ต เราอ่านข่าว รู้เรื่องข้างนอก หาความรู้เรื่องการทำไร่ทำสวนได้ ทำมาหากินง่ายขึ้น โทรหาพ่อค้า เช็กราคา คุยต่อรอง หรือขายของผ่านมือถือเองก็ได้ มือถือไม่ใช่แค่เอาไว้โทรคุย แต่มันช่วยให้ชีวิตดีขึ้น อาชีพดีขึ้น และทำให้เรามองเห็นอนาคตที่ดีขึ้นจริงๆ”

จุดเริ่มต้นของโอกาสที่กว้างขึ้น

สำหรับบ้านเลาสูนอก สัญญาณมือถือไม่ใช่เพียงเทคโนโลยี แต่คือจุดเริ่มต้นของคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ความปลอดภัยที่เพิ่มขึ้น และโอกาสใหม่ ๆ ในการเรียนรู้และประกอบอาชีพ การเชื่อมต่อที่ไม่สะดุดช่วยให้การเรียน การทำงาน การดูแลสุขภาพ และการใช้ชีวิต เต็มไปด้วยความหวังและความมั่นใจมากกว่าเดิม

ในวันที่โทรศัพท์ดังขึ้นโดยไม่ต้องเดินหาสัญญาณอีกต่อไป ชาวบ้านเลาสูนอกรู้ดีว่า การเชื่อมต่อเล็กๆ นี้ กำลังพาพวกเขาไปสู่โอกาสที่กว้างขึ้นกว่าเดิม

The post สัญญาณที่มีความหมาย คือการเชื่อมชีวิตผู้คน . . . ด้วยความใส่ใจ ทรูนำสัญญาณมือถือสู่บ้านเลาสูนอก เปิดประตูคุณภาพชีวิตยกระดับเศรษฐกิจครัวเรือนชุมชนชายขอบดอยลำปาง appeared first on .

ในยุคที่เทคโนโลยีและความคาดหวังของลูกค้าเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว องค์กรจำเป็นต้องพัฒนานวัตกรรมให้ต่อเนื่องและสอดคล้องกับความคาดหวังนั้น โดยรายงานของ World Economic Forum ปี 2025 ชี้ว่า นวัตกรรมและการเติบโตจะสร้างคุณค่าเพิ่มได้ต่อเมื่อมีวงจรการสร้างไอเดียต่อเนื่อง การร่วมสร้างไปกับผู้บริโภค และการขยายผลอย่างฉับไว

แนวคิดนี้สะท้อนให้เห็นว่า หัวใจของการสร้างนวัตกรรมไม่ใช่เพียงการคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ๆ แต่คือการนำเทคโนโลยีนั้นมาเชื่อมโยงกับความต้องการของลูกค้า และส่งต่อประสบการณ์ที่ตรงใจอย่างแท้จริง

ดังเช่นการสร้างสรรค์นวัตกรรมของ 2 ทีมนวัตกรทรู ที่มองประสบการณ์ของลูกค้าเป็นหัวใจสำคัญในการพัฒนาและต่อยอดให้เกิดนวัตกรรมที่ใช้งานได้จริงและเห็นผลลัพธ์อย่างชัดเจน

True Dynamic Script นวัตกรรมผู้ช่วยพนักงานขาย ที่สร้างบทสนทนาและเสนอขายที่ตรงใจลูกค้า

เมื่อการแข่งขันการขายไม่ได้วัดกันที่สินค้าและโปรโมชันเพียงอย่างเดียว แต่คือการมอบประสบการณ์ที่ตรงความต้องการของลูกค้าในเวลาที่เหมาะสม การขายที่เน้นการสื่อสารที่ครบถ้วนและชัดเจนจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ทีม Telesales และ Customer Service ของทรูได้นำมาพัฒนาทักษะและประสบการณ์ของพนักงานอยู่เสมอ

นันทภัส อัมพวานนท์ นวัตกรจากฝ่ายงาน Call Center เล่าว่า สถานการณ์เช่นนี้ ความท้าทายสำคัญของทีม Telesales คือการพัฒนาพนักงานขายให้รับมือกับกระบวนการขายที่ซับซ้อนและสินค้าที่หลากหลาย โดยเฉพาะพนักงานใหม่ที่ต้องเรียนรู้และสื่อสารได้อย่างมั่นใจตั้งแต่วันแรกๆ ซึ่งการฝึกอบรมหรือเครื่องมือแบบเดิมอาจไม่เพียงพอสำหรับการบริการในยุคนี้

“ปกติพนักงานขายจะมีสคริปต์การขายสำหรับเสนอสินค้าและบริการให้ลูกค้าในรูปแบบคู่มือที่เป็น Static Script จึงต้องอาศัยทักษะในการเรียนรู้และจดจำเพียงของพนักงานเป็นหลัก เราคิดว่าถ้าพนักงานขายมีสคริปต์การขายที่ตอบโจทย์สินค้าหรือบริการของลูกค้าได้แบบเรียลไทม์ ก็จะทำให้การให้บริการเป็นไปอย่างราบรื่น”

จากแนวคิดนี้ นันทภัสและทีมจึงพัฒนา True Dynamic Script สคริปต์การขายออนไลน์ที่สามารถปรับเลือกได้ตามบทสนทนาจริงกับลูกค้า โดยมีการศึกษาและวิเคราะห์บทสนทนาของพนักงานขายระดับแนวหน้า ซึ่งถือเป็นองค์ความรู้ภายใน (in-house knowledge) เพื่อดึงเทคนิคการสื่อสารที่ดีที่สุดมาประกอบกับโครงสร้างสคริปต์ ทำให้พนักงานทุกคนสามารถเรียนรู้และนำไปใช้ได้ทันที

เบื้องหลังเป็นการทำงานของทีมนวัตกรใช้เวลากว่า 7 เดือน โดยมี ดร.ภู เอี่ยมเจริญยิ่ง เป็นผู้พัฒนาหลักของโปรเจกต์ ซึ่งทีมงานเริ่มจากเก็บข้อมูลปัญหาที่พนักงานเจอจริงทุกวัน ออกแบบโครงสร้างสคริปต์ที่รองรับสถานการณ์หลากหลาย และเชื่อมต่อกับฐานข้อมูลสินค้าและบริการของทรู ในช่วงทดลองใช้ทีมงานประชุมกับฝ่าย Operation ที่ใช้งานจริงทุกสัปดาห์ เพื่อปรับและพัฒนาการทำงานให้สมบูรณ์

หลักการทำงานสำคัญคือ เมื่อพนักงานสนทนากับลูกค้า True Dynamic Script จะทำหน้าที่เป็นเหมือนผู้ช่วยที่คอยแนะนำคำถาม คำตอบ และทางเลือกที่เหมาะสมในแต่ละขั้นตอน ทำให้การสื่อสารราบรื่น และลูกค้าได้รับข้อมูลที่ถูกต้องครบถ้วนทุกครั้ง ส่งผลให้มียอดขายเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

“ผลลัพธ์ที่ชัดเจนคือพนักงานใหม่สามารถพัฒนาทักษะจนใกล้เคียงพนักงานเดิมภายใน 2 สัปดาห์ อัตราปิดการขายและรายได้เฉลี่ยต่อคนเพิ่มขึ้น และการพัฒนานวัตกรรมขึ้นเองในองค์กรยังช่วยประหยัดค่าลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ได้กว่า 15 ล้านบาทต่อปี พร้อมความยืดหยุ่นในการปรับเปลี่ยนทันทีเมื่อมีแคมเปญใหม่”

ที่สำคัญ True Dynamic Script ยังช่วยพัฒนากลุ่มพนักงานที่มีผลงานต่ำ (Low Performance) ให้กลับมามีความมั่นใจและพัฒนาทักษะการสื่อสารได้จริง ถือเป็นนวัตกรรมที่ยกระดับทั้งคุณภาพการบริการที่ลูกค้าได้รับ พัฒนาศักยภาพของพนักงานในทุกระดับ พร้อมกับการเพิ่มรายได้ให้กับองค์กรไปพร้อมกัน

TrueVisions Subscription Data Analyst นวัตกรรมที่ช่วยให้ทรูวิชั่นส์เข้าใจลูกค้ากว่า 2 ล้านรายได้ดียิ่งขึ้น

โจทย์ของธุรกิจสื่อและความบันเทิงในวันนี้ไม่ได้หยุดอยู่ที่การคัดสรรคอนเทนต์คุณภาพ แต่คือการสร้างประสบการณ์ที่ตรงใจในทุกขั้นตอนของบริการ อนุสรณ์ อินสา นวัตกรจากทีม Broadcast & Content Production Solution ของทรูวิชั่นส์ มองว่า หัวใจสำคัญเบื้องหลังประสบการณ์ตรงใจนี้คือ ดาต้าหลังบ้านที่ต้องมีการจัดการให้เชื่อมโยงกันได้ เพื่อนำมาวิเคราะห์และพัฒนาการดูแลลูกค้าในเชิงรุก

“หลังจากทรูวิชั่นส์เปิดตัวแอปพลิเคชัน TrueVisions NOW และมีผู้ใช้งานมากกว่า 2 ล้านราย ความท้าทายคือการจัดการข้อมูลจำนวนมหาศาลที่กระจายจากหลายฝ่ายงานและมีฟอร์แมตต่างกัน เพราะหากจะนำมาวิเคราะห์ต้องใช้เวลาและกำลังพลจำนวนมาก ในทีมจึงคิดกันว่าควรมีการพัฒนาระบบที่เป็นศูนย์กลางข้อมูล เพื่อทำงานให้ทันต่อเทรนด์และความต้องการที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว” อนุสรณ์ เล่าถึงปัญหาที่เขาและทีมมองเห็น

จากแนวคิดนี้ ทีมนวัตกรจึงสร้าง TrueVisions Subscription Data Analyst ให้เป็นระบบกลางที่เชื่อมโยงข้อมูลจากหลายแหล่งในองค์กร โดยรวบรวมให้อยู่ในรูปแบบเดียว เพื่อประมวลผลด้วย AI และ Machine Learning รวมถึงออกแบบส่วนติดต่อผู้ใช้ (UI/UX) เป็น Dashboard ที่ใช้งานง่าย เสริมด้วยระบบ Automation แจ้งเตือนแบบเรียลไทม์ ทำให้การทำงานเร็วขึ้น ลดความผิดพลาด พร้อมส่งต่อข้อมูลเชิงลึกไปยังทีมที่เกี่ยวข้องเพื่อใช้ดูแลลูกค้าอย่างแม่นยำ

“เราทำงานแบบ End to End ตั้งแต่การออกแบบระบบหลังบ้าน เชื่อมต่อข้อมูล รับข้อเสนอแนะจากฝ่ายปฏิบัติการและบริการลูกค้า โดยใช้เวลาพัฒนากว่า 8 เดือนและทดลองใช้งานจริงเพื่อให้ระบบพร้อมใช้งานเต็มประสิทธิภาพ”

อนุสรณ์เน้นว่า จุดแตกต่างของนวัตกรรมนี้ที่ไม่มีในตลาดคือ การใช้ AI คาดการณ์แนวโน้มและค้นหา Root cause ได้แม่นยำถึง 90–95% เช่น การยกเลิกบริการ (churn) ช่วยให้หลายหน่วยงานทำงานเชิงรุกได้จริง

“จากการใช้งานกว่า 3 เดือน ยังลดเวลาการทำงานจาก 150 นาที เหลือเพียงไม่กี่นาที นอกจากนี้ ระบบยังช่วยประหยัดต้นทุนการทำงานได้กว่า 1.4 ล้านบาท อีกหนึ่งจุดสำคัญของการพัฒนาระบบขึ้นเองภายในองค์กร คือการทำให้ข้อมูลได้รับการปกป้องอย่างปลอดภัยภายใต้กรอบการกำกับดูแลที่เคร่งครัด และดำเนินงานตามมาตรฐานสากลด้านความปลอดภัยและการกำกับดูแลข้อมูล” เขาอธิบาย

จากผลลัพธ์ดังกล่าวนี้ สะท้อนว่า TrueVisions Subscription Data Analyst เป็นทั้งเครื่องมือยกระดับประสบการณ์ลูกค้า และเพิ่มประสิทธิภาพองค์กรไปพร้อมกัน

การเดินทางของนวัตกรรมที่ไม่หยุดเพียงความสำเร็จครั้งเดียว

นวัตกรรมไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว แต่คือการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทั้งจากโจทย์ธุรกิจและแรงบันดาลใจของคนทำงาน โดยผลงาน True Dynamic Script และ TrueVisions Subscription Data Analyst คือตัวอย่างจากสองทีมนวัตกรทรูที่คว้ารางวัล Chairman Award บนเวที CP Innovation & Symposium 2025 ซึ่งเปิดโอกาสให้พนักงานจากทุกกลุ่มธุรกิจเครือซี.พี.กว่า 15 ประเทศและเขตเศรษฐกิจได้ส่งผลงานเข้าประกวด

ทั้ง นันทภัส และ อนุสรณ์ ต่างร่วมงานกับทรูมากว่า 10 ปี ผ่านการสร้างสรรค์และต่อยอดโครงการหลายรูปแบบ โดยมี True Innovation Center เป็นหน่วยงานสนับสนุนสำคัญที่ทำให้นวัตกรรมเหล่านี้เกิดขึ้นได้จริง ทั้งสองเห็นตรงกันว่า วัฒนธรรมของทรูเปิดโอกาสให้พนักงานทุกคนได้คิด ทดลอง และพัฒนาสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ

“ผมทำงานในส่วน Engineering เราไม่สามารถหยุดนิ่งได้ แม้จะสร้างระบบที่เสถียรแล้ว ก็ยังต้องหาทางทำให้ง่ายขึ้น ลดขั้นตอนลงไปเรื่อยๆ โดยส่วนตัวชอบติดตามข่าวเทคโนโลยีและเทรนด์โลกอยู่เสมอ และคิดว่าจะนำมาใช้กับงานในองค์กรอย่างไรให้ดีขึ้นเรื่อยๆ องค์กรก็เปิดโอกาสให้เราได้ทำสิ่งใหม่เสมอเช่นกัน” อนุสรณ์เล่าถึงแรงบันดาลใจ ซึ่งก่อนหน้านี้ทีมของอนุสรณ์เคยได้รับรางวัลจากเวที CP Innovation มาแล้วกับผลงาน Application Broadcast Monitoring System (ระบบตรวจสอบอุปกรณ์การออกอากาศเรียลไทม์ผ่านมือถือ)

เช่นเดียวกับ นันทภัส ที่ชอบแสวงหาความรู้และไอเดียใหม่ๆ อยู่เสมอ “นวัตกรรมบางอย่างไม่จำเป็นต้องเริ่มจากศูนย์ อาจมีเครื่องมือที่ใช้งานได้แล้วในระดับหนึ่ง และพร้อมให้เรานำมาต่อยอดจน Scale up ได้ การเปิดรับข้อมูลและไอเดียจากหลากหลายช่องทางทำให้เราพร้อมเสมอ เมื่อมีโจทย์ใหม่เข้ามา เราก็สามารถเชื่อมโยงและต่อยอดได้ทันที ตอนนี้ทีมก็พัฒนานวัตกรรมการขายที่ใช้ Bot และ AI เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานให้ดียิ่งขึ้น และส่งประกวดเวทีภายนอกด้วยเช่นกัน”

สองทีมนวัตกรนี้คือภาพสะท้อนว่า การสร้างนวัตกรรมไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เกิดขึ้นได้จากการมองเห็นโจทย์จริง ลงมือพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ซึ่งไม่เพียงช่วยให้องค์กรทำงานได้มีประสิทธิภาพขึ้น แต่ยังต่อยอดไปสู่การสร้างประสบการณ์ที่ดีขึ้นให้กับลูกค้าได้จริง

The post ทำความรู้จัก 2 ทีมนวัตกรทรู กับการสร้างนวัตกรรมที่ช่วยให้ทุกประสบการณ์ตรงใจลูกค้า ในช่วงเวลาที่เทคโนโลยีและดาต้าคือพลังขับเคลื่อนสำคัญ appeared first on .

“พลังอยู่ที่ความแตกต่าง ไม่ใช่ความเหมือนกัน“

วาทะอันทรงพลังของสตีเฟน โควีย์  หรือ ดร.โควีย์ ไม่เพียงทำให้หนังสือ “The 7 Habits of Highly Effective People หรือ 7 อุปนิสัยพัฒนาคุณให้เป็นคนมีประสิทธิภาพ” ติดอันดับหนึ่งหนังสือที่มียอดขายดีมากที่สุดในโลก ทว่ายังเชื้อเชิญให้ผู้อ่านทบทวนถึง “ความหลากหลาย” สวมเลนส์สอดส่ององค์กร หรือสังคมรอบตัว

 เพื่อให้ “ความไม่เหมือน” ไม่ใช่ “ความเป็นอื่น” (Otherness) ในใจของผู้คน

ทรรศนะของดร.โควีย์ดังกล่าว ยังสอดคล้องกับรายงานของสภาเศรษฐกิจโลก หรือ World Economic Forum (WEF) ที่ยกตัวอย่างการบรรลุความหลากหลากหลายทางเพศ กับตัวเลขเชิงเศรษฐศาสตร์ โดยระบุว่า หากผู้หญิงมีบทบาทในตลาดแรงงานเทียบเท่ากับผู้ชาย อาจทำให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศหรือ GDP ของโลกเพิ่มขึ้นร้อยละ 26 ในปี 2568

การสำรวจเพื่อยืนยันว่า “ความหลากหลาย” ช่วยนำพาแสงไฟแห่งความหวัง โดยเฉพาะกับบรรดาองค์กรภาคเอกชน โดยจับคู่ความสัมพันธ์ระหว่าง “ความหลากหลาย” และ “ผลลัพธ์เชิงบวกที่องค์กรจะได้รับ” ยังปรากฎอีกมาก อาทิ รายงานของวารสาร Harvard Business Review ประจำปี 2565 ระบุว่า หากองค์กรส่งเสริมความหลากหลาย อันเป็นความมั่นคงทางจิตใจ ประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรจะดีขึ้น เป็นต้น หรือแม้กระทั่งการจับคู่ความสัมพันธ์ลึกลงไประหว่าง “ความหลากหลาย” และ “นวัตกรรม” อาทิ รายงานของ Deloitte บริษัทที่ปรึกษาข้ามชาติมากชื่อเสียงระดับโลกในปี 2561 ระบุว่า ร้อยละ 74 ของบุคลากรเชื่อว่า  “นวัตกรรม” จะมีมากขึ้น เมื่อองค์กรของตนมี “วัฒนธรรม” ที่ส่งเสริมการมีส่วนรวม และความหลากหลาย เป็นต้น

มาถึงตรงนี้ ผมเชื่อว่า ผู้อ่านอาจมีคำถามว่าเหตุใด “ความหลากหลาย” จึงสามารถก่อร่างสร้างผลลัพธ์เชิงบวกต่อสังคม และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคธุรกิจ ที่นวัตกรรมกลายมาเป็นพระเอก ตอบสนองความท้าทายทางธุรกิจในโลกปัจจุบัน ผมจึงใคร่ขอเสนอทรรศนะ ที่น่าจะช่วยตอบคำถามตัวโตๆข้างต้น โดยก่อนอื่นเราย่อมต้องเข้าใจก่อนว่า  “ความหลากหลาย” ไม่ได้นำมาซึ่งผลลัพธ์เชิงบวก หรือนวัตกรรมขององค์กรโดยอัตโนมัติ แต่ “สร้างเงื่อนไข” ที่เอื้อต่อการเกิดสิ่งเหล่านั้น ดังนี้

1. ความหลากหลายช่วยเพิ่มมุมมองและความคิดสร้างสรรค์ (Diverse perspectives Fuel Innovation) โดยเฉพาะความหลากหลายของบุคลากร ที่อาจมีความแตกต่างทางเพศ เชื้อชาติ วัฒนธรรม ประสบการณ์ และทัศนคติที่แตกต่างกัน พวกเขาจะนำเสนอแนวคิด และวิธีแก้ปัญหาที่หลากหลาย ทลายขอบเขตของความเสี่ยงการคิดแบบกลุ่ม (Groupthink) ที่อาจฉุดรั้งความคิดสร้างสรรค์ใหม่ๆ ความหลากหลายดังกล่าวยังกระตุ้นให้บุคลากรเกิดการตั้งคำถาม และแลกเปลี่ยนความเห็นอย่างเปิดกว้าง ในที่นี้ความหลากหลาย จึงเท่ากับมุมมองที่หลากหลาย
2. ความหลากหลายช่วยให้การตัดสินใจมีคุณภาพดีขึ้น (Diversity Enhances Decision-Making Quality) เราจะเห็นได้ว่าการตัดสินใจของกลุ่มที่ขาดความหลากหลายอาจนำมาซึ่งสิ่งที่เรียกว่า “Group Bias” ซึ่งปิดกั้นความแม่นยำของการตัดสินใจ และชะลอประสิทธิผลของการตัดสินใจ ดังนั้นความหลากหลายทั้งด้านความคิด ประสบการณ์ และภูมิหลัง จะส่งผลให้เกิดการตรวจสอบข้าม (Cross Verification) เกิดขึ้น และส่งผลให้กระบวนการตัดสินใจเกิดความรอบคอบ และลึกซึ่งมากยิ่งขึ้น
3. ความหลากหลายสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งเสริมศักยภาพและแรงจูงใจของพนักงาน (Empowering Through Diversity) “ความปลอดภัยทางจิตใจ” (psychological safety) มักเกิดจากการรับรอง “ที่ยืนของความหลากหลาย” ให้ดำรงอยู่ และไม่ถูกกีดกันให้เกิด “ความเป็นอื่น” อันจะเป็นสภาพแวดล้อมที่ทำให้บุคลากรสามารถกล้าแสดงความคิดเห็นอย่างเสรี โดยการแสดงความคิดเห็นนั้นควรได้รับการยอมรับ ส่งให้ผลให้พนักงานมีความผูกพันต่อองค์กรสูงขึ้น และพร้อมแสดงศักยภาพอย่างเต็มที่

บริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด มีพันธกิจสำคัญผลักดัน “ความหลากหลาย” ไม่เพียงให้องค์กรมีผลลัพธ์ทางธุรกิจเชิงบวก หรือมีนวัตกรรมเพิ่มขึ้นเท่านั้น หากคือการส่งเสริม และรับรอง “ความหลากหลาย” ในฐานะ “สิทธิมนุษยชน” ตาม  “หลักการชี้แนะแห่งสหประชาชาติว่าด้วยธุรกิจ กับสิทธิมนุษยชน (UN Guiding Principles on Business and Human Rights : UNGPs)” เป็น “เสาหลัก” ของโลกเพื่อลดความเสี่ยงการดำเนินการของภาคเอกชน ที่จะส่งผลกระทบต่อสิทธิมนุษยชน หลักการชี้แนะดังกล่าวประกอบด้วย ­3 เสาหลัก คือ 1. คุ้มครอง (Protect) โดยรัฐต้องคุ้มครองไม่ให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจ ไม่ว่าจะเกิดจากรัฐ หรือองค์กรภาคเอกชนเอง   2. เคารพ (Respect) ภาคเอกชนมีหน้าที่เคารพ และปกป้องสิทธิมนุษยชน และ 3. เยียวยา (Remedy) รัฐ และภาคเอกชนควรจัดให้มีกลไกร้องเรียน และเยียวยาความเสียหายอย่างรวดเร็ว และเป็นธรรม เป็นไปตามรายงาน “ความรับผิดชอบของธุรกิจเพื่อเคารพสิทธิมนุษยชน (Corporate Responsibility to Respect Human Rights)”

จากทั้ง 3 เสาหลักฯ นี้ เครือฯได้พัฒนา การจัดการเชิงระบบทางด้านสิทธิมนุษยชนกับธุรกิจขึ้นมา เพื่อเป็นแนวทางของเครือฯเอง เรียกว่า CPG Human rights Due Diligence อาทิ การปลูกฝังค่านิยมในองค์กร การประเมินผลกระทบด้านสิทธิมนุษยชน หรือ HRIA หรือการผนึกกำลังกับผู้เชี่ยวชาญภายนอก (Third Party) เพื่อให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับกระบวนการประเมินผลกระทบด้านสิทธิมนุษยชน เป็นต้น

          ผมจึงอาจกล่าวได้ว่า  ความหลากหลายไม่ใช่แค่ความเมตตาทางสังคม
          แต่คือ “เครื่องยนต์แห่งการเติบโต” คือแรงผลักของนวัตกรรม
          คือกลไกของความคิดสร้างสรรค์
          และคือการสร้างโอกาสที่เท่าเทียมในโลกธุรกิจที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

โดย: ดร.ธีระพล ถนอมศักดิ์ยุทธ

ประธานคณะผู้บริหารด้านความยั่งยืนองค์กร และการพัฒนากลยุทธ์

บริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด

The post “ต่างอย่างเข้าใจ โตไปด้วยกัน: เมื่อความหลากหลายกลายเป็นพลังขับเคลื่อนธุรกิจอย่างยั่งยืน” appeared first on .

“เรากำลังย้ายจากยุคของทุนนิยม (capitalism) ไปสู่ยุคของศักยภาพนิยม (Talentism)” Klaus Schwab ผู้ก่อตั้ง WEF

คำกล่าวของ Klaus ข้างต้น อาจขยายความได้ว่า ปัจจัยการแข่งขันที่สำคัญจะไม่ใช่ต้นทุนต่ำหรือการมีทุน แต่คือความสามารถการสร้างสรรค์นวัตกรรมของมนุษย์”
“Talent” จึงกลายเป็นตัวแปรสำคัญในสมการนี้

          “Tech Pass” วีซ่าใหม่ของสิงคโปร์ ที่ดึงดูดบรรดา “อัจฉริยะด้านเทคโนโลยี”  และ “ผู้ก่อตั้งสตาร์ทอัพ” ไม่เพียงตอกย้ำสิงคโปร์ให้ “เนื้อหอม” ของการเป็นฮับด้านเทคโนโลยีของภูมิภาคอาเซียน ทว่ายิ่งช่วยยกระดับเศรษฐกิจสิงคโปร์ให้ “คึกคัก-มีสีสัน”

ข้ามฝั่งไปยังตะวันออกกลาง “ดูไบ” ก็ออกวีซ่าดึงดูด “Global Talent” เช่นเดียวกัน หรือที่รู้จักในนาม “วีซ่าทองคำ” (Gloden Visa) สำหรับผู้ประกอบการระดับ “เชี่ยวชาญ” และ “นักลงทุน” พวกเขาได้รับสิทธิประโยชน์หลายอย่าง อาทิ “Full Business Ownership” หรือ สิทธิการเป็นเจ้าของกิจการอย่างเต็มรูปแบบ หรือ การต่ออายุการพำนักได้ถึง 10 ปี โดยอิสระ เป็นต้น

เอสโตเนีย เป็นอีกหนึ่งประเทศ ที่ออกนโยบาย “E-Residency” และ “Digital Nomad Visa” เพียง 3 ปี ก็สามารถดึงดูดสตาร์ทอัพกว่า 5,000 ราย สร้างรายได้เข้าประเทศกว่า 100 ล้านยูโรต่อปี

สิงคโปร์ และดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และเอสโตเนีย เป็นสามในหลายประเทศ รวมถึงโปรตุเกส กรีซ  ที่เข้าใจการแข่งขันของโลกในศตวรรษที่ 21 (Multi-Polar Era)-โลกที่การแข่งขันไม่ได้อยู่เพียง “เงินทุน” หรือ “ภูมิรัฐศาสตร์”  อีกต่อไป ทว่าคือการแข่งขันลงทุนในสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดคือ “คนเก่งระดับโลก” หรือ “Global Talent” กอปรกันไปกับแนวโน้มการเปลี่ยนผ่านของโลกที่มุ่งสู่เทคโนโลยี และเอไอ

ถ้าเปรียบเป็นกีฬา ก็นับว่าไม่ใช่การค้าแข้งธรรมดา แต่เป็นการสูบฉีดล่วงหน้าด้วย “วีซ่า ภาษี คุณภาพชีวิต และธุรกิจ” (Talent Strategy) ล้อไปด้วยกัน

สิ่งเหล่านี้นับเป็น “เทรนด์” ที่น่าสนใจ ที่ “ไทย” เราควรพิจารณาเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะเมื่อพิจารณารายได้ของประเทศจากการจัดเก็บภาษี ที่ค่อนข้างท้าทาย หรือพูดง่ายๆ ฐานเรายัง “แคบ” อยู่ โดยพบว่า ประเทศไทยมีประชากรประมาณ 70 ล้านคน แต่มีผู้ยื่นแบบแสดงรายได้ไม่ถึง 11 ล้านคน และมีผู้ที่ “จ่ายจริง” (Net Taxpayer) ราว 3 ล้านคนเท่านั้น เทียบกับสิงคโปร์ซึ่งมีประชากรราว 5.6 ล้านคน แต่มีผู้เสียภาษีรายได้มากกว่า 2 ล้านคน เช่นเดียวกับกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว อย่างเยอรมนี ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ตัวเลขนี้จะยิ่ง “สูง และสอดคล้อง” กับสัดส่วน “GDP” ที่มาจากภาษีบุคคลธรรมดา

การดึงดูด “คน” ไม่เพียงเป็นคำตอบสำหรับสนามการแข่งขันของโลกปัจจุบันตามที่ผมได้จั่วหัวไว้ แต่เรายังสามารถยกระดับเศรษฐกิจ โดยเฉพาะการจัดเก็บภาษี ซึ่งจะสามารถเพิ่มได้หลายแสนล้านบาทต่อปี เงินเหล่านี้ยังอาจช่วยลดภาษีคนไทย โดยเฉพาะกลุ่มรายได้น้อย-ปานกลาง นำไปลงทุนโครงการสร้างพื้นฐาน เพิ่มคุณภาพชีวิตความเป็นอยู่ในภาพรวมได้ไม่น้อย

ลองคิดดูว่า หากไทยสามารถดึงดูด “Global Talent” ได้เพียง 50,000 คน ภายใน 5 ปีแรก และหากพวกเขาจ่ายภาษีเฉลี่ยคนละ 300,000 บาทต่อปี เท่ากับเราจะสามารถจัดเก็บภาษีใหม่เพิ่มขึ้นปีละ 15,000 ล้านบาท โดยไม่เพิ่มภาระกับประชาชนคนไทย และลองคิดดูว่าหากดึงดูดมาได้ 5 ล้านคน จะเกิดอะไรขึ้น?

เพื่อให้เป็นรูปธรรม ผมใคร่ขอเสนอ 5 สิ่ง เพื่อให้ไทยสามารถแข่งขันได้อย่างแท้จริง โดยหลายส่วนจำเป็นต้องเร่งปรับทั้งกฎหมาย ระบบภาษี สร้าง “แม่เหล็กดึงดูด” อัจฉริยะโลกเหล่านั้นมาลงทุน หรือทำงานที่ประเทศไทย

1. วีซ่าสำหรับ “อัจฉริยะด้านเทคโนโลยี” และ “ดิจิทัลโนแมด” (Digital Nomad/Tech Talent Visa) ที่สมัครง่าย พำนัก และทำงานระยะยาวได้อย่างถูกกฎหมาย โดยเฉพาะกลุ่มผู้เชี่ยวชาญในสายงานเทคโนโลยีข้อมูล และดิจิทัล
2. อัตราภาษีอัจฉริยะ (Smart Tax Rate) โดยขอเสนอให้ใช้ระบบภาษีอัตราคงที่ (Flat Rate) อาทิ จัดเก็บอยู่ที่ร้อยละ 15 เพื่อจูงใจชาวต่างชาติ มากกว่าระบบภาษีก้าวหน้า (Progressive Tax) ซึ่งอาจเป็นการจัดเก็บภาษีที่ถูกกว่าประเทศต้นทาง และต้องไม่เพิ่มภาระทางภาษีให้กับคนไทย
3. บริการครบ จบในที่เดียว (One-Stop Service) กระตุ้นให้มีหน่วยงานที่ให้บริการสำหรับการจดทะเบียน และให้ใบอนุญาตจัดตั้งบริษัท หรือสตาร์ทอัพ ครบจบในที่เดียว เพื่อให้เกิดความคล่องตัว ไม่เป็นอุปสรรคของการลงทุน หรือการโยกย้ายถิ่นฐาน
4. สิทธิด้านสุขภาพ และการเข้าถึงสวัสดิการพื้นฐานเทียบเท่าคนไทย ไทยเองเป็นฮับ และมีสมรรถนะสูงด้านการให้บริการสุขภาพอยู่แล้ว ปัจจุบันมีชาวต่างชาติจำนวนไม่น้อยมารักษาพยาบาลที่ไทย การให้สิทธิด้านสุขภาพที่เทียบเท่ากับคนไทย ย่อมดึงดูด “Global Talent” ให้หมดความกังวลเรื่องสุขภาพ
5. จัดตั้งโปรแกรมสนับสนุนการปรับตัวในประเทศไทย (Soft Landing & Community Integration) มีระบบรองรับทั้งภาษา วัฒนธรรม และเชื่อมโยงกับชุมชนธุรกิจในไทย เพื่อให้ขยาย “เครือข่าย” ทางเศรษฐกิจอย่างเข้มข้มมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม นอกจากการสนับสนุน “ดึงดูด” ผู้เชี่ยวชาญที่มีศักยภาพสูงข้างต้นแล้ว การลงทุน “ทุนมนุษย์” (Human Capital) “ในประเทศไทย” เอง ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน ในฐานะภาคเอกชน บริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด หรือซีพี มีโครงการ “SPLD” หรือ “Strategic Project & Leadership Development” ซึ่งเป็นโครงการพัฒนาผู้นำเชิงกลยุทธ์โดยวิสัยทัศน์ของคุณศุภชัย เจียรวนนท์ ประธานคณะผู้บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์  ที่ออกแบบมาเพื่อเสริมสร้างศักยภาพของพนักงานกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่มีความสามารถ (Young Talent) เพื่อสร้าง “ผู้นำรุ่นใหม่” ให้เป็น “Global Talent”

กลุ่ม “ผู้นำรุ่นใหม่” ของ “SPLD” จะได้รับการคัดเลือกจากแต่ละแผนก หรือหน่วยงาน โดยไม่จำกัดสายงานในเครือเจริญโภคภัณฑ์ รวมตัวกันเป็นทีม เข้าอบรมผ่านวิธีการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง (Action-Based Learning) ได้รับโจทย์ให้คิดค้น ลงมือ พัฒนาโครงการจริง (Strategic Project) โดยโจทย์มักเป็นปัญหา หรือความท้าทายทางธุรกิจขององค์กร ที่ต้องอาศัยทักษะการคิดเชิงกลยุทธ์ การตัดสินใจ และการแก้ปัญหาเชิงระบบ โดยมีผู้บริหารระดับสูงของเครือเจริญโภคภัณฑ์ และผู้เชี่ยวชาญมากประสบการณ์ภายนอกให้คำแนะนำ

การรวมกลุ่มพัฒนาโครงการแก้ปัญหาทางธุรกิจดังกล่าว จะยึดหลักการเรียนรู้ข้ามสายงาน (Cross-Functional Collaboration) เพื่อมิให้กลุ่ม “ผู้นำรุ่นใหม่” จำกัดศักยภาพการพัฒนา และประยุกต์ใช้ทักษะของตนเอง เรียกได้ว่า คือ การทลายไซโลไปในตัวด้วยนั่นเอง

กอปรกับวิสัยทัศน์ของเครือฯ ที่สนับสนุนให้กลุ่ม “ผู้นำรุ่นใหม่” สามารถเห็น End-to End Process ของธุรกิจ หรือโครงการ เป็นภาพมุมสูง (bird’s eye view) จากเดิมที่มีเพียง “ซีอีโอ” หรือ “ผู้บริหารระดับสูง” เท่านั้นที่เข้าถึงภาพเหล่านี้ ซึ่งจะทำให้กลุ่ม “ผู้นำรุ่นใหม่” สามารถเชื่อมโยงงานของตนกับเป้าหมายขององค์กรได้ชัดเจนมากขึ้น ตัดสินใจอย่างเป็นกระบวนการมากขึ้น

ผมเชื่อมั่นว่า การ “ดึงดูด” คนเก่งจากทั่วโลก ควรทำควบคู่ไปกับการ “ปลุกปั้น” คนไทยของเรา โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ และทั้งสองสามารถแลกเปลี่ยนองค์ความรู้กันได้ สิ่งนี้จะทำให้ ประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่ได้รับความสนใจมากขึ้น ไม่นับข้อได้เปรียบที่มีอยู่แล้ว ทั้งค่าครองชีพต่ำ คุณภาพชีวิตดี ระบบบริการสุขภาพดี และการเชื่อมต่อภูมิภาคที่สะดวกสบาย

หากมีนโยบายและระบบรองรับอย่างจริงจัง ไทยอาจกลายเป็น “บ้านหลังที่สองของคนเก่งจากทั่วโลก และบ้านที่น่าอยู่อาศัยมากขึ้นของคนไทยเราเอง” ก็ว่าได้

โดย : ดร.ธีระพล ถนอมศักดิ์ยุทธ

   ประธานคณะผู้บริหาร ด้านความยั่งยืนองค์กร และการพัฒนากลยุทธ์
 บริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด

The post เมื่อ “คนเก่ง” คือ ทุนใหม่ของโลก : ไทยจะชนะในเกมนี้ได้อย่างไร? appeared first on .

รายงานของ Bain & Temasek คาดการณ์ว่า หากอุณหภูมิโลกเพิ่มขึ้น 3 องศาเซลเซียส ภายในปี 2070 เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะเผชิญความเสียหายทางเศรษฐกิจสูงถึง 70 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่เปราะบางต่อวิกฤตสภาพภูมิอากาศมากที่สุด ขณะเดียวกัน เศรษฐกิจสีเขียวในภูมิภาคนี้เติบโตอย่างมีนัยสำคัญ โดยคาดว่าจะมีมูลค่าราว 3 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีภายในปี 2030 หรือประมาณ 5% ของ GDP รวมทั้งภูมิภาค

เพื่อรับมือกับความท้าทายนี้ งาน Decarbonize Thailand Symposium 2025 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2025 ที่ทรู ดิจิทัล พาร์ค ได้กลายเป็นเวทีสำคัญที่รวบรวมผู้นำจากภาครัฐ ภาคเอกชน และสตาร์ทอัพกว่า 30 รายจากทั้งในและต่างประเทศ เพื่อแสดงนวัตกรรม Climate Tech ที่พร้อมใช้งานจริง

จากงานนี้ ขอพาไปทำความรู้จักกับ 5 สตาร์ทอัพน่าจับตามอง ที่มีแนวทางเฉพาะในการลดคาร์บอนและสร้างโลกที่ยั่งยืนพร้อมคำถามชวนคิดส่งท้ายว่า “ถ้าเปลี่ยนคาร์บอนเป็นอะไรก็ได้ คุณอยากเปลี่ยนให้มันเป็นอะไร”

Helical Fusion สตาร์ทอัพสัญชาติญี่ปุ่นที่มุ่งไปถึงการสร้าง ‘ดวงอาทิตย์จำลองบนโลก’ เพื่อเป็นพลังงานสะอาดสูงสุดแห่งอนาคต

“เรากำลังพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ที่เป็นเหมือน ‘ดวงอาทิตย์จำลองบนโลก’ เพื่อเป็นผลิตพลังงานแห่งอนาคต” Takaya Taguchi ผู้ร่วมก่อตั้งและซีอีโอของ Helical Fusion เริ่มเล่าถึงเทคโนโลยีนิวเคลียร์ฟิวชันที่บริษัทกำลังพัฒนา เพื่อเป็นแหล่งพลังงานอนาคตที่ไม่ปล่อยคาร์บอน ไม่มีของเสียกัมมันตรังสีระดับสูง และใช้แหล่งพลังงานเชื้อเพลิงอันอุดมสมบูรณ์จากน้ำทะเล จุดเด่นคือการใช้เตาปฏิกรณ์แบบ Helical Stellarator ซึ่งควบคุมพลาสมาด้วยขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้าแบบเกลียวคู่ที่สร้างสนามแม่เหล็กแรงสูงช่วยให้เดินเครื่องได้ต่อเนื่อง ปลอดภัย และบำรุงรักษาได้ง่าย บริษัทตั้งเป้าสร้างโรงไฟฟ้าพลังงานฟิวชันแบบ steady-state แห่งแรกของโลกให้แล้วเสร็จภายในปี 2034 และเริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์ในช่วงทศวรรษ 2040

แม้ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลญี่ปุ่นและการยอมรับในระดับนานาชาติ แต่ Helical Fusion ยังคงมองหาเงินทุนเพิ่มเติมกว่า 300–400 ล้านดอลลาร์เพื่อเดินหน้าโครงการให้ถึงเป้าหมาย โดยเริ่มขยายความร่วมมือมายังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศไทย พร้อมเปิดโอกาสให้ภาคเอกชนเข้ามาร่วมเป็นพันธมิตรของการใช้พลังงานสะอาด

หากเปลี่ยนคาร์บอนเป็นอะไรก็ได้ Takaya บอกว่า “คาร์บอนเป็นพลังขับเคลื่อนความก้าวหน้าของมนุษยชาติมายาวนาน แต่ตอนนี้ ผมเชื่อว่า ถึงเวลาที่จะจินตนาการใหม่ให้มันกลายเป็นสื่อแห่งการแสดงออกของมนุษย์ ด้วยพลังงานฟิวชัน เรากำลังเปิดประตูสู่อนาคตที่ไม่จำเป็นต้องเผาผลาญคาร์บอนอีกต่อไป ปลดปล่อยมันให้กลายเป็นแหล่งของความสร้างสรรค์แทน”

CHOSEN กับเทคโนโลยีบริหารจัดการพลังงาน เพื่อ EV Ecosystem ที่พร้อมรองรับอนาคต

ในยุคที่ยานยนต์ไฟฟ้า (EV) เติบโตอย่างก้าวกระโดด CHOSEN สตาร์ทอัพสัญชาติไทยจึงเข้ามาเติมเต็มช่องว่างของระบบโครงสร้างพื้นฐานที่ยังไม่พร้อมรองรับการชาร์จจำนวนมากอย่างมีประสิทธิภาพ ใน 2 ด้าน คือ หนึ่ง พัฒนาแพลตฟอร์มจัดการสถานีชาร์จ EV ที่รองรับอุปกรณ์หลากหลายแบรนด์และจัดการผ่านระบบเดียวได้ง่าย และ สอง พัฒนาเทคโนโลยีควบคุมโหลดการชาร์จไฟฟ้า ช่วยลดความเสี่ยงของไฟฟ้าดับจากการใช้ปริมาณไฟเกิน โดยไม่ต้องลงทุนหม้อแปลงใหม่ “เราทำหน้าที่เหมือนคนจัดการจราจรของพลังงานไฟฟ้า” วรพจน์ รื่นเริงวงศ์ ผู้ก่อตั้ง CHOSEN กล่าว

นอกจากนี้ CHOSEN ยังมองไกลถึงระบบนิเวศของพลังงานในระดับภูมิภาค โดยมีแผนเชื่อมโยงการบริหารพลังงานข้ามประเทศในอาเซียน เพื่อรองรับอนาคตที่ผู้คนสามารถขับรถ EV ข้ามพรมแดนได้ ปัจจุบันได้มีการทดลองระบบร่วมกับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค และพิสูจน์แล้วว่าสามารถช่วยลดพลังงานได้สูงสุดถึง 70% พร้อมเริ่มขยายไปยังลาว มาเลเซีย และเวียดนาม หลังคว้ารางวัลนวัตกรรมจากหลายเวทีระดับนานาชาติ

วรพจน์ตอบคำถามชวนคิดทิ้งท้ายว่า “ถ้าเปลี่ยนคาร์บอนได้ ผมอยากให้กลายเป็นสิ่งที่สลายได้เองโดยไม่กระทบใคร ไม่ต้องทิ้งเป็นภาระให้โลก”

Continewm นวัตกรรมญี่ปุ่นที่ช่วยให้แอร์เย็นเร็ว ประหยัดไฟ และลดคาร์บอนในขั้นตอนเดียว

“นี่คือนวัตกรรมที่ชาญฉลาดมากๆ อย่างที่คนญี่ปุ่นเท่านั้นที่สามารถคิดค้นได้” Thomas GAL ผู้ก่อตั้งและซีอีโอ Continewm กล่าวถึง นวัตกรรมแผ่นกรองอากาศเซรามิกฝังรังสีอินฟราเรดที่จดสิทธิบัตรจากญี่ปุ่น ซึ่งเพียงติดตั้งกับเครื่องปรับอากาศก็สามารถลดพลังงานได้ทันที “เมื่ออากาศไหลผ่านตาข่ายนี้ จะเกิดสองปฏิกิริยาคือ หนึ่ง ฟอกอากาศด้วยประจุลบ ช่วยลด PM 2.5 และ PM 10 และ สอง ช่วยประหยัดพลังงานจากการแตกโมเลกุลน้ำในอากาศให้เล็กลง เพิ่มพื้นที่สัมผัสกับคอยล์เย็น ทำให้เครื่องปรับอากาศเย็นเร็วขึ้นและใช้พลังงานน้อยลง” Thomas อธิบาย พร้อมเสริมว่าบริษัทพิสูจน์ผลลัพธ์จากการวัดค่าการใช้พลังงานก่อน–หลังอย่างเป็นระบบ

เทคโนโลยีแผ่นกรองนี้เริ่มใช้ในญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 2011 และขยายสู่ไทยในปี 2015 โดยใช้ในธุรกิจขนาดใหญ่ ตั้งแต่โรงแรม โรงงาน สถานทูต ไปจนถึงซูเปอร์มาร์เก็ต พร้อมขยายตลาดไปยังต่างประเทศ เช่น อินเดีย สิงคโปร์ ยุโรป และสหรัฐฯ Thomas เชื่อว่าแนวทางสู่ Net Zero ต้องเริ่มจากการร่วมมือกันเพื่อบรรลุเป้าหมายมากกว่าการแข่งขัน โดยเน้นว่าการลดคาร์บอนต้องผนึกกำลังทำไปด้วยกันทั่วโลก เพราะวิกฤตสภาพภูมิอากาศนั้นไม่มีพรมแดน

และหากเปลี่ยนคาร์บอนได้ Thomas อยากให้คาร์บอนเกลายเป็น ‘เพชร’ “เพราะเพชรคือคาร์บอนที่ผ่านแรงอัดมหาศาล เหมือนเป็นการเปลี่ยนปัญหาให้กลายเป็นสิ่ง หรือเปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาสได้นั่นเอง”

LOCOL สตาร์ทอัพไทยที่เปลี่ยนโกโก้ตกเกรดให้เป็นอาหารวัวลดมีเทน เพื่อปศุสัตว์ที่อยู่ร่วมกับโลกได้

เพราะวงการปศุสัตว์ปล่อยก๊าซมีเทนในปริมาณมหาศาล และมีเทนคือก๊าซเรือนกระจกที่กักเก็บความร้อนสูงกว่าคาร์บอนไดออกไซด์ถึง 80 เท่าในช่วง 20 ปีแรกที่อยู่ลอยในชั้นบรรยากาศ นี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ LOCOL พัฒนาอาหารเสริมสำหรับวัวที่สกัดจากผลโกโก้ตกเกรดเหลือทิ้งในประเทศไทย โดยมีการวิจัยรับรองว่าสามารถลดการปล่อยมีเทนจากระบบย่อยของวัวได้ถึง 44.52% “ที่สำคัญคือ โกโก้เหล่านี้ไม่ต้องปลูกเพิ่ม และไม่เพิ่มคาร์บอนฟุตพรินต์” หทัยธนิต ธงทอง ผู้ร่วมก่อตั้ง LOCOL อธิบายเพิ่มเติม ปัจจุบัน LOCOL มีผลิตภัณฑ์สองรูปแบบให้เกษตรกรเลือกใช้ คือ คือ Pre-Mix (ผสมในอาหาร) และ Lick Block (ก้อนแร่ธาตุให้วัวเลีย) โดยเริ่มจากการทดลองในจังหวัดน่าน และเตรียมขยายสู่พื้นที่อื่นในไทย

แม้ยังเป็นทีมผู้ประกอบการรุ่นใหม่ แต่ LOCOL มีเป้าหมายไกลกว่าการลดก๊าซมีเทน พวกเขาอยากเปลี่ยนวิธีคิดของอุตสาหกรรมปศุสัตว์ในประเทศเขตร้อนผ่านโมเดลธุรกิจที่ใช้วัตถุดิบเหลือใช้จากท้องถิ่น และเตรียมวางระบบเก็บข้อมูลเพื่อรองรับการเคลมคาร์บอนเครดิตในอนาคต พร้อมต่อยอดไปยังภูมิภาคอื่นที่มีของเสียคล้ายกัน

ถ้าสามารถเปลี่ยน “คาร์บอน” ให้เป็นอะไรก็ได้ หทัยธนิตอยากให้เปลี่ยนเป็น “เม็ดเงิน เพื่อนำไปลงทุนในโซลูชันดีๆ ช่วยแก้ปัญหาโลกร้อนให้หายไป”

VEKIN กับการเปลี่ยนคาร์บอนให้ตรวจสอบได้ด้วย AI และบล็อกเชน สู่การลดคาร์บอนที่ยั่งยืน

VEKIN คือสตาร์ทอัพไทยสาย Deep Tech ที่เริ่มต้นจากการเป็น ผู้ทวนสอบคาร์บอนฟุตพริ้นท์ ก่อนต่อยอดพัฒนาแพลตฟอร์มที่ขับเคลื่อนด้วย AI และบล็อกเชน เพื่อเปลี่ยนข้อมูลการปล่อยคาร์บอนที่ซับซ้อนให้กลายเป็นกลยุทธ์ที่นำไปใช้ได้จริง “จากที่มีเอกสารหรือกระบวนการที่ซับซ้อน เราก็ใช้ AI มาทำงานซ้ำๆ แทน เพื่อประหยัดเวลา และช่วยให้ธุรกิจเล็กๆ เข้าถึงการวัดคาร์บอนได้ง่ายและสะดวกขึ้น” วณัส คะเนเร็ว Business Development Manager ของ VEKIN กล่าว พร้อมเสริมว่าระบบทั้งหมดถูกออกแบบให้ปลอดภัยตามมาตรฐาน ISO เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้ใช้

นอกจากนี้ VEKIN ยังพัฒนาเครื่องมือดิจิทัลที่ทำให้การลดคาร์บอนกลายเป็นเรื่องของทุกคน ตั้งแต่ CERO Carbon Wallet ที่เปรียบเหมือนกระเป๋าสตางค์สำหรับเก็บเครดิตคาร์บอนส่วนบุคคล ไปจนถึง Carbon Receipt ที่ยืนยันการชดเชยคาร์บอนในงานอีเวนต์ด้วยบล็อกเชน ล่าสุดยังพัฒนาฟีเจอร์ที่ให้ผู้ร่วมงานอีเวนต์สแกน QR Code เพื่อเลือกวิธีเดินทางและชดเชยคาร์บอนได้แบบเรียลไทม์

“ต่อไปเวลาคุณซื้อสนีกเกอร์ คุณอาจไม่ได้ดูแค่ดีไซน์หรือความสบาย แต่อาจอยากรู้ด้วยว่ารองเท้าคู่นี้ปล่อยคาร์บอนกี่กิโล” วณัสกล่าว ก่อนตอบคำถามทิ้งท้ายว่า “ถ้าเปลี่ยนคาร์บอนได้ อยากให้มันกลายเป็นเครดิตที่ตรวจสอบได้ เพราะทุกการกระทำควรมีข้อมูลรองรับเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน”

The post ทำความรู้จัก 5 สตาร์ทอัพน่าจับตามองที่เอาจริงเรื่องการลดคาร์บอน เพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน จากงาน Decarbonize Thailand Symposium 2025 appeared first on .

SME ไทยต้องพร้อมแข่งขันในเวทีโลก!

ระเบียบโลกใหม่ เป็นโจทย์ใหญ่ที่ไม่ใช่แค่ระดับผู้นำประเทศที่ต้องคิด และหาวิธีเจรจาต่อรองกับสหรัฐอเมริกา ทั้งการค้า การลงทุน เพื่อให้ประเทศเล็กๆ อย่างไทยอยู่รอดได้ และยังสามารถประคองความสัมพันธ์กับประเทศอื่นๆ ซึ่งต้องนับว่า “ไม่ง่าย” เพราะสุดท้ายอาจถูกดันไปสู่การเลือกข้างอย่างเลี่ยงไม่ได้

สิ่งที่ภาคธุรกิจ โดยเฉพาะธุรกิจขนาดเล็กอย่าง SME ต้องคำนึง คือ โลกที่เปลี่ยนไป ทำให้ โลกาภิวัตน์อาจเป็นอดีต ธุรกิจ SME จะแข่งขันได้อย่างไร หากพิจารณาด้านบวกที่เกิดขึ้นจากสงครามการค้าหรือไม่ หรือหากไทยจะเลือกกระจายความเสี่ยง ส่งออกไปหลายประเทศ แต่สินค้าและบริการของไทย จะมีศักยภาพเพียงพอจะส่งออกไปประเทศใหม่ๆหรือไม่ ก็เป็นคำถามตามมาเช่นกัน

ประเทศไทยกำลังเผชิญความท้าทายของการสร้างผู้ประกอบการที่สามารถแข่งขันได้ในระดับโลก แม้ว่าจะมี SME และสตาร์ทอัพ จำนวนมาก แต่หลายรายยังติดอยู่กับ รูปแบบธุรกิจแบบเดิม สินค้าแบบเดิม และที่สำคัญคือ ขาดการใช้เทคโนโลยี ซึ่งส่งผลให้ไม่สามารถแข่งขันได้อย่างยั่งยืน แล้วไทยจะไปอย่างไรต่อ เป็นโจทย์ที่ต้องคิด และวางแผนตั้งแต่วันนี้

ผมอยากจะชวนดูข้อมูลว่า ตัวเลขไทยส่งออกไปสหรัฐอเมริกา 1.9 ล้านล้านบาท เกินดุล 1.2 ล้านล้านบาท แต่หากลงลึกไปดูในรายละเอียด ส่วนใหญ่สินค้าที่ส่งออกไปสหรัฐอเมริกาจะเป็นสินค้าภาคอุตสาหกรรมประมาณ 90% หรือประมาณ 1.7 ล้านล้านบาท ทำให้ไทยได้ดุลการค้าจากสหรัฐอเมริกาค่อนข้างมาก แต่เป็นภาคเกษตรแค่ 2 แสนล้านบาท หรือประมาณ 10% เท่านั้น หากเจาะลึกไปอีกว่า ภาคอุตสาหกรรมที่ส่งออกไปสหรัฐอเมริกา เป็นกลุ่มไหนบ้างจะพบว่า เป็นฮาร์ดดิส อุปกรณ์อิเล็กโทรนิกส์ เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องปรับอากาศ เป็นต้น ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นบริษัทจากต่างประเทศที่มาลงทุนในประเทศไทย และ ส่งออกไปสหรัฐอเมริกา ไม่ว่าจะเป็นบริษัทจากญี่ปุ่น จีน หรือแม้แต่สหรัฐอเมริกาเอง ที่มาลงทุนในประเทศไทย ส่วนสินค้าภาคการเกษตรที่ส่งออกไปสหรัฐอเมริกา ก็จะเป็นเกษตรอุตสาหกรรม เช่น อาหารสัตว์เลี้ยง ข้าว อาหารทะเลกระป๋อง ยางพารา เป็นต้น ซึ่งเป็นส่วนน้อยที่ประเทศไทยส่งออกไปสหรัฐอเมริกา

เมื่อเทียบกับหมวดอุตสาหกรรม นั่นหมายถึงในอดีตที่ผ่านมาเราเป็นประเทศที่ทำหน้าที่ผลิตสินค้าให้กับแบรนด์อื่น (Original Equipment Manufacturer) หรือรับจ้างผลิต มีมูลค่าเพิ่มเข้าสู่ประเทศจากแรงงาน ดังนั้น หากไทยต้องการปรับตำแหน่งการแข่งขันในระเบียบโลกใหม่ เราต้องเตรียมขุนศึกภาคธุรกิจ หรือ SME เข้าสู่โลกการแข่งขัน ที่ไม่ใช่รูปแบบของ OEM หรือรับจ้างประกอบเพื่อส่งออกอีกต่อไป แต่ต้องใช้จุดแข็งของไทยในการเป็นครัวของโลก สำหรับส่งออกสินค้าเกษตรแปรรูป ทำให้เป็นอุตสาหกรรมเกษตร และส่งออกไปทั่วโลก สร้างมูลค่าเพิ่ม สร้างแบรนด์ ซึ่งประเทศไทยพร้อมมากในการเป็นครัวของโลก

กรณีนี้หากดูสินค้าเกษตรจะพบว่า วัตถุดิบและต้นทุนส่วนใหญ่จะหมุนเวียนในประเทศ (Local Content) กว่า 75% ทำให้เกษตรกร พ่อค้า แม่ค้า ร้านค้า มีเงินหมุนเวียนในระบบ ต่างจากภาคอุตสาหกรรม ที่นำเข้าวัตถุดิบ และส่งออก โดยมูลค่าเพิ่มเป็นรายได้หมุนเวียนในประเทศแค่ 20-30% เท่านั้น เมื่อทราบเช่นนี้ จะพบว่า นี่อาจจะเป็นโอกาสของสินค้าภาคการเกษตรอาหารของไทย เพราะห่วงโซ่คุณค่าภาคการเกษตรยาวมาก ตั้งแต่เกษตรกรเพาะปลูก ทั้งพืชไร่ พืชสวน ผลไม้ การต่อยอดมาอุตสาหกรรมอาหารสัตว์ทุกชนิด และ มาถึงปศุสัตว์ โรงงาน แปรรูป เกิดเป็นอาหาร ทำให้เกิดความมั่นคงต่อประเทศ ไม่ว่าภาวะสงคราม หรือภาวะใดๆ ประเทศไหนมีความมั่นคงทางอาหาร ย่อมปลอดภัย และคนในประเทศไม่อดอยาก ซึ่งประเทศไทยยังพร้อมที่จะส่งออกได้อีกด้วย หากมีการจัดการด้านเกษตรอย่างเป็นระบบ

การเป็นพันธมิตรหุ้นส่วนกับต่างประเทศ เป็นหัวใจสำคัญ เช่น การปลูกข้าว หากประเทศไทย เจรจากับเวียดนาม กับอินเดีย ได้ โจทย์ที่สำคัญคือ ทำอย่างไร ไม่ให้ราคาข้าวตกต่ำ การจัดการด้านอุปสงค์ อุปทาน หากประเทศปลูกข้าว คุยกันรู้เรื่อง ราคาข้าวสูง เกษตรกรไทยก็ลืมตา อ้าปากได้ อาชีพเกษตรกร ไม่ควรยากจน แต่สิ่งที่สำคัญต่อมาคือ การต่อยอดจากภาคการเกษตร สู่เกษตรอุตสาหกรรมที่ต้องเน้นเรื่องประสิทธิภาพ มีการใช้เทคโนโลยี และ มีการบริหารจัดการ  อีกตัวอย่างเช่น ยางพารา หากคุยกับพันธมิตรที่ปลูกยางได้ ก็สามารถบริหารจัดการมูลค่า และ กลไกตลาด ทำให้เกษตรมีรายได้สูง  สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นการจัดการเชิงนโยบาย เพื่อให้อุตสาหกรรมเกษตรในประเทศไทยมีขีดความสามารถในการแข่งขัน แต่เพียงแค่นี้ไม่พอ สิ่งที่ต้องทำเป็นสิ่งแรกคือการจัดการพื้นฐานคือ การจัดการนำให้เพียงพอต่อการทำการเกษตร และ การจัดการเรื่องสิทธิที่ทำกินของเกษตรกร ทำให้สามารถจัดการเรื่องประสิทธิภาพ และ เพิ่มคุณภาพของสินค้าเกษตร

การใช้เทคโนโลยี เป็นอีกส่วนที่สำคัญ ที่ประเทศไทยต้องยอมรับว่า เรามีการวิจัยและพัฒนาค่อนข้างน้อย เทียบกับประเทศอื่น เราเป็นประเทศใช้เทคโนโลยี “User” มากกว่า “ผู้คิดค้น” สำหรับเทคโนโลยีที่ไทยยังไม่มี ก็ควรเปิดตลาด ให้เจ้าของเทคโนโลยีเข้ามาลงทุน เพราะยังไงไทยก็ไม่มีผู้เชี่ยวชาญอยู่ดี แต่ต้องลดภาษี ลดอุปสรรค เชิญคนที่มีศักยภาพมาอยู่ คนที่มาแล้วต้องจ่ายภาษี เช่น ถ้าได้คนศักยภาพสูง และ รายได้สูง มาสัก 5 ล้านคน ปัจจุบันประเทศไทยมีคนจ่ายภาษีอยู่เพียง 4 ล้านกว่าคน หากได้คนมาจ่ายภาษีอีก 5 ล้านคน รัฐบาลมีเงินมาพัฒนาประเทศทีเดียวสองเท่า มีเทคโนโลยีใหม่ๆ มาต่อยอดธุรกิจยุคเดิม จะทำให้ SME ใหม่ๆ ของไทย ใช้เทคโนโลยี มาต่อยอด และสามารถแข่งขันได้ แต่เราต้องมีกฎระเบียบให้ผู้มาลงทุน ส่งเสริมให้ใช้ SME ในประเทศไทย ใช้วัตถุดิบในประเทศไทย สร้างคนไทย เกิดการจ้างงานในประเทศไทย จ่ายภาษีในประเทศไทย ซึ่งต้องวางแผนแบบรอบคอบ ไม่ให้มีการสวมสิทธิ์ของประเทศที่ 3 แต่เป็นการมาลงทุน โดยมีคนไทยได้ประโยชน์ นอกจากนี้ต้องมีการแก้เรื่องภาษี เรื่อง FTA ให้ประเทศไทยสามารถส่งออกสินค้าเกษตรไปในต่างประเทศ พร้อมสินค้าที่ต่อยอดจากภาคการเกษตร สร้างมูลค่าเพิ่ม ไปสู่ด้านอาหาร และ การสร้างแบรนด์ไทยไปในระดับภูมิภาค

โจทย์สำคัญคือ ทำอย่างไร ให้ SME ไทย พร้อมไปเปิดตลาดโลก ปัญหาหลักๆ มีอะไรบ้าง และเราจะผลักดัน “แพลตฟอร์มแห่งโอกาส” ให้เป็นโมเดลสำคัญของกลไกตลาด ส่ง SME ไทยสู่ตลาดไทย และตลาดโลกได้อย่างไร

1. การเลือกกลุ่มเป้าหมายผิด ไม่เข้าใจความต้องการลูกค้า

SME ไทยจำนวนมากพยายามผลิตสินค้าโดยที่ไม่ได้เข้าใจความต้องการของลูกค้าอย่างแท้จริง ทำให้สินค้าขายไม่ได้ ตัวอย่างเช่น สินค้าเกษตรแปรรูปหลายชนิดที่ถูกออกแบบให้เหมาะกับตลาดไทย แต่เมื่อนำไปขายในต่างประเทศกลับไม่ตรงกับพฤติกรรมผู้บริโภค และมาตรฐานความปลอดภัยของต่างประเทศ อาทิ บางประเทศให้ความสำคัญห่อหุ้ม (Packaging) ที่สะดวกพกพา ขณะที่เราบรรจุสินค้าในบรรจุภัณฑ์แบบดั้งเดิม

2. ขาดความเชี่ยวชาญด้านการตลาด และการสร้างแบรนด์

นี่คือปัญหาใหญ่ที่ทำให้ SME ไทยจำนวนมาก “ทำของเก่งแต่ขายไม่เป็น” การนำเสนอคุณค่าของสินค้า และแบรนด์ (Value & Brand Proposition)  ที่ควรตอบโจทย์พฤติกรรมผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะการสร้างสิ่งที่เรียกว่า “ Uniquely Perceived Brand Love” หรือ ความรู้สึก “รัก และไว้ใจ” จากการรับรู้ของผู้บริโภคที่มีต่อแบรนด์ในแบบเฉพาะตัว และการขาดการพัฒนา “เรื่องเล่าของแบรนด์” หรือ Storytelling

อีกประการคือ ความเชี่ยวชาญด้านช่องการจำหน่ายในแต่ละตลาด อาทิ สินค้าเกษตรไทยต้องการเข้าจีน แต่ไม่รู้ว่าต้องทำการตลาดผ่านแพลตฟอร์มอย่าง Tmall หรือ WeChat หรือ สินค้าเกษตรไทยต้องการเข้าตลาดยุโรป แต่ไม่รู้ว่าต้อง ขอใบรับรองมาตรฐาน (EU Organic, Halal, GMP ฯลฯ)

3. ขาดแคลนเงินทุน

การขยายธุรกิจไปต่างประเทศต้องใช้เงินลงทุนสูง แต่ SME ไทย มักขาดแหล่งเงินทุนที่เพียงพอ โดยเฉพาะในช่วงที่ต้องการขยายกำลังการผลิต หรือต้องลงทุนในมาตรฐานสินค้าสำหรับตลาดสากล ซึ่งอาจเกิดจากปัญหาสำคัญคือ ระบบ Matching Fund หรือเงินร่วมลงทุนในไทยยังไม่เกิดขึ้นมากพอ เงินทุนจากภาครัฐมักมีข้อจำกัดและปล่อยออกมาไม่เร็วพอ นักลงทุนไทยยังขาดความเชื่อมั่นในธุรกิจ SME และสตาร์ทอัพ และที่สำคัญยังขาดระบบนิเวศ (Ecosystem) ที่จะพัฒนาพวกเขาไปสู่ตลาดได้

3 ความท้าทาย และปัญหาเหล่านี้ ทำให้ “พี่เลี้ยง” เป็นสิ่งจำเป็นที่ SME ไทยต้องการ ไม่ว่าจะในรูปแบบ “แพลตฟอร์มแห่งโอกาส” ของเครือซีพี ตามที่ผมจั่วหัวไปตามตัวอย่างข้างต้น หรือจะรูปแบบ “Venture Builder หรือโครงการช่วยเหลือ SME” เป็นต้น

เท่าที่ทราบปัจจุบันมีความช่วยเหลือในลักษณะดังกล่าวหลายโครงการ หนึ่งในนั้น โครงการ “แพลตฟอร์มแห่งโอกาส” โดยแม็คโคร และโลตัส ในเครือเจริญโภคภัณฑ์ หรือซีพี มีบทบาทสำคัญในการช่วยเหลือเกษตรกรและ SME ไทยอย่างรอบด้าน ผ่านกลไกค้าปลีก-ค้าส่ง และระบบสนับสนุนที่ครบวงจร โดยสามารถสรุปได้เป็น 5 ด้านหลัก

1.ด้านการตลาด (Market Access)

เปิดพื้นที่วางจำหน่าย ให้โอกาสเกษตรกรและ SME นำสินค้าเข้าสู่ร้านค้าปลีก-ค้าส่งในระดับประเทศ ทั้งใน แม็คโคร โลตัส และโลตัสโกเฟรช โดยมีการ จัดโซนสินค้าเฉพาะ เช่น โซน “เกษตรกรไทย” หรือ “สินค้า SME ไทย” เพื่อสร้างจุดเด่นและเรื่องราวให้ผู้บริโภคเข้าถึง นอกจากนี้ช่วย SME เข้าถึงลูกค้า B2B และ B2C แม็คโครเป็นช่องทางค้าส่งที่เจาะกลุ่มร้านอาหาร โรงแรม และร้านโชห่วย ส่วนโลตัสเป็นค้าปลีกที่เข้าถึงผู้บริโภคทั่วไป

2.ด้านการพัฒนาองค์ความรู้ (Capacity Building)

การพัฒนาองค์ความรู้ ผ่านการจัดอบรมและเวิร์กช็อปผ่านทีมงาน CP Seeding ในหัวข้อ เช่น การพัฒนาคุณภาพสินค้า มาตรฐาน GMP, อย., GAP การสร้างแบรนด์ การตั้งราคาขาย และให้คำปรึกษาเป็นราย เช่น การปรับบรรจุภัณฑ์ให้เหมาะกับตลาดค้าปลีก หรือการวางกลยุทธ์การขยายช่องทางจำหน่าย โดยพี่เลี้ยงธุรกิจ สร้างเครือข่าย mentor จากผู้เชี่ยวชาญในเครือฯ และพันธมิตรให้คำแนะนำเฉพาะทาง เป็นต้น

3.ยกระดับมาตรฐานและความปลอดภัย (Product Quality & Compliance)

ช่วยปรับปรุงกระบวนการผลิต: ให้ได้ตามมาตรฐานที่สามารถเข้าค้าปลีกสมัยใหม่ได้ เช่น ตรวจสอบย้อนกลับ (Traceability) โดยปัจจุบันร่วมมือกับภาครัฐ เช่น กรมส่งเสริมการเกษตร กรมพัฒนาธุรกิจการค้า เพื่อยกระดับ SME และเกษตรกรอย่างเป็นระบบ

4.ด้านการเงินและโลจิสติกส์ (Supportive Infrastructure)

สนับสนุนระบบโลจิสติกส์ เพื่อ ช่วยเชื่อมระบบการจัดส่ง การรวบรวมสินค้า และการกระจายสินค้าถึงสาขาต่าง ๆ มีเงื่อนไขการชำระเงินที่เป็นธรรม โดยให้เกษตรกร-ผู้ประกอบการมีเงินทุนหมุนเวียน ไม่ต้องแบกรับต้นทุนมาก

5.การสื่อสารและสร้างแบรนด์ (Marketing & Brand Storytelling)

ช่วยโปรโมตผ่านช่องทางของโลตัส และแม็คโครผ่านสังคมออนไลน์ หรือ In-store Promotion เพื่อให้พร้อมจำหน่ายในต่างประเทศ

หากคิดให้ไกลกว่านั้น ลำพังเป็นการ “พี่เลี้ยง” หรือ “Mentor” อาจไม่เพียงพอ ที่ทำจะให้ SME ไทยก้าวสู่ตลาดโลก ผมคิดว่า ยังมี 1-2 สิ่งที่จะช่วยสร้างระบบนิเวศที่เอื้อต่อ SME ในปัจจุบัน อาทิ การสร้าง “Deal Flow” หรือ กระแสของโอกาสในการลงทุน ที่เราต้องสร้างผู้ประกอบการหน้าใหม่ให้เข้ามาในระบบอย่างต่อเนื่อง ดึง “คนเก่ง” และ “เทคโนโลยี” และให้ไทยเป็นศูนย์กลางนวัตกรรมและเทคโนโลยี แล้วนำพวกเขาเข้าเชื่อมต่อกับ SME เพื่อช่วยขยับขยายตลาดให้กว้างมากขึ้น

วันนี้ผมจึงบอกได้ว่า SME หลายกลุ่มได้ก้าวสู่ความสำเร็จแล้วในหลายระดับ ทว่า เวทีสู่ความสำเร็จนี้ต้องมี “พี่เลี้ยง” มี “แพลตฟอร์มแห่งโอกาส” ที่ไม่เพียงช่วยให้ SME ไทยรอด แต่สามารถเติบโต และแข่งขันได้ในระดับโลก

ท้ายที่สุด และเป็นสิ่งที่สำคัญที่จะละเลยเสียมิได้ นั่น คือ SME เองก็ต้อง “ก้าวให้ใหญ่” ด้วยการ “คิดให้ใหญ่” เป็นไปได้ไหมว่า เราอาจเลิกมองแค่ตลาดไทย และมุ่งสร้างสินค้าด้วยแรงบันดาลใจสู่ตลาดภูมิภาค และระดับโลก

โดย : ดร.ธีระพล ถนอมศักดิ์ยุทธ

   ประธานคณะผู้บริหาร ด้านความยั่งยืนองค์กร และการพัฒนากลยุทธ์
 บริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด

The post พลิกวิกฤต ห่วงโซ่การค้าใหม่ รับ Trade War กับ “แพลตฟอร์มแห่งโอกาส” พี่เลี้ยงที่ SME ไทยต้องการ appeared first on .

จากพนักงานออฟฟิศ สู่เกษตรกรรุ่นใหม่ ขับเคลื่อนเกษตรกรรมไทยด้วยเทคโนโลยี

เอกชัย ภาโนมัย หรือ “เข้ม” วัย 28 ปี เคยเป็นหนุ่มเมืองกรุงที่จบการศึกษาด้านบริหารธุรกิจการเงิน จากมหาวิทยาลัยสวนดุสิต แต่เลือกหันหลังให้กับชีวิตที่สะดวกสบายในเมืองหลวง แล้วกลับบ้านเกิดที่จังหวัดอุดรธานี เพื่อสานต่ออาชีพเกษตรกรรมของครอบครัว โดยมีแรงบันดาลใจจากพ่อแม่ที่ทำสวนมะม่วงส่งออก และความฝันที่จะพัฒนาเกษตรกรรมไทยให้ยั่งยืน

“กรุงเทพฯ ไม่ใช่ตัวตนของผม ผมเติบโตมากับการเกษตร และเห็นว่ามันยังมีศักยภาพที่จะพัฒนาได้มากกว่านี้” เข้มกล่าวถึงเหตุผลในการกลับมาทำเกษตรกรรมที่บ้านเกิด

ปัจจุบัน “เข้ม” ทำหน้าที่เป็นอาสาสมัครพัฒนาชุมชน (อสพ.) ของเครือเจริญโภคภัณฑ์ ในโครงการลดความเหลื่อมล้ำ ยกระดับอาชีพและรายได้เกษตรกร โดยความร่วมมือกับมูลนิธิปิดทองหลังพระ สืบสานแนวพระราชดำริ ในพื้นที่จังหวัดอุดรธานี ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นเกษตรกรรุ่นใหม่ที่มีแนวคิดก้าวหน้า

การทำงานในฐานะ “อสพ.” สู่ Young Smart Farmer

การทำงานในฐานะอาสาสมัครพัฒนาชุมชน (อสพ.) เปิดโอกาสให้เข้มได้เรียนรู้แนวทางการพัฒนาชุมชนเกษตรกรรมอย่างรอบด้าน รวมถึงการนำเทคโนโลยีมาใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำเกษตร เขาได้มีส่วนร่วมในโครงการต่าง ๆ ของเครือซีพี ซึ่งไม่เพียงช่วยให้เขาเรียนรู้เทคนิคใหม่ ๆ ในการเพาะปลูก แต่ยังทำให้มองเห็นภาพรวมของการพัฒนาเกษตรกรรมในระดับชุมชน และตระหนักถึงความสำคัญของเทคโนโลยีในการปรับปรุงวิธีการผลิต

“การทำงานเป็น อสพ. ของเครือซีพี ทำให้ผมเข้าใจถึงการสนับสนุนและการพัฒนาทางเลือกที่เป็นประโยชน์กับเกษตรกรในชุมชนมากขึ้น ผมได้เรียนรู้การใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าและมีประสิทธิภาพ การจัดการ และเทคโนโลยีการผลิตผักมูลค่าสูงในระบบโรงเรือน ซึ่งต่อยอดมาเป็นส่วนสำคัญในการพัฒนาตนเองเป็น Young Smart Farmer” เข้มเล่าถึงประสบการณ์ที่ได้รับจากการทำงานในโครงการฯ

การมีโอกาสได้รับคัดเลือกเป็น Young Smart Farmer

ประสบการณ์จากการทำงานในพื้นที่และการเรียนรู้ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจากเครือซีพี ทำให้เข้มได้รับการคัดเลือกเป็น Young Smart Farmer จังหวัดอุดรธานี โดยกรมส่งเสริมการเกษตร ซึ่งถือเป็นการยอมรับถึงศักยภาพและความตั้งใจจริงในการพัฒนาเกษตรกรรม โดยเฉพาะการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อยกระดับการผลิต รวมถึงการนำองค์ความรู้ที่ได้จากโครงการมาปรับใช้จริงในสวนมะม่วงของตนเอง

การนำความรู้ด้านบริหารธุรกิจมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาการเกษตร

จุดแข็งของเข้ม คือการนำความรู้จากการศึกษาด้านบริหารธุรกิจมาปรับใช้ในการวางแผนเกษตรอย่างเป็นระบบ โดยเน้นการใช้เทคโนโลยี เช่น ระบบพยากรณ์อากาศ และระบบน้ำหยด เพื่อช่วยลดความเสี่ยง เพิ่มผลผลิต และยกระดับคุณภาพของผลผลิตให้แข่งขันได้

“การเกษตรในยุคนี้ต้องการความแม่นยำและมีประสิทธิภาพ เราต้องใช้ข้อมูลและเทคโนโลยีมาเสริมในการตัดสินใจ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ดีที่สุด”

สร้างเครือข่ายกับเกษตรกรรุ่นใหม่

ในฐานะหนึ่งในสมาชิกของโครงการ Young Smart Farmer เข้มได้รับโอกาสในการเรียนรู้และแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับเกษตรกรรุ่นใหม่จากทั่วประเทศ เขายังได้สร้างเครือข่ายที่แข็งแกร่งซึ่งช่วยให้การทำงานของเขามีประสิทธิภาพมากขึ้น

“โครงการ Young Smart Farmer เปิดโลกทัศน์ของผมจริง ๆ ผมได้พบกับเกษตรกรที่มีความรู้และแรงบันดาลใจที่แรงกล้า ซึ่งทำให้ผมได้รับประสบการณ์และเทคนิคใหม่ ๆ ที่นำมาปรับใช้ในสวนของตัวเอง” เข้มเล่าถึงการเข้าร่วมโครงการที่เปลี่ยนแปลงมุมมองของเขา

แบ่งปันความรู้สู่ชุมชน

เข้มไม่ได้เก็บความรู้ไว้เพียงลำพัง แต่ยังตั้งใจถ่ายทอดสู่เกษตรกรในชุมชน โดยเฉพาะการจัดการโรงเรือน การป้องกันโรคและแมลง และการใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ เพื่อให้เกษตรกรมีรายได้และคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

“ผมอยากให้เกษตรกรในชุมชนมีชีวิตที่ดีขึ้น ผมอยากให้พวกเขาพัฒนาอาชีพการเกษตรให้ยั่งยืน และมีกำไรจากการทำเกษตรอย่างจริงจัง” เข้มกล่าวถึงความตั้งใจในการช่วยเหลือเกษตรกรในชุมชน

เป้าหมายในอนาคต

เข้มตั้งใจจะพัฒนาตนเองให้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านมะม่วง พร้อมสร้างจุดรวบรวมผลผลิตคุณภาพดีเพื่อส่งออกสู่ตลาดต่างประเทศ โดยเชื่อมั่นว่าการเกษตรไทยยังสามารถเติบโตได้อีกมาก หากมีการนำเทคโนโลยีและนวัตกรรมเข้ามาช่วย และเกษตรกรร่วมมือกันอย่างจริงจัง “เราต้องใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ ๆ และร่วมมือกันระหว่างเกษตรกร เพื่อให้เราสามารถแข่งขันในตลาดโลกได้”

รับมือกับความท้าทายจากโลกร้อน

สภาพอากาศที่ร้อนจัดและการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศกลายเป็นอุปสรรคที่เกษตรกรยุคใหม่ต้องเผชิญ เข้มเชื่อว่าเทคโนโลยี เช่น ระบบโรงเรือนและระบบน้ำหยด คือคำตอบที่จะช่วยให้ปรับตัวและรับมือกับความเปลี่ยนแปลงได้อย่างมีประสิทธิภาพ “เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับการเปลี่ยนแปลง เราต้องปรับตัวและใช้เทคโนโลยีมาเป็นเครื่องมือในการจัดการกับปัญหาโลกร้อน”

เกษตรกรรุ่นใหม่ผู้มุ่งมั่นสู่เกษตรกรรมยั่งยืน

“เข้ม” จึงไม่เพียงแต่เป็นเกษตรกรที่มีความมุ่งมั่น แต่ยังเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง ที่รวมเอาความรู้ เทคโนโลยี และจิตวิญญาณของผู้พัฒนาชุมชนเข้าด้วยกัน เพื่อสร้างอนาคตใหม่ให้เกษตรกรรมไทยก้าวสู่ความยั่งยืนอย่างแท้จริง

The post เครือซีพี ผลักดัน “เข้ม” อสพ. เกษตรรุ่นใหม่ สู่ Young Smart Farmer จ.อุดรธานี พร้อมพัฒนาเกษตรกรรมไทยสู่ความยั่งยืน appeared first on .

ทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่องสำหรับจำนวนผู้ใช้งาน AI โดยเฉพาะ Chat GPT โดยบริษัท โอเพนเอไอ (Open AI) ที่มีผู้ใช้งานเฉลี่ย 200 ล้านคนทั่วโลก มีอัตราการเยี่ยมชมกว่า 53 ล้านการเยี่ยมชมต่อวัน บรรดาบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ติดอันดับในนิตยสารฟอร์จูน 500 ถึง 92% ใช้ผลิตภัณฑ์ดังกล่าว

ไม่ต่างจาก Deep Seek, Chatbot AI น้องใหม่จากจีนที่ก่อตั้งโดยกองทุนจีน High-Flyer มียอดผู้ใช้งานเฉลี่ย 22 ล้านคนต่อวัน  บรรดาบริษัทชั้นนำจากจีน อาทิ เทนเซ็นต์ ไป่ตู้ หรืออาลีบาบา ก็นำโมเดลของ Deepseek ไปไว้ในบริการคลาวด์ของตนเอง

แพลตฟอร์ม AI เหล่านี้ ไม่เพียงเป็น “เครื่องมือ” ที่ให้ข้อมูลแก่ผู้ใช้ แต่ความสามารถ การใช้เหตุผล (Reasoning) แบบเฉพาะเจาะจง (Hyper-Personalization) กำลังชี้นำ “การตัดสินใจ” ที่สำคัญยิ่งยวดของมนุษย์ โดยเฉพาะเมื่อการตัดสินใจเหล่านั้นมิใช่เพียงแค่เรื่องของการทำงาน หากยังรวมถึงเรื่องราวในชีวิตประจำวันแทบทุกด้าน

ดังที่นักวิจัยจากศูนย์เลเวอร์ ฮัลม์ สำหรับอนาคตของปัญญาประดิษฐ์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ หรือ “Cambridge’s Leverhulme Centre for the Future of Intelligence (LCFI)” เปิดเผยผ่านบทความ “Coming AI-driven economy will sell your decisions before you take them, researchers warn” ระบุว่า

“AI ที่มีลักษณะเป็นมนุษย์ จะเข้าถึงข้อมูลทางจิตวิทยา และพฤติกรรมที่เป็นส่วนตัวอย่างมาก ผสมผสานความรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมออนไลน์ของเรา ให้เข้ากับความสบายใจของเรา เลียนแบบบุคลิก และคาดการณ์การตอบสนองที่ต้องการ ทั้งนี้เพื่อสร้างความไว้วางใจ และความเข้าใจในระดับที่สามารถชักจูงทางสังคมในระดับอุตสาหกรรมได้”

มนุษย์อาจกลายเป็นเพียง “ผู้รับคำแนะนำ” จาก AI ที่ประมวลข้อมูลได้รวดเร็วกว่า มีข้อมูลแน่นกว่า และดูเป็นเหตุเป็นผลมากกว่า

AI คิดเป็นเหตุเป็นผล ไร้ความเหนื่อยล้า

สาระสำคัญของประเด็นนี้ ไม่ใช่เพียงเพราะ AI คิดได้รวดเร็วกว่า แต่เป็นเพราะ มันไม่เหนื่อยล้า ไม่มีอารมณ์ และความลำเอียง ซึ่งจะทำให้ดูเหมือนว่า การตัดสินใจของเราที่มาจาก AI นั้นมีคุณภาพมากกว่า

หากวิเคราะห์ในระดับมหภาค อาทิ ด้านการอุตสาหกรรม AI สามารถคาดการณ์แนวโน้มการตลาด ควบคุมระบบห่วงโซ่อุปทาน และบริหารทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ ดังที่บรรดาบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ติดอันดับในนิตยสารฟอร์จูนต่างใช้ AI ตามที่กล่าวจั่วหัวไว้ข้างต้น สิ่งนี้ทำให้บริษัทเหล่านี้อาจมีศักยภาพเหนือกว่าบริษัทที่ยังพึ่งพาการตัดสินใจของมนุษย์ อย่างๆน้อย คือ เรื่องของความรวดเร็วของการบริหารข้อมูล อันนำมาสู่การตัดสินใจ เป็นต้น

ด้านการแพทย์ และสุขภาพ เป็นอีกประเด็นที่โดดเด่น และได้รับความสนใจเมื่อมาเปิดประเด็นด้าน AI ว่าที่จริงปัจจุบัน AI สามารถประมูลข้อมูลแบบ Hyper-Personalization ผ่านเทคโนโลยี Deep-Learning เจาะข้อมูลมหาศาลจาก IoT และจีโนมของแต่ละบุคคล คาดการณ์โรคที่อาจเกิดขึ้นได้ล่วงหน้า และพบความผิดพลาดน้อยที่สุด ดังผลงานวิจัยทางการแพทย์ พัฒนา AI วินิจฉัยโรคมะเร็งผิวหนัง จากมหาวิทยาลัยไฮเดลเบิร์ก ประเทศเยอรมนี “Convolutional Neural Network” หรือ “CNN” สามารถแยกแยะรอยโรคชนิดที่เป็นมะเร็ง โรคผิวหนังอื่นๆ และผิวหนังปกติ จากภาพถ่ายผิวหนัง 100,000 ภาพ ได้แม่นยำถึง 95% ในขณะที่แพทย์วินิจฉัยได้แม่นยำเพียง 86.6% ซึ่งสามารถลดการผ่าตัดที่ไม่จำเป็นในผู้ป่วยมะเร็งแต่ละเคสมากขึ้น

AI ที่แม่นยำกว่ามนุษย์ จึงอาจนำไปสู่ยุคที่ มนุษย์ไม่สามารถแข่งขันกับการตัดสินใจของ AI ได้อีกต่อไป

Big Data และ IoT : โลกที่อนาคตถูกคาดการณ์ได้ทั้งหมด

เป็นข่าวคราวใหญ่โต เมื่อ Big Data ถูกพาดพิงในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในปี 2559 ผ่านบทความ “บิ๊กดาต้า” กับ “เลือกตั้ง” ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ในเว็ปไซต์กรุงเทพธุรกิจ โดยคุณธนชาติ นุ่มนนท์ ที่ระบุถึงความเห็นของทีมงานหาเสียงของพรรครีพับลิกัน สำหรับความพ่ายแพ้ของนางฮิลลารี คลินตัน โดยระบุว่า ข้อมูลที่พรรคเดโมแครตมีอยู่ไม่เป็น “ปัจจุบัน” ทำให้วางกลยุทธ์การหาเสียงบางด้านผิดพลาด นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการจ้าง “Cambridge Analytica” นำข้อมูลส่วนบุคคล มาใช้วิเคราะห์ และนำเอไอมาสร้างโมเดลหาเสียง

เป็นไปได้ไหมว่า การตัดสินใจของผู้ลงคะแนนแต่ละครั้ง อาจถูกกำหนดล่วงหน้าอย่างแนบเนียน ที่ใช้เทคโนโลยีการเก็บ และวิเคราะห์ Big Data เข้ามาช่วย “นำทาง” การตัดสินใจ

อีกเทคโนโลยีหนึ่งที่มักได้รับการกล่าวถึงควบคู่กับ AI และ Big Data คือ IoT หรือ Internet of Things เป็น “สิ่ง” จำนวนมากมายที่ถูกเชื่อมต่อด้วยอินเทอร์เน็ต และถูกแบ่งปันข้อมูลกันและกัน ระหว่างเครื่องจักร อุตสาหกรรม และอุปกรณ์อื่นๆ พร้อมกับตัวมนุษย์ ที่คอยป้อนข้อมูลผ่านการสั่งการ และการกระทำในแต่ละครั้ง ดังเราเห็นได้จากหลายเมืองในโลกได้ฝังเซ็นเซอร์ในรูปแบบ IoT ไว้กับโครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพ เพื่อตรวจสอบกิจกรรมต่างๆ อาทิ การตรวจจับการจราจร ที่ติดขัด ผ่านเครื่องวัด IoT อัตโนมัติ ที่ติดกับสัญญาณไฟจราจร เป็นต้น

เพื่อให้เห็นภาพชัดขึ้น เราอาจยกตัวอย่าง “IoMT” หรือ “Internet of Medical Things” เช่น นาฬิกาล้ำสมัยที่ตรวจจับพฤติกรรมการนอนหลับ และพฤติกรรมสุขภาพอื่นๆ ให้เราได้รับรู้ และเป็นข้อมูลทางการแพทย์ ที่สามารถกำหนดแนวทางการรักษาของโรคได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

ข้อมูลเหล่านี้มิเพียงนำมาช่วย “ตัดสินใจ” ทว่าถูกนำมา “วางแผน” และ “คาดการณ์” ล่วงหน้า กลายเป็น “เซ็นเซอร์เก็บข้อมูล” อาทิ บ้านอัจฉริยะจะรู้ว่ามนุษย์กำลังป่วยก่อนที่มนุษย์จะรู้ตัวเอง เมืองอัจฉริยะจะคำนวณปริมาณการจราจร และพฤติกรรมของประชาชนล่วงหน้า แพทย์จะสามารถกำหนดการป้องกัน และแนวทางการการรักษาก่อนที่โรคจะเกิดขึ้น เป็นต้น

ในอนาคตเราอาจถูก AI วางแผนได้ว่า เราจะมีอายุถึงกี่ปี?

เส้นแบ่งที่เลือนราง ความโดดเดี่ยว โลกเสมือนจะกลายเป็นโลกจริง

ข้อมูลจาก IoT และ AI จะถูกส่งตรงเข้าสู่สมองโดยไม่ต้องใช้จอภาพ หรืออุปกรณ์อีกต่อไป มนุษย์สามารถเรียนรู้และรับประสบการณ์โดยตรงผ่าน Neural Interface หรือ Brain-Computer Interface (BCI) ซึ่งทำให้มนุษย์ “เชื่อมต่อ” กับโลกเสมือนแทนที่จะอยู่ในโลกจริง ข้อเท็จจริงนี้ก่อให้เกิดความท้าทายใหม่หลายประเด็น อาทิ ความสุขในโลกเสมือนจะมีค่ามากกว่าโลกจริง คนจะเลือกใช้ชีวิตใน Metaverse มากกว่าชีวิตจริง หรือ  ความเป็นจริง (Reality) และโลกเสมือน (Virtual Reality) จะหลอมรวมกัน จนทำให้คนแยกไม่ออกว่าอะไรคือของจริง ที่สำคัญสิ่งนี้อาจนำไปสู่กระบวนการเรียนรู้ของมนุษย์ ทั้งความรู้ ค่านิยม และประสบการณ์ที่ถูกควบคุมโดย AI

สิ่งนี้นำมาสู่ความกังวลที่ว่า เมื่อคนเริ่มหลีกหนีจากโลกจริงไปอยู่ในโลกเสมือน จะทำให้ปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ที่มีต่อกันน้อยลง และทำให้เกิดความโดดเดี่ยวในหัวใจของมนุษย์แต่ละคนมากขึ้น

AI กระทุ้งเศรษฐกิจ – ตำแหน่งแห่งที่มหาอำนาจ – ระบบการเงินโลกผันแปร 

มีคำกล่าวว่า “ข้อมูล” คือ “ทรัพย์สิน” ที่สำคัญของมนุษยชาติ ใครเป็นเจ้าของข้อมูล ก็เป็นเจ้าของ “ความรู้” เป็นขุมทรัพย์ที่นำทางการตัดสินใจของมนุษย์ ทั้งด้านการเมือง สังคม เศรษฐกิจ และอื่นๆ เป็นต้น

เมื่อไม่นานมานี้ ศูนย์วิจัยกสิกรไทยได้เผยแพร่บทความ “DeepSeek-กระแสชั่วครู่ หรือจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของ AI” ได้เล่าถึงการแข่งขันความเป็นผู้นำด้านเอไอระหว่างจีน และสหรัฐอเมริกา โดยระบุความตอนหนึ่งว่า

“หลายฝ่ายมองว่าการเปิดตัว DeepSeek-R1 เป็น “Sputnik Moment” ของอุตสาหกรรม AI สหรัฐฯ หรือแม้แต่จุดสิ้นสุดของการครองอำนาจนำด้าน AI ของสหรัฐฯ  อย่างไรก็ตาม ศูนย์วิจัยกสิกรไทยคาดว่าแม้ DeepSeek ยังไม่ได้แซงหน้า OpenAI ในด้านความสามารถ แต่จะเป็นการปลุกให้สหรัฐฯ ให้ตื่นตัว”

“สงคราม Tech War ระหว่างจีนและสหรัฐฯ คงจะรุนแรงขึ้นซึ่งจะนำไปสู่การปรับนโยบายด้าน AI ของทั้งสองประเทศ”

”จีนคาดว่าจะใช้โอกาสนี้เพื่อผลักดันแผน Next Generation AI Development Plan  ที่มุ่งหวังให้ประเทศเป็นศูนย์กลางนวัตกรรม AI ระดับโลกภายในปี 2573 บริษัทชั้นนำอย่าง Alibaba กำลังเปิดตัวโมเดล AI ใหม่ (เช่น Qwen 2.5 ) แม้ว่าผลิตภัณฑ์เหล่านี้อาจยังไม่สามารถเทียบกับจุดแข็งด้านต้นทุนของ DeepSeek ได้” ศูนย์วิจัยกสิกรไทยระบุ

ข้อมูลนี้ชี้ให้ การแข่งขันการครองตำแหน่งแห่งที่ของความเป็นผู้นำด้าน AI ซึ่งจะส่งผลกระเทือนต่อระบบเศรษฐกิจโลกตามมา เรียกได้ว่าประเทศที่ควบคุม และพัฒนา AI ที่มีประสิทธิภาพสูงสุด จะเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ ด้วยการกำ “ชุดข้อมูล และความรู้” ของสังคมไว้ ประเทศที่ไม่มี AI ล้ำสมัย อาจกลายเป็น “ผู้บริโภค” ของประเทศที่มีเทคโนโลยี AI ที่ดีกว่า สิ่งที่น่าขีดเส้นใต้ตรงนี้ คือ AI จะกำหนดว่าใครเป็นผู้ชนะในโลกธุรกิจ ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป

อีกประเด็นหนึ่งที่น่าจะสนใจ คือ ระบบการเงิน ที่มีความเสี่ยงถูกสั่นคลอนได้ง่าย เนื่องจาก AI สามารถเจาะระบบความปลอดภัยขั้นสูงสุดได้ภายในเสี้ยววินาที สิ่งเหล่านี้อาจนำมาสู่ การโจมตีทางไซเบอร์ (Cyber Attacks) ระบบบล็อกเชน และคริปโทเคอร์เรนซี อาจถูก AI ควบคุมได้ และระบบธนาคารกลางอาจไม่สามารถป้องกันเงินเฟ้อ หรือการโจมตีทางการเงินที่มาจาก AI ได้เพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามนี้ โลกอาจต้องมี ตำรวจไซเบอร์ที่เป็น AI เพื่อคอยควบคุม AI อื่นๆ ไม่ให้ทำผิดจริยธรรม

AI ปฏิวัติวงการการศึกษา

มีคำกล่าวว่า AI จะเป็นผู้สอนทุกอย่างแทนที่ครู มนุษย์จะสามารถดาวน์โหลดทักษะ และความรู้เข้าสมองได้โดยตรง หรือแม้กระทั่งโรงเรียน และมหาวิทยาลัยอาจไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป บทสนทนาเรื่อง AI กับระบบการศึกษา เป็นหัวข้อสนทนาที่ได้รับการพูดถึงมากขึ้นในแวดวงต่างๆ

บทความ World Economic Forum หัวข้อ “การปฏิวัติห้องเรียน: AI กำลังเปลี่ยนแปลงการศึกษาโลก” เผยแพร่ในเดือนเมษายน 2567 อ้างถึงรายงาน“Shaping the Future of Learning: The Role of AI in Education 4.0” ระบุว่า “เทคโนโลยีที่เกิดขึ้นใหม่สามารถช่วยระบบการศึกษาตอบสนองความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับการรู้หนังสือดิจิทัล และการสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ปรับตัวได้ โดยผ่านกรณีศึกษา ซึ่งแสดงให้เห็นว่า AI ที่ใช้งานอย่างสร้างสรรค์กำลังเปลี่ยนแปลงการศึกษาโดยการปรับปรุงผลการเรียนรู้ เสริมพลังให้กับครู และเตรียมนักเรียนให้พร้อมกับทักษะในอนาคต” โดยซาเดีย ซาฮิดี กรรมการผู้จัดการ World Economic Forum ถึงกับระบุว่า “AI กำลังก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์การศึกษาทั่วโลก”

มีกรณีศึกษาหลายกรณี ในบทความนี้ อาทิ กระทรวงศึกษาธิการของเกาหลีใต้ใช้ AI พัฒนาตำราเรียน ออกแบบให้ตอบโจทย์ความหลากหลายของนักเรียน โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มการเรียนรู้ที่ได้รับการปรับแต่งให้เหมาะสม (Personalized learning) และลดการพึ่งพาทางการศึกษาของภาคเอกชน เป็นต้น

บทความชิ้นนี้ยังเสนอแนะให้ผู้นำทางการเมือง และผู้นำทางการศึกษาบูรณาการ AI ให้เข้าระบบการศึกษาอย่างมีความรับผิดชอบ และรับประกันความปลอดภัยของข้อมูลที่ละเอียดอ่อน เพื่อให้ “เทคโนโลยี” กับ “อนาคตเด็ก” เดินเคียงคู่ และส่งเสริมกันอย่างมีประสิทธิภาพ

เราจะเห็นได้ว่า AI กำลังเข้ามามีบทบาทสำคัญในแวดวงการศึกษา ทลายกรอบการศึกษาแบบเดิม และเดินสู่การศึกษาแบบ 5.0 ซึ่งมีทั้งผลลัพธ์ที่น่าสนใจ และความท้าทาย

ในฐานะภาคเอกชนก็ได้ตอบรับความท้าทายนี้เช่นกัน อาทิ เครือเจริญโภคภัณฑ์ โดยบริษัท เจริญโภคภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน) นำเอาแนวคิด “Bionic Organization องค์กรแห่งอนาคต” เข้ามาเป็นแนวคิดขับเคลื่อน ผสานการทำงานระหว่างคน และเครื่องจักร โดย 70% เป็นเรื่องคน และ 30% เป็นเรื่องเทคโนโลยี ผลักดันสู่เป้าหมายเกษตรเทคโนโลยี (Agri Tech) นำ AI และนวัตกรรมปรับใช้ในทุกกระบวนการผลิต พร้อมสนับสนุนนวัตกร สร้างสรรค์ผลงานที่สร้างคุณค่าเพิ่ม

โดยสรุป บทความนี้กำลังเชื้อเชิญให้ผู้อ่านตั้งคำถามว่า หาก AI มีบทบาทตัดสินใจและคาดการณ์อนาคตได้อย่างแม่นยำ มนุษย์อาจต้องเลือกระหว่าง การเป็นผู้ควบคุม AI หรือ เป็นเพียงผู้ตาม

เราควรให้ AI ตัดสินใจทุกอย่างแทนเราหรือไม่? เราจะป้องกันไม่ให้ AI ทำลายความเป็นมนุษย์ได้อย่างไร? และมนุษย์จะยังคงมีอิสระในการตัดสินใจของตัวเอง หรือจะกลายเป็นเพียง “เครื่องจักรชีวภาพ” ที่ทำตามคำแนะนำของ AI?

นี่คือสิ่งที่เราต้องถามตัวเองในวันนี้

โดย : ดร.ธีระพล ถนอมศักดิ์ยุทธ

ประธานคณะผู้บริหาร ด้านความยั่งยืนองค์กร และการพัฒนากลยุทธ์ เครือเจริญโภคภัณฑ์

The post ศึก “AI” : “มนุษย์” หรือ “เทคโนโลยี” ใครนำ-ใครตาม? appeared first on .

“คนรุ่นใหม่ต้องการมากกว่าการเป็นลูกจ้าง – พวกเขาต้องการเป็นเจ้าของ”

นี่คือแนวคิดที่ผลักดันให้ เครือเจริญโภคภัณฑ์ (CP) สร้าง “โครงการเถ้าแก่” แพลตฟอร์มปั้นผู้นำรุ่นใหม่ให้ก้าวขึ้นมาเป็นเจ้าของธุรกิจภายในองค์กรอย่างแท้จริง

จากหลักสูตรที่ไม่ได้สอนแค่ “ทฤษฎีการบริหาร” แต่ให้ลงมือทำธุรกิจจริง โครงการเถ้าแก่ได้สร้างผู้นำรุ่นใหม่มากมาย หลายคนก้าวขึ้นเป็นผู้บริหารระดับสูงตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 30 ปี และได้รับมอบหมายให้ดูแลธุรกิจสำคัญทั้งในไทยและต่างประเทศ

“ผู้นำรุ่นใหม่” ที่เติบโตจากโครงการนี้ และกลายเป็นเถ้าแก่ผู้ขับเคลื่อนธุรกิจของเครือซีพีทั้งในประเทศและในระดับโลก มีด้วยกันหลายคน ได้แก่ 1.คุณชัยรัตน์ นรรัชตสกุล (28 ปี) – ผู้ขับเคลื่อนธุรกิจค้าปลีกและ E-commerce ในจีน 2.คุณชวัลญา ภักตรนิกร (29 ปี) – ผู้เชี่ยวชาญด้านจัดซื้อและการเงินของเครือซีพี 3.คุณเกษสุรางค์ ดีจงกิจ (29 ปี) – ผู้บริหารธุรกิจฟาร์มสุกรระดับนานาชาติ 4.คุณณัชชาชนก ณ ตะกั่วทุ่ง (30 ปี) – CEO แห่งธุรกิจค้าปลีกในเครือซีพี 5.คุณฑิตา ตั้งฤทัยวาณิชย์ (32 ปี) -เถ้าแก่หญิงผู้ขับเคลื่อนธุรกิจวัตถุดิบอาหารสัตว์ในอินเดียและจีน

เริ่มกันที่ คุณชัยรัตน์ นรรัชตสกุล เถ้าแก่หนุ่มไฟแรงที่ขับเคลื่อนธุรกิจค้าปลีกและออนไลน์ในจีน

คุณชัยรัตน์ เล่าว่า เข้าร่วมโครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี เพราะมองเห็นโอกาสที่แตกต่างจากหลักสูตรพัฒนาผู้นำทั่วไป “โครงการนี้สอนให้เราคิดและทำงานแบบ ‘เถ้าแก่’ ซึ่งหมายถึงการบริหารธุรกิจเสมือนเป็นของตัวเองจริง ๆ” ทั้งนี้ นายชัยรัตน์ได้เริ่มต้นจากการได้รับมอบหมายให้ดูแล CP Fresh Mart สาขามวกเหล็ก ซึ่งเป็นประสบการณ์แรกที่ทำให้เขาเข้าใจการบริหารธุรกิจตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ

สิ่งที่เขาได้ค้นพบ ซึ่งถือเป็น Food for Thought คือ 1.การตัดสินใจทุกอย่างมีผลต่อยอดขายและกำไรขาดทุน 2.ต้องบริหารต้นทุน และปรับกลยุทธ์การตลาดให้ธุรกิจเติบโต 3.ได้รับอิสระในการบริหาร แต่ต้องรับผิดชอบผลลัพธ์ของตัวเอง เขากล่าวว่า “การได้บริหารธุรกิจจริงตั้งแต่อายุยังน้อย ทำให้ผมเติบโตอย่างรวดเร็วทั้งในมุมมองธุรกิจ ทักษะการบริหาร และภาวะผู้นำ”

จาก CP Fresh Mart ปัจจุบันคุณชัยรัตน์เติบโตสู่การดูแลธุรกิจค้าปลีกและออนไลน์ในจีน โดยปัจจุบันชัยรัตน์รับผิดชอบ 3 โครงการธุรกิจหลักของเครือซีพีในจีน ได้แก่ ธุรกิจค้าปลีกในกว่างโจว รับผิดชอบในการวางกลยุทธ์และขยายธุรกิจค้าปลีกให้เติบโตอย่างยั่งยืน รวมถึงการบริหารงานขาย การตลาด และพัฒนาประสบการณ์ลูกค้า ธุรกิจ E-commerce ในจีนตอนใต้รับผิดชอบบริหารช่องทางการขายออนไลน์ และวางแผนกลยุทธ์ดิจิทัล และการขยายฐานลูกค้าโดยใช้เทคโนโลยีและข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data) โครงการ Global Sourcing รับผิดชอบคัดสรรและบริหารซัพพลายเชนระดับโลก และจัดหาสินค้าและวัตถุดิบคุณภาพสูงจากจีน เพื่อตอบสนองตลาดทั่วโลก

“สิ่งที่ทำให้ผมเติบโตเร็ว ไม่ใช่แค่โอกาส แต่เป็น ‘Mindset’ ของเถ้าแก่ที่ถูกปลูกฝังมาตลอด” นอกจากนี้ คุณชัยรัตน์มองว่าแนวคิด “เป็นลูกวัวไม่กลัวเสือ” คือกุญแจสำคัญที่ช่วยให้เขากล้าคิด กล้าทำ และไม่กลัวการเปลี่ยนแปลง “เถ้าแก่ต้องเป็นนักคิด นักบริหาร และนักแก้ปัญหาในคนเดียวกัน เราต้องสามารถตัดสินใจได้เร็ว และรับผิดชอบผลที่เกิดขึ้นให้ได้”

นอกจากนี้ คุณชัยรัตน์มองว่าโครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี แตกต่างจากการเรียนรู้แบบทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เพราะ ไม่ใช่แค่การอบรม แต่เป็นการทำธุรกิจจริง ที่ให้อิสระในการคิดและตัดสินใจ เน้นการเรียนรู้จากการลงมือทำจริง (Action Learning) และเป็นสร้างผู้นำที่สามารถบริหารธุรกิจรอบด้าน ไม่ใช่แค่ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน “ที่นี่ไม่ได้สอนให้เราเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านใดด้านหนึ่ง แต่สอนให้เราพัฒนาให้รอบด้าน และพร้อมเผชิญกับความท้าทายของธุรกิจจริง ๆ”

ในการนี้ เขามองว่าผู้นำรุ่นใหม่ที่จะประสบความสำเร็จ จะต้องมีคุณสมบัติ คือ 1.อดทน ทุ่มเท ไม่ยอมแพ้ 2.มีความเชี่ยวชาญในธุรกิจที่ดูแล 3.กล้าคิด กล้าทำ และไม่กลัวการเปลี่ยนแปลง 4.เปิดใจรับฟังความคิดเห็น และดึงศักยภาพของคนรอบตัวออกมาใช้  “ผู้นำที่ดีต้องรู้จักให้โอกาส และเปิดทางให้คนเก่งๆ ได้ช่วยกันขับเคลื่อนองค์กร” เขากล่าว และยังให้คำแนะนำต่อไปว่าคนรุ่นใหม่ที่ต้องการเติบโตเร็วจะต้องกล้าคิดกล้าลองและเรียนรู้จากความผิดพลาด ต้องมองงานที่ทำเหมือนเป็นธุรกิจของตัวเอง และทำงานให้เต็มที่ เพราะถ้าธุรกิจประสบความสำเร็จ เราจะเติบโตไปพร้อมกัน สุดท้ายคืออย่าหยุดพัฒนาตัวเอง และต้องพร้อมเปิดรับสิ่งใหม่ ๆ เสมอ “ถ้าอยากเติบโตเร็ว ต้องคิดให้ใหญ่ และมองให้ไกลกว่าคนอื่น”

อย่างไรก็ดี คุณชัยรัตน์ตั้งเป้าหมายที่จะพัฒนาตัวเองให้เก่งขึ้นในทุก ๆ ด้าน และพร้อมรับผิดชอบธุรกิจที่ใหญ่ขึ้นในอนาคต ด้วยการเสริมสร้างความรู้ด้านกลยุทธ์และการบริหารธุรกิจให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น พัฒนาแพลตฟอร์มออนไลน์ของเครือซีพีในจีนให้เติบโต และสร้างโอกาสใหม่ๆ ให้ธุรกิจค้าปลีกของเครือซีพีขยายตัวในระดับโลก “ถ้าเราพัฒนาตัวเองให้ดีพอ เราจะได้รับความไว้วางใจให้ดูแลธุรกิจที่ใหญ่ขึ้น และสามารถสร้างผลกระทบที่ดีต่อองค์กรได้มากขึ้น”

ทั้งนี้ยังมองว่า เถ้าแก่ไม่ใช่แค่พนักงาน แต่ต้องเป็นเจ้าของธุรกิจที่แท้จริง ต้องกล้าตัดสินใจ รับผิดชอบ และพร้อมเผชิญกับทุกความท้าทาย และต้องมีความกล้า มีความซื่อสัตย์ และพร้อมเปิดโอกาสให้ตัวเองและองค์กรเติบโตไปด้วยกัน

เรื่องราวของ คุณชัยรัตน์ นรรัชตสกุล เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า โครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี คือเส้นทางที่สามารถปั้นคนรุ่นใหม่ให้กลายเป็นผู้นำธุรกิจระดับโลกได้จริง

เส้นทางเถ้าแก่รุ่นใหม่ของ คุณชวัลญา ภักตรนิกร จากนักบัญชีสู่เถ้าแก่ผู้นำด้านจัดซื้อและบริหารการเงิน

คุณชวัลญา ภักตรนิกร หรือ “โซ่” ได้ก้าวขึ้นมาเป็น เถ้าแก่กลาง และสปอนเซอร์เถ้าแก่โครงการจัดซื้อจัดหาสุกร เถ้าแก่บริหารการเงินของเครือซีพี ในวัยเพียง 29 ปี เส้นทางของเธอไม่ได้เริ่มต้นจากความฝันที่จะเป็นผู้นำธุรกิจ แต่เกิดจาก ความตั้งใจในการเรียนรู้และความกล้าที่จะเปลี่ยนแปลง จนทำให้เธอได้พบสิ่งที่เธอรัก และเติบโตในองค์กรอย่างก้าวกระโดด

เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้ขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งนี้เร็วขนาดนี้ แต่เพราะโครงการเถ้าแก่ เปิดโอกาสให้ลงมือทำจริง ได้รับความไว้วางใจจากผู้บริหาร และสร้างทีมของตัวเอง ทำให้เธอสามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็ว  “การเป็นเถ้าแก่ทำให้ได้ลองทำหลายอย่าง ทั้งบริหารการเงินและการจัดซื้อ พอทำไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มรู้ว่าตัวเองชอบอะไร และพยายามลงลึกในสิ่งนั้น จนมันกลายเป็นจุดแข็ง” ทั้งนี้จุดเปลี่ยนสำคัญคือ การได้ทำงานจริงและรับผิดชอบโครงการที่ส่งผลต่อองค์กรโดยตรง ทำให้เธอมีโอกาสเติบโตเร็วขึ้น ทั้งนี้จุดเปลี่ยนสู่การเป็นผู้นำคือการลองผิดลองถูก

“การเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือการลงมือทำจริง ถ้าเราอยากเติบโต เราต้องเป็นคนที่สร้างผลลัพธ์ให้กับองค์กร ไม่ใช่แค่ทำงานตามหน้าที่”โซ่ กล่าว และเธอคิดว่าผู้นำรุ่นใหม่ที่จะประสบความสำเร็จได้นั้น จะต้อง ไม่หยุดนิ่ง และพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ เข้าใจธุรกิจ และมองภาพรวมได้กว้าง เรียนรู้จากประสบการณ์จริง ไม่ใช่แค่จากทฤษฎี  สร้างผลลัพธ์ให้ได้มากกว่าที่องค์กรคาดหวัง

โครงการเถ้าแก่แตกต่างจากหลักสูตรพัฒนาผู้นำทั่วไป เพราะให้ลงมือทำจริง เมื่อลงมือทำจริง จะเจอปัญหาจริง และต้องเรียนรู้ที่จะแก้ไขมัน  ช่วยให้กล้าคิด กล้าตัดสินใจ และพร้อมปรับตัวอยู่เสมอ  เปิดโอกาสให้ร่วมงานกับผู้บริหารระดับสูง และเรียนรู้จากคนที่มีประสบการณ์ “โครงการเถ้าแก่ไม่ใช่แค่การสอน แต่เป็นสนามจริงที่เปิดโอกาสให้คุณได้ลองทำ และเติบโตไปพร้อมกับธุรกิจ” คุณชวัลญา กล่าว

สำหรับคนรุ่นใหม่ที่อยากเติบโตเร็ว โซ่ แนะนะว่า 1.ต้องทำทุกวันให้เต็มที่ – อย่ารอให้ใครบอกว่าต้องทำอะไร แต่ต้องมองหาโอกาสและแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง 2.ต้องคิดว่าทุกวันคือการสอบ – ทำงานเหมือนกำลังถูกประเมินตลอดเวลา 3.ต้องเป็นน้ำไม่เต็มแก้ว – ถ่อมตัว และพร้อมเรียนรู้จากทุกคน 4.ทำงานให้เกิดผลลัพธ์ที่ชัดเจน – ถ้าอยากเติบโต คุณต้องสร้างคุณค่าให้กับองค์กร “ถ้าคุณอยากก้าวหน้า อย่ารอให้โอกาสมาหาคุณ แต่ต้องสร้างโอกาสให้ตัวเอง”

เรื่องราวของ “คุณชวัลญา ภักตรนิกร” เป็นอีกตัวอย่างของคนรุ่นใหม่ที่ เริ่มต้นจากการค้นหาตัวเอง และก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำด้วยความตั้งใจและความกล้า

คุณเกษสุรางค์ ดีจงกิจ กับภารกิจขับเคลื่อนธุรกิจสุกรระดับโลก

หากพูดถึงผู้นำรุ่นใหม่ของเครือซีพีที่ก้าวขึ้นมาบริหารธุรกิจระดับนานาชาติตั้งแต่อายุยังน้อย ชื่อของ “คุณเกษสุรางค์  ดีจงกิจ” ต้องเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ได้รับการกล่าวขาน

ดูแลธุรกิจสุกรทั้งในไทยและต่างประเทศ เช่น เวียดนาม พร้อมทั้งช่วยบริหารธุรกิจอาหารแช่แข็งของเครือซีพีในสหรัฐอเมริกา และร่วมดูแลโปรเจกต์สำคัญของเครือซีพี เช่น แม็คโคร

คุณเกษสุรางค์เรียนจบจาก คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 และมีเป้าหมายตั้งแต่วัยเยาว์ว่าอยากเป็นเจ้าของธุรกิจ การเข้าร่วม โครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี จึงเป็นโอกาสสำคัญที่ทำให้เธอได้ลงมือทำธุรกิจจริง และเข้าใจทุกแง่มุมของการบริหาร

“ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้เป็นผู้บริหารระดับสูงตั้งแต่อายุยังน้อย ถือว่าเป็นโอกาสที่เครือมอบให้  ตั้งใจทำทุกวันให้ดีที่สุด และพยายามเป็นส่วนหนึ่งของการช่วยเครือซีพี ทั้งธุรกิจที่เกี่ยวข้องโดยตรงและธุรกิจอื่น ๆ ที่เครือไปลงทุนในต่างประเทศ”

คุณเกษสุรางค์ เล่าว่า เส้นทางสู่การเป็นผู้นำรุ่นใหม่ของเธอมี 3 จุดเปลี่ยนสำคัญ  ประการแรก คือ การตัดสินใจเข้าทำงานกับเครือซีพี เพราะมองว่า ซีพีเป็นองค์กรที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ให้โอกาสคนรุ่นใหม่ทุกเชื้อชาติ ทุกพื้นฐานการศึกษา ประการที่สอง คือการได้รับโอกาสจากผู้บริหารระดับสูง และที่สำคัญคือความไว้วางใจจากประธานอาวุโส  ประธานกรรมการ  CEO และ CPO ทำให้ได้บริหารโปรเจกต์สำคัญ ร่วมสร้างทีมเล็ก ๆ ขึ้นมาตั้งแต่เริ่มต้น 8 คน และพัฒนาองค์กรไปสู่ความสำเร็จ  และจุดเปลี่ยนประการที่สามคือ การสร้างทีมและขยายทีม เมื่อได้รับโอกาส เธอก็เลือกที่จะเป็น “ผู้มอบโอกาส” ต่อไป โดยเรียนรู้การดูแลคน รักษาคน และช่วยสร้างเถ้าแก่รุ่นใหม่ให้เติบโตไปด้วยกัน

“ทีมงานทุกคนช่วยให้เรามาถึงจุดนี้ เราเติบโตไปด้วยกัน และเราก็อยากเป็นส่วนหนึ่งในการผลักดันน้อง ๆ ที่มีความสามารถให้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำเหมือนกัน”

คุณเกษสุรางค์ มองว่า การเป็น “คนเก่ง” หรือ “คนดี” อย่างเดียวไม่พอในโลกธุรกิจยุคใหม่ แต่ต้องมี ความขยัน มุ่งมั่น และไม่หยุดเรียนรู้ “ทุกครั้งที่เราหยุดพัก คนอื่นก็จะแซงเราไป เราต้องใช้เทคโนโลยีและ AI ให้เป็นประโยชน์ และต้องเข้าใจคนรอบตัว ต้องรู้จักให้ อภัย เสียเปรียบ เสียสละ ซื่อสัตย์ และตอบแทนองค์กรที่ให้โอกาสเราเสมอ”

นอกจากนี้ยังเชื่อว่าการเป็นเถ้าแก่ คือ “การเป็นเจ้าของ”  ถ้าเรามีความรู้สึกเป็นเจ้าของธุรกิจ เราจะรักและทุ่มเทให้ธุรกิจเหมือนเป็นของเราเอง โครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี แตกต่างจากหลักสูตรพัฒนาผู้นำทั่วไป เพราะให้ลงมือทำทุกอย่างเหมือนเป็นเจ้าของกิจการจริง

“เราได้รับอิสระในการคิด สร้างสรรค์ และตัดสินใจเหมือนเป็นเจ้าของธุรกิจจริง ๆ แต่ก็มีระบบสนับสนุนที่แข็งแกร่ง มีพี่ผู้บริหารคอยแนะนำ แต่ไม่ชี้นำ เปิดโอกาสให้เราตัดสินใจเอง” สิ่งที่เครือซีพีพยายามปลูกฝังให้เถ้าแก่รุ่นใหม่ ไม่ใช่แค่ความสามารถทางธุรกิจ แต่คือ “Mindset ของเจ้าของกิจการ”

คุณเกษสุรางค์ไม่ได้มองเพียงแค่การเติบโตของตัวเอง แต่เธออยากสร้างทีมงานที่แข็งแกร่ง โดยปัจจุบันเธอมีทีมกว่า 100 คน และตั้งเป้าหมายว่าจะขยายให้ถึง 1,000 คนทั่วโลก

“อยากเห็นน้อง ๆ ที่มีแพสชัน คิดบวก มุ่งมั่น และกตัญญู ได้รับการโปรโมทเป็นผู้นำ และอยากสร้างเครือข่ายเถ้าแก่รุ่นใหม่ให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น” นอกจากนี้เธอยังมีเป้าหมายในการขยายธุรกิจของเครือซีพีไปยัง จีน ฟิลิปปินส์ และตลาดอื่น ๆ ที่มีโอกาส

สำหรับคนรุ่นใหม่ที่อยากเติบโตเป็นผู้นำตั้งแต่อายุยังน้อย เกษสุรางค์แนะนำ เคล็ดลับ “ 3 เก่ง”  1.เก่งตน – พัฒนาตัวเองตลอดเวลา 2. เก่งงาน – เข้าใจเป้าหมายองค์กร และรู้วิธีทำให้บรรลุเป้าหมาย 3. เก่งคน – เข้าใจทั้งความต้องการขององค์กร และศักยภาพของทีมงาน

“ถ้าอยากเติบโตเร็ว ต้องเป็นทั้งคนเก่งและคนที่เข้าใจคน เราต้องรู้ว่าองค์กรต้องการอะไร ทีมต้องการอะไร และเราจะสร้างสมดุลระหว่างสิ่งเหล่านั้นได้อย่างไร”

เถ้าแก่ของเครือซีพี คือ อนาคตขององค์กร เรื่องราวของ คุณเกษสุรางค์ สะท้อนให้เห็นว่า โครงการเถ้าแก่ของเครือซีพีไม่ใช่แค่การพัฒนาผู้นำรุ่นใหม่ แต่เป็น แพลตฟอร์มที่เปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ได้แสดงศักยภาพ และในวันนี้ คุณเกษสุรางค์ ดีจงกิจ ก็ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า คนรุ่นใหม่สามารถก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำที่ขับเคลื่อนธุรกิจระดับโลกได้ หากมีโอกาสและความมุ่งมั่นที่มากพอ

คุณณัชชาชนก ณ ตะกั่วทุ่ง: CEO หญิงแห่งธุรกิจการค้าผักและผลไม้สด กับภารกิจปั้นธุรกิจค้าปลีกให้เติบโต

จากการเป็นเพียงเด็กสาวที่มีเป้าหมายอยากเรียนรู้จากองค์กรชั้นนำ วันนี้ คุณณัชชาชนก ณ ตะกั่วทุ่ง วัย 30 ปี ได้ก้าวขึ้นมาเป็น ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) ของบริษัท ซีพี เฟรช จำกัด และ ผู้อำนวยการธุรกิจซูเปอร์มาร์เก็ตและมินิซูเปอร์มาร์เก็ตของบริษัท ซีพี แอ็กซ์ตร้า จำกัด (มหาชน)

เธอจบการศึกษาจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถือเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของคนรุ่นใหม่ที่สามารถเติบโตอย่างรวดเร็วภายใต้ โครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี โดยอาศัยทั้งความมุ่งมั่น ความรับผิดชอบ และจิตวิญญาณของการเป็นเจ้าของธุรกิจ

คุณณัชชาชนกเลือกเข้าร่วมโครงการเถ้าแก่เพราะเธอต้องการเรียนรู้จากองค์กรระดับแนวหน้าของประเทศและระดับโลก “ซีพีเป็นองค์กรอันดับต้นๆ ของประเทศ และเราเองก็อยากเรียนรู้จากที่ที่ดีที่สุด โครงการเถ้าแก่เปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ได้ทำธุรกิจจริง  จึงไม่ลังเลเลยที่จะคว้าโอกาสนั้น”

นอกจากนี้เธอมองว่าความท้าทายเป็นปัจจัยที่ผลักดันให้เติบโต “ชอบทำเรื่องที่ท้าทาย เพราะรู้ว่าถ้าสำเร็จ มันจะสร้างความแตกต่าง”  และทุกบทบาท ทุกหน้าที่ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตำแหน่ง แต่ขึ้นอยู่กับ คุณค่าที่สามารถสร้างให้กับองค์กร  สำหรับณัชชาชนกนั้นเริ่มต้นจากการได้รับมอบหมายให้ดูแลธุรกิจค้าปลีกของเครือซีพี ซึ่งเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันสูง และต้องการการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเธอมีแนวคิดว่าการทำธุรกิจ “ไม่ใช่แค่ทำให้สำเร็จ แต่ต้องสร้างความแตกต่าง” ความท้าทายเหล่านี้ทำให้เธอเติบโตขึ้นจากการเรียนรู้และลงมือทำจริง

กับคำถามที่ว่าจุดเปลี่ยนที่ทำให้เธอก้าวกระโดดคืออะไร? คุณณัชชาชนกตอบทันทีว่า  เชื่อว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้เธอประสบความสำเร็จ คือ ความรับผิดชอบต่อองค์กร “เมื่อเราได้รับความไว้วางใจจากองค์กร เราต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้ว่าเราสามารถสร้างผลลัพธ์ที่ดีและนำพาธุรกิจไปสู่ความสำเร็จ” เธอยังกล่าวถึง “พลังของความเชื่อ” ว่าหากเรามีศรัทธาในสิ่งที่ทำ และมีแรงผลักดันจากความรับผิดชอบ ธุรกิจที่เราดูแลก็จะประสบความสำเร็จไปด้วย

และกับคำถามที่ว่าผู้นำที่ดีต้องมีอะไรบ้าง? ณัชชาชนกมองว่าผู้นำที่ดีต้องมี 4 สิ่งนี้ 1.เป็นผู้ให้ – ยอมเสียสละ และรู้จักให้อภัย  2.มีความกตัญญู – ตระหนักรู้ถึงคุณค่าของโอกาสและผู้ที่ช่วยเหลือเรา 3.คิดเชิงบวก – มองเห็นโอกาสในทุกปัญหา 4.กล้าคิด กล้าเปลี่ยนแปลง – ต้องซื่อสัตย์ โปร่งใส และพร้อมเรียนรู้อยู่เสมอ “ในโลกธุรกิจ อะไรที่เป็นไปไม่ได้ สามารถทำให้เป็นไปได้ ถ้าเรามีความเชื่อและความมุ่งมั่นมากพอ”

สำหรับหลักสูตรเถ้าแก่นั้น  หนึ่งในสิ่งที่ทำให้เธอเติบโตอย่างรวดเร็วภายใต้โครงการเถ้าแก่ คือ การได้รับคำแนะนำตรงไปตรงมาจากผู้บริหารระดับสูง “คำแนะนำเหล่านั้นช่วยให้เราเรียนรู้จากข้อผิดพลาด และพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นได้อย่างรวดเร็ว”

หลักสูตรเถ้าแก่ของซีพีแตกต่างจากการเรียนรู้แบบทั่วไป เพราะ ผู้เข้าร่วมต้องลงมือทำจริง และรับผิดชอบผลลัพธ์ของตัวเอง ซึ่งทำให้ได้เรียนรู้ว่า “ธุรกิจที่เติบโต ไม่ใช่เพราะเราทำถูกเสมอไป แต่เป็นเพราะเรากล้ายอมรับความผิดพลาด และแก้ไขให้เร็วที่สุด”

คำแนะนำถึงคนรุ่นใหม่ที่อยากเติบโตเร็ว จะต้อง พร้อมเรียนรู้และพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ มีความกตัญญู และตระหนักรู้ถึงโอกาสที่ได้รับ เชื่อว่าทุกอย่างเป็นไปได้ ถ้าเรากล้าลงมือทำ เรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์ และเปิดรับความคิดเห็นใหม่ๆ “ถ้าคุณอยากเติบโตเร็ว คุณต้องเป็นน้ำไม่เต็มแก้วเสมอ เรียนรู้จากคนเก่งๆ และต่อยอดความคิดของตัวเองให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีที่สุด”

เป้าหมายในอนาคตของคุณณัชชาชนก คือการปั้นธุรกิจให้โต พร้อมสร้างทีมที่แข็งแกร่ง เธอไม่ได้มองแค่ความสำเร็จของตัวเอง แต่ให้ความสำคัญกับ “การสร้างทีม” และพัฒนาคนรุ่นใหม่ รวมถึงการทำให้ธุรกิจค้าปลีกของเครือซีพีเติบโตและแข็งแกร่งขึ้น “บริษัทจะก้าวหน้าได้ ก็ต่อเมื่อเราสร้างคนที่เก่งและดี”

นอกจากนี้มองว่าโครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี เป็นเวทีที่เปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ได้คิด สร้างสรรค์ และเปลี่ยนแปลง  เปิดโอกาสให้ร่วมคิด ร่วมสร้าง และร่วมเปลี่ยนแปลง เป็นพื้นที่ให้คนรุ่นใหม่ได้แสดงศักยภาพจริง  เป็นระบบที่ให้การสนับสนุนและพัฒนาคนอย่างต่อเนื่อง

“การเป็นเถ้าแก่ หมายถึง การคิดเหมือนเป็นเจ้าของธุรกิจจริงๆ ถ้าเราคิดเหมือนเป็นเจ้าของ เราจะใส่ใจในทุก ๆ รายละเอียด และทำทุกอย่างให้ดีที่สุด” เถ้าแก่ไม่ใช่แค่ตำแหน่ง แต่เป็นแนวคิดในการทำงาน เรื่องราวของ คุณณัชชาชนก ณ ตะกั่วทุ่ง สะท้อนให้เห็นว่า โครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี คือ เส้นทางที่เปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่เติบโตเป็นผู้นำได้จริง

คุณฑิตา ตั้งฤทัยวาณิชย์ : เถ้าแก่หญิงแห่งอินเดียและจีน

หากพูดถึงผู้นำหญิงที่ก้าวขึ้นมาบริหารธุรกิจระดับนานาชาติในเครือซีพี “คุณฑิตา ตั้งฤทัยวาณิชย์” หรือ ลิลลี่ คือตัวอย่างที่น่าทึ่ง ด้วยวัยเพียง 32 ปี เธอมีตำแหน่งเป็น Chief Operating Officer (COO) ประจำอินเดียและจีน รับผิดชอบการจัดซื้อวัตถุดิบอาหารสัตว์ และดูแล ธุรกิจ Trading ของเครือซีพี

จากเส้นทางที่เริ่มต้นจากการเรียน วิทยาศาสตร์ เคมี ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศึกษาต่อด้าน Marketing Management ที่ University of Southampton UK จนกระโดดเข้าสู่โลกธุรกิจอย่างเต็มตัว

หลังจากเรียนจบ ลิลลี่มองหาโอกาสที่ “เปิดกว้างและเรียนรู้ได้จากของจริง” ซึ่งโครงการ เถ้าแก่ของเครือซีพี ตอบโจทย์เธออย่างลงตัว “ตอนแรกแค่คิดว่าอยากเข้าร่วมโครงการ Management Trainee เพื่อเรียนรู้ธุรกิจหลายๆ ด้าน และค้นหาตัวเองว่าเราชอบและถนัดอะไร แต่สิ่งที่ได้กลับมากกว่านั้นมาก” โครงการนี้ไม่ได้แค่ให้เธอเรียนรู้ธุรกิจที่ดูแลโดยตรง แต่ยังเปิดโอกาสให้ เข้าใจภาพรวมของเครือซีพี ทำให้เธอได้ทำงานใกล้ชิดกับผู้บริหาร และเรียนรู้จากคนเก่ง ๆ ในองค์กร

จากทีมเล็ก ๆ 5-6 คน สู่การบริหารธุรกิจระดับโลก  ลิลลี่ กล่าวว่า “ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้เป็นผู้บริหารระดับสูง และดูแลธุรกิจสำคัญของเครือ” จากวันแรกที่เข้าทำงานในทีมเล็ก ๆ เธอเริ่มต้นด้วยความสนุก เรียนรู้การทำงานเป็นทีม และพัฒนาแนวคิดการบริหารไปพร้อมกัน

“ปีที่ 1: ทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมทีม คิดและสร้างสรรค์ไอเดียใหม่ๆ  ปีที่ 2: เริ่มเป็นสปอนเซอร์ดูแลธุรกิจในประเทศไทย ฝึกภาวะผู้นำและการบริหารทีม  ปีที่ 3: ขยายไปดูแลธุรกิจต่างประเทศ ทำให้เธอได้เรียนรู้การทำงานข้ามวัฒนธรรม และบริหารความหลากหลาย ทุกปีมีเรื่องใหม่ๆ ที่ท้าทาย และโอกาสดีๆ ที่เข้ามาตลอด” ลิลลี่ เล่าถึงการทำงาน

วินัย ความอดทน และการบริหารเวลา คือ กุญแจสู่ความสำเร็จ ลิลลี่มองว่า “ความสำเร็จไม่ได้เกิดจากโชค แต่เกิดจากวินัย” เธอเปรียบเทียบว่าเหมือนกับการสอบ ถ้าคุณอ่านหนังสือทุกวัน คุณจะเก่งขึ้นเรื่อย ๆ การทำงานก็เช่นกัน

“ทุกเช้า จะทำ To-Do List ว่าอะไรที่ต้องทำให้สำเร็จ ยิ่งทำมาก ยิ่งเรียนรู้มาก และเมื่อเจอปัญหา ห้ามปล่อยผ่าน ต้องมองว่าปัญหาของบริษัท ก็คือปัญหาของเรา” และเธอยังเชื่อมั่นในพลังของทีมและการให้โอกาส“เราต้องให้โอกาสและสร้างพื้นที่ให้คนรุ่นใหม่ได้แสดงศักยภาพ เพราะทุกความสำเร็จไม่ได้เกิดจากเราคนเดียว แต่เกิดจากทีมงานที่ช่วยกันขับเคลื่อน”

ผู้นำรุ่นใหม่ จะต้องมีคุณสมบัติ 3 ข้อ  ข้อแรกต้องเปิดใจและเรียนรู้ตลอดเวลา ลิลลี่คิดว่าช่วงอายุ 25-30 เป็นช่วงเวลาที่เราสามารถลองผิดลองถูกได้มากที่สุด หากทำผิดก็เรียนรู้ และอย่าทำผิดซ้ำข้อสองต้องขยันและมุ่งมั่น เพราะความขยันเป็นพื้นฐานของความสำเร็จ แต่ไม่ใช่แค่ขยันอย่างเดียว ต้องมีแนวคิดที่ถูกต้องด้วย ข้อสามต้องพร้อมเสียสละ และมีทักษะเฉพาะทาง

“ผู้นำที่ดีต้องรู้จักให้ อภัย และเสียสละ บางครั้งต้องยอมเพื่อให้งานเดินหน้า” และถ้าอยากก้าวกระโดด ต้องมี Special Skills เช่น ทักษะภาษา หรือความสามารถพิเศษอื่น ๆ

หลักสูตรเถ้าแก่ คือ การเรียนรู้จากการลงมือทำจริง “เครือซีพีเปิดกว้างสำหรับไอเดียใหม่ๆ ถ้าเราคิดว่าสิ่งไหนมีประโยชน์ เราสามารถลงมือทำได้เลย!ในหนึ่งปี ถ้าคุณมีศักยภาพจริง คุณสามารถก้าวขึ้นเป็นผู้บริหารได้!”

เป้าหมายในอนาคต คือการพัฒนาธุรกิจ และสร้างผู้นำรุ่นใหม่ ลิลลี่ไม่ได้มองแค่ความสำเร็จของตัวเอง แต่เธอให้ความสำคัญกับ การสร้างทีมและพัฒนาคนรุ่นใหม่  เป้าหมายของเธอคือการพัฒนาธุรกิจที่รับผิดชอบให้เติบโตขึ้นทุกปี การสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีในการทำงาน ให้ทีมมีความสุขและผลักดันให้คนในทีมเติบโต และประสบความสำเร็จในสายอาชีพ “อยากให้คนทำงานด้วยใจ และมีความสุขในทุก ๆ วันของการทำงาน”

เถ้าแก่ของเครือซีพี = ต้นแบบของการพัฒนาคนรุ่นใหม่ ลิลลี่มองว่า “โครงการเถ้าแก่” เป็นต้นแบบที่ดีของการพัฒนาคนรุ่นใหม่ เพราะออกแบบมาให้เติบโตตั้งแต่วันแรก  มีระบบ Training และ Learning Space มีการตั้งเป้าหมายรายไตรมาส และมีผู้ให้คำปรึกษา มีการประเมินผลและการ Report Out ทุกเดือน “ทั้งหมดนี้สร้างเป็นระบบนิเวศที่แข็งแกร่ง ช่วยให้คนรุ่นใหม่เติบโตได้อย่างยั่งยืน”

สุดท้ายแล้ว “เถ้าแก่” หมายถึงอะไร? “เถ้าแก่ คือ ผู้นำที่ต้องทำได้ทุกอย่าง ต้องเป็นนักกลยุทธ์ นักวิเคราะห์ นักปฏิบัติ และนักสร้างคน เมื่อเป็นคนเก่งแล้ว ก็ต้องเป็นคนดี มีคุณธรรมด้วย”

จากการค้นหาตัวเอง สู่การเป็นผู้บริหารระดับสูง  เส้นทางของ  คุณฑิตา ตั้งฤทัยวาณิชย์ เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า โครงการเถ้าแก่ของเครือซีพี คือพื้นที่สำหรับคนรุ่นใหม่ที่อยากเติบโตเป็นผู้นำ

The post เถ้าแก่ซีพี – ปั้นผู้นำรุ่นใหม่จากศูนย์ สู่การบริหารธุรกิจระดับโลก appeared first on .

220 ล้านตัน เป็นปริมาณขยะพลาสติก ที่ถูกสร้างใน ปี 2567 ตามรายงานของ EA Earth Action ปริมาณขยะพลาสติกขนาดนี้เทียบเท่ากับรถยนต์ประมาณ 146 ล้านคัน และช้างแอฟริกา 36.7 ล้านตัว

รายงานของ EA Earth Action จัดลำดับประเทศ ที่สร้าง “ขยะพลาสติกต่อหัว” มากที่สุดในโลก โดยอันดับหนึ่งคือ เบลเยี่ยม 147 กิโลกรัมต่อหัว สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 123 กิโลกรัมต่อหัว และโอมาน 122 กิโลกรัมต่อหัว ส่วนไทยรั้งอันดับที่ 32 ราว 45 กิโลกรัมต่อหัว

ยิ่งไปกว่านั้น ขยะพลาสติกเหล่านี้ บางส่วนถูกกำจัดไม่ถูกวิธี ส่งผลให้มีพลาสติกปนปื้อน กระทบต่อระบบนิเวศโดยรวม โดยในปี 2593 อาจมีขยะพลาสติกในทะเลมากกว่าปลาถึง 3 เท่า โดยไทยอยู่ในอันดับที่ 5 ของกลุ่มประเทศที่มีขยะพลาสติกไหลลงสู่ทะเลมากที่สุดในปี 2565

รายงานของศูนย์วิจัยเศรษฐกิจ และธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์ (SCB EIC) ระบุว่า การผลิตพลาสติกของโลกเพิ่มขึ้นต่อเนื่องจาก 348 ล้านตันในปี 2560 และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าภายในปี 2583

ขยะพลาสติก เป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่น่ากังวลอย่างยิ่ง เนื่องจากพลาสติกไม่สามารถย่อยสลายได้ง่าย และสามารถสะสมในธรรมชาติเป็นเวลานาน โดยเฉพาะไมโครพลาสติก หรือชิ้นส่วนพลาสติกขนาดเล็กกว่า 5 มิลลิเมตร ซึ่งเกิดจากการสลายตัวของพลาสติกใหญ่ หรือจากการใช้งานประจำวัน บางครั้งไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า สามารถปนเปื้อนในน้ำและอาหาร ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในภาพรวม

ความกังวลนี้เป็นผลให้ ทั่วโลกพยายามหาแนวทางแก้ไข และป้องกันอย่างเร่งด่วน หนึ่งในความพยายามอันเป็นรูปธรรมที่สุดในเวลานี้ น่าจะหนีไม่พ้น “สนธิสัญญาพลาสติกโลก” หรือ “Global Plastic Treaty” ข้อตกลงที่จะนำไปสู่มาตรการทางกฎหมายระดับโลก เป็นข้อตกลงพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อม และความยั่งยืนที่สำคัญ ดังที่ อิงเจอร์ แอนเดอร์เซน ผู้อำนวยการโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ (UNEP) ระบุว่า “สนธิสัญญาพลาสติกโลก อาจเป็นข้อตกลงพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อมที่สำคัญที่สุดตั้งแต่ความตกลงปารีส” โดยคาดว่าจะมีข้อสรุป และการลงนามในปี 2568

“สนธิสัญญาพลาสติกโลก” มีเป้าหมายเพื่อลดมลพิษพลาสติกให้เป็นศูนย์ภายในปี 2583 ผ่านแผนงานที่เรียกว่า “System Change Scenario” (SC Scenario) โดยกำหนดเป้าหมายในการลดการปล่อยขยะพลาสติกสู่สิ่งแวดล้อมลง 80% ภายในปี2583 เน้นให้ทุกภาคส่วนใช้ซ้ำ ลด ละ เลิกการใช้พลาสติกที่ก่อให้เกิดปัญหา และไม่มีความจำเป็น 4 ประการ 1) การใช้ซ้ำ (Reuse) 2) การรีไซเคิล (Recycle) 3) การปรับเปลี่ยนทิศทาง และกระจายความเสี่ยง และ 4) การจัดการกับขยะพลาสติกที่ไม่สามารถใช้ซ้ำ (Reuse) และรีไซเคิล (Recycle)

โดยอาจมีตัวอย่างดังเช่น การลดใช้พลาสติกที่มีอายุการใช้งานสั้น (Short-lived plastics) ซึ่งมีอายุการใช้งานประมาณ 0.5 ถึง 3 ปี โดยหันมาใช้พลาสติกประเภททนทาน (Durable plastics) ซึ่งมีคุณสมบัติความต้านทานที่ดี และอายุการใช้งานยาวนานขึ้น นอกจากนี้ยังต้องหาวิธีการจัดการขยะพลาสติกที่ไม่สามารถนำกลับมาใช้ซ้ำ (Reuse) และรีไซเคิล (Recycle)

เดิม “สนธิสัญญาพลาสติกโลก” พัฒนามาจากการลงมติรับรองญัตติด้านการจัดการมลพิษขยะพลาสติก เพื่อวางกรอบมาตรการที่ผูกพันกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับมลพิษจากพลาสติก โดยคณะกรรมการ 193 ประเทศสมาชิกองค์การสหประชาชาติ ที่เข้าร่วมประชุมสมัชชาสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติสมัยที่ 5 ช่วงที่ 2 (UNEA-5.2)

นิตยสารสารคดีของไทย ได้เผยแพร่บทความเกี่ยวกับที่มา และรายละเอียดของสนธิสัญญาฉบับนี้ และนิยามการลงมติครั้งนี้ว่าเป็น “การลงมติครั้งประวัติศาสตร์ และเป็นก้าวแรกของกระบวนการมุ่งหน้าสู่การจัดตั้งคณะกรรมการเจรจาระหว่างรัฐบาลที่มีพันธกิจหลัก คือ พัฒนาเครื่องมือจัดการมลพิษพลาสติกตามแนวทางองค์รวมตลอดวัฏจักรชีวิต (Life Cycle) เริ่มตั้งแต่กระบวนการผลิต การใช้งาน และการกำจัด ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก”

ในฐานะภาคเอกชน ที่มีส่วนข้องเกี่ยวโดยตรงกับห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) อาทิเช่น การลดการใช้พลาสติกสู่ความเป็นศูนย์ โดยใช้นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการผลิตล้ำสมัย โดยเฉพาะสำหรับการปรับตัวของประเทศไทยสอดคล้องกับแนวทาง “สนธิสัญญาพลาสติกโลก” ดังนี้

1. การพัฒนาวัสดุทดแทนพลาสติก อาทิ พลาสติกชีวภาพ (Bioplastics) โดยใช้พลาสติกที่ทำจากวัสดุธรรมชาติ เช่น ข้าวโพด มันฝรั่ง แป้ง เป็นต้น หรือใช้วัสดุจากพืช (Plant-based materials) เช่น ฟางข้าว หรือปาล์ม มาใช้แทนพลาสติกสำหรับห่อหุ้มผลิตภัณฑ์ต่างๆ
2. เทคโนโลยีการรีไซเคิลพลาสติก(Chemical Recycling) เป็นกระบวนการที่ช่วยแยกพลาสติกกลับไปเป็นสารเคมีดั้งเดิม เพื่อนำมาผลิตพลาสติกใหม่ โดยไม่ต้องใช้น้ำมันหรือวัตถุดิบใหม่ หรือ เทคโนโลยีการรีไซเคิลพลาสติกที่ใช้ในกระบวนการผลิตใหม่ (Advanced Recycling Technologies) โดยใช้เครื่องจักรที่สามารถแยก และทำลายพลาสติกเพื่อใช้ทำผลิตภัณฑ์ใหม่
3. การพัฒนาเทคโนโลยีในการบรรจุภัณฑ์ โดยบรรจุภัณฑ์ที่ย่อยสลายได้ (Compostable Packaging) เช่น วัสดุจากกระดาษหรือแป้งที่สามารถย่อยสลายได้ในสภาพแวดล้อม หรือบรรจุภัณฑ์ที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ (Reusable Packaging)โดยการออกแบบบรรจุภัณฑ์ที่สามารถนำมาใช้ซ้ำได้หลายครั้ง
4. การใช้เทคโนโลยีในการผลิตเพื่อลดการใช้พลาสติก เช่น การพิมพ์ 3D (3D Printing) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติที่ใช้วัสดุจากพลาสติกชีวภาพในการผลิตชิ้นส่วนที่มีความซับซ้อนได้โดยไม่ต้องใช้พลาสติกทั่วไปในปริมาณมาก หรือ การผลิตแบบไร้ขยะ (Zero Waste Production)
5. การส่งเสริมและรณรงค์ทุกภาคส่วนให้เข้ามีส่วนเกี่ยวข้อง ทั้งในส่วนของภาครัฐ ภาคอุตสาหกรรม และภาคประชาชน เข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารจัดการมลพิษพลาสติกตลอดห่วงโซ่คุณค่าอย่างครบวงจร ผ่านระบบการเก็บกลับขยะพลาสติกที่เกิดขึ้น
6. การกำหนดระเบียบ และข้อบังคับกฎหมายที่ให้ภาคธุรกิจต้องให้ความสำคัญและขยายความรับผิดชอบต่อผลิตภัณฑ์ของตนให้ครบทั้งวงจรชีวิต (Extended Producer Responsibility: EPR) ครอบคลุมตั้งแต่การออกแบบ การผลิต การใช้งาน รวมไปจนถึงการบริหารจัดการมลพิษพลาสติกอย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งจำเป็นที่จะต้องอาศัยข้อบังคับของกฎหมายในแต่ละประเทศ เพื่อให้การบริหารจัดการปัญหามลพิษพลาสติก เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพในทางปฏิบัติมากขึ้นในวงกว้าง

ที่ผ่านมาเครือเจริญโภคภัณฑ์ ได้มีการกำหนดเป้าหมาย zero waste ซึ่งขยะพลาสติกก็เป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมาย และทุกบริษัทในเครือต้องจัดทำแผน โดยกลุ่มค้าปลีกได้มีการเริ่มใช้งานเครือเติมน้ำยา Refill เพื่อลดการใช้ packaging ในผลิตภัณฑ์แบบเติม ในร้านโลตัส นอกจากนี้ บมจ.ซีพี ออลล์ ผู้บริหารเซเว่น อีเลฟเว่น และเซเว่น เดลิเวอรี่ ได้ดำเนินโครงการ 7 GO Green บนแนวคิดหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy)ตั้งแต่ปี 2550 เพื่อลด ละ เลิกใช้ถุงพลาสติกที่ร้านเซเว่น อีเลฟเว่นทั่วประเทศ ภายใต้แนวคิด “ลด และ ทดแทน”

หนึ่งในนั้น คือ โครงการเสื้อพนักงานร้านเซเว่น อีเลฟเว่น ที่ผลิตจากขวดพลาสติกรีไซเคิล โดยใช้ขวดขนาด 1,500 CC จำนวน 4 ขวดต่อเสื้อพนักงาน 1 ตัว หรือใช้ขวดพลาสติกรีไซเคิลขนาด 600 CC จำนวน 12 ขวดต่อเสื้อ 1 เพื่อผลิตเป็นเสื้อโปโลสำหรับพนักงานสายสำนักงาน นอกจากนี้ยังวางจำหน่ายที่ร้าน Boutique for All โดยรายได้จากการจำหน่ายหลังหักค่าใช้จ่ายจะมอบเข้างกองทุนปัญญาภิวัฒน์ สำหรับเป็นทุนการศึกษาให้กับนักเรียนวิทยาลัยเทคโนโลยีปัญญาภิวัฒน์ (PAT) อีกด้วย

นับเป็นหนึ่งในความพยายามของภาคเอกชน ที่หากเราสามารถร่วมมือร่วมใจกันลดขยะพลาสติก ก็นับว่าเป็นการส่งต่อความยั่งยืนไม่เพียงต่อโลกปัจจุบัน หากยังรวมถึงอนุชนรุ่นหลังอีกด้วย

“สนธิสัญญาพลาสติกโลก” จึงเป็นเครื่องตอกย้ำให้โลกใส่ใจปัญหาพลาสติกมากขึ้น เป็นแนวทางสำหรับผู้เล่นในห่วงโซ่อุปทาน ภาคเอกชน หรือผู้บริโภคทั่วไป เพื่อให้เกิดการปฏิบัติที่นำไปสู่ความยั่งยืน โดยใช้เทคโนโลยีเป็นตัวขับเคลื่อนสำคัญ

โดย : ดร.ธีระพล ถนอมศักดิ์ยุทธ

ประธานคณะผู้บริหาร ด้านความยั่งยืนองค์กร และการพัฒนากลยุทธ์ เครือเจริญโภคภัณฑ์

The post “สนธิสัญญาพลาสติกโลก” คืออะไร ทำไมจึงสำคัญ และไทยต้องปรับตัวอย่างไร? appeared first on .